içimdekiler

içimdekileri dökmem lazım be blog...

2011-12-26T14:34:00.010+02:00

çoook uzun zaman oldu be blog. buraya gelmeyeli, içimdekileri sana dökmeyeli. hakikaten çok yoğun olan işimden arta kalan çok az zamanı dinlenerek geçirmeyi tercih etmem de bunda en büyük pay sahibi.

ne diye geldim bloga. sanırım içimdekileri artık dostlarıma bile söyleyemiyorum. aslında ağlamak için gidiyorum yanlarına ama olmuyo. bana terapi gibi geliyo yüzlerini görmek onları dinlemek. zaten yeteri kadar ağlamıştım zamanında. sonra akan o gözyaşlarını hiçe saydım daha mutlu ve huzurlu olabilmek adına. (neyse girmeyecem şimdi bu konulara) ne güzel bir duygudur aslında sadece ağlamak. içini acıtacak, midene kramplar girecek bir sebep yokken ağlamak, salya sümük ne varsa boşaltmak...

güçlü olan benim aslında bu ailede. devamlı ayakta kalan, mantıklı olan, kararları veren benim... ya da bendim.. ne oldu bilmiyorum. 1 haftadır babamı o halde gördüğümden beri karar verme yetimi kaybettim sanki. hiç bir şey yapasım, hiç bir yere gidesim yok.. annemi yanlız bırakmamak belki de içimde beni buna iten.. gerçi o'nu gördükçe daha güçleniyor insan. sabah erkenden daha biz uyurken gidiyor o'nun yanına, temizlikçiler gelmeden, güvenlikçiler yerini almadan o'nu görüyor. sonra tek başına oturuyor o bekleme salonunda. 35 yıldır verdiği tüm sevgiyi her görüşünde gösteriyor o'na. o'nu güçlendiriyor, ümit veriyor, rahatlatıyor, hatta güvende hissettiriyor.

bu sefer gerçekten çok yorgun düştüm be blog. iki yıldır durmaksızın çalışıyorum. hiç dinlenmedim ve vücudum bunu bana belli yollarla hatırlatmaya başladı. daha sinirliyim, daha agresifim, bundan dolayı bazı şeyleri düşünemiyor ve kabalaşıyorum. en ufak hataları bile sorun ediyorum artık. yani hiç sevmediğim bir tipe dönüşüyorum sanki.

bir de pişmanlıklar başladı. gibi... acaba evlenmeli miyim diye. çocuk yapmalı mıyım diye. bilemiyorum. bu konuları düşünmek bile beni çok yoruyor. hele ki şu sıralar bir de bunları düşünmek sırtımdaki yükü arttırıyor sanki.

birçok kişi yaşamıştır bizim şu sıralar yaşadıklarımızı ve kimse konduramıyordur hem kendi ailesine hem de hasta yatan yakınına. bize niye bunları yaşatıyor diye isyan ediyordur belki de yukarıdakine. ben ediyorum. ne suç işledik diyorum. ya da ne suç işlemiş olabilir diyorum. dünyanın en iyi adamına bunları neden yapıyorsun diyorum. sonra da dua ediyorum...

belli ki yılbaşını yoğun bakım kapısında geçireceğiz. babamı asla yanlız bırakmayacağız. hatta tam o saatlerde içeride olacağız. kim ne derse desin. önce baroş'unun (kardeşim baran'ın) doğum gününü kaçırdı şimdi de yılbaşını kaçırmasına izin vermeyeceğiz. üstelik acile kalktığı gün sipariş verdiği hindisini bile yiyemeyecek olması da beni hatırladıkça yıkan başka bir konu.

ne zaman ne olacağı belli değil hayatımızda. başımıza ne zaman ne geleceği. içimde bazı vicdan azapları var. bunları onu her görmeye gittiğimde söylemek istiyorum beni duyduğunu biliyorum cevap veremiyor belki ama ona bunları söylememin yerinin orası olmadığını biliyorum. veda eder gibi konuşmayacağım onunla, sanki yarın çıkacakmış gibi konuşmaya devam edeceğim, içinde onun da olduğu planları yapmaya devam edeceğim, "insanlar plan yapar, allah da yukarıdan gülermiş" deyişine inat...

babamın derdi, beni gerdi...

2011-01-11T11:08:00.004+02:00

efenim malumunuz. ‘oğlan’ çocukları belli bir dönem geçirdikten sonra ‘erkek’ sıfatını almaları için ‘küçük’ bir operasyon geçirirler.. (bunu diyen amcaları elin zencisine oğlan demeye davet ediyorum..) ve bu işi yaparken sanki bizim ufaklığı zaptetmek zormuş gibi bir aile dostuna da (yazıda bundan sonra kirve olarak geçecek) bu iş verilir. yani anlayacağınız daha neyin ne olduğunu bilmeden adamın birinin eline veriyoruz bizimkini..

tabi biz ufak bir travma geçirdiğimiz için o gün hakkında pek bir şey hatırlamıyoruz.. hatırladığım en sinir bozucu şey, ben ufaklığı dış etkenlerden korumak amaçlı küçük bir leğen ile kamufle etmişken (yani karizma denen şey daha benim bünyeme henüz uğramamışken) gelen misafirlerin çocuklarının eğlenircesine oyun oynamalarıydı..

dün akşam babamın, kardeşim ve benim kirvelerimiz (ki bunlar yılmaz ve belçim’in babaları ile mahzunun amcası oluyor) ile aynı masada oturduğunda anladım ki, meğer onlar da hatırlamıyor, hangimizin hangisinin eline verdiğimizi.. ewet iç sesten de anlaşılacağı gibi ünlülerin babalarının eline vermişiz daha küçük yaşta..

yazı çok terbiyesiz ve düzeysiz gidiyor gibi görünse de hayatın içinden notlar içeriyor okuyucu hiç bana burun kıvırma..

nerede kalmıştık.. hah evet.. başladılar tartışmaya yok efenim biri diyor; “ben LA’inkini tuttum”, diğeri diyor “yav olurmu ben tuttum, sen Baran’ınkini tutmamış mıydın” yani 30 küsür yaşına geldim bu kadar utandığımı hatırlamıyorum.. neyse göveçte yenilen et sotelerden ve birkaç kadeh rakıdan sonra kimin kimin eline verdiği açığa çıktı. tabi yaşını başını almış bir adamı benimki ile aynı karede düşününce ben de ne iştah kaldı ne yemek yiyecek hal ama sonuçlanması iyi oldu. öylece sen sağ ben selamet diyecem ama buraya uymayacak o yüzden bişey demeden yazıyı noktalamak.

salon erkeği çizgimden uzaklaştıran bir yazı oldu ama bu gerçeklerle yüzleşilmesi gerekiyordu..
demek ki kıssadan hisse ne imiş; ???

hayır ben bişey çıkaramadım da o yüzden soruyorum size.. :P

e hadi bu kadar. kalın sağlıcakla ve sevgicekle…

yaw birkaç kelam edelim bari...

2011-01-11T10:43:00.008+02:00

nereden başlasam be blog..

zor bir yıl oldu. hiç deneyimim olmayan bir işte profesyonelce çalışmam istendi.. olmadı tabiki.. kimse 3 ayda hiç bilmediği bir işte profesyonel olamaz.. ama 6 ay sonunda oldum be izleyenlerim..

oldum olmasına da.. beğeniler pek lehime görünmüyor.. sizden çok fazla şey beklenince o baskının altında eziliyorsunuz.. ezildim ben de.. mental olarak hakkaten bittim diyebilirim..

yazı yazamamak, etrafımda olup bitenlerin farkına varıp blog için kurgulayamamak da bu durumun yan etkilerden biri aslında.. halbuki ne hikayeler biriktirmiştim, ne yazılar yazacaktım.. neyse.. geç oldu ama güç de oldu maalesef..

hem sıkılıyorum hem çabuk yoruluyorum. görünürde pek iş de yapmıyorum aslında ama nedense sadece boş boş gezmek istiyorum.. belki hiç gitmediğim yerlere sadece bir sırt çantası ve fotoğraf makinamla.. hatta telefonu bile almadan.. elime her aldığımda birilerini aramak istiyorum ama sonra vaz geçiyorum.. (aklıma gelmişken artık bunu da yenisiyle değiştirmek gerekiyor)

anlayacağın bir bıkkınlık var ve bu psikoloji benim tekrar yoğun tempoya girmemle sonlanacak gibi görünüyor. görünen o ki yaklaşık bi 3 ay daha buradayım. gelecek sezon planlarını yapıyorum, yeni tablolar formlar hazırlıyorum, maliyet hesaplamaları, satış stratejileri, personel politikası, rezervasyonlar, paket turlar derken 3 ayı da bitirip tekrar iş başı yapacağım.. yani bana burada bile pek tatil yok okuyucu..

neyse umarım çevremde gördüklerimi, yaşadıklarımı hemen kağıda ya da worde döküp bloga koyabilirim.. yoksa böyle devam ederse ben bloga pek uğrayamayacağım.. aha da ilk yazıyı da üstte gönderiyorum, hala aklıma geldikçe sinirden gülüyorum yaa..

len blog, bizi takip eden kişi sayısı artmış.. demek ki bir de yazı yazsam.. tutabilene aşk olsun bizi.. olacak olacak.. her şey zamanla, sıkma canını.. da ben bu kadar kötü yazmazdım be blog.. valla beğenmedim yazdıklarımı, umarım bunu da atlatırız..

neyse okuyucu siz biraz da üsttekini okuyun… biz de durum değerlendirmesi yapalım..

bugün hiç mum üfleyesim yok..

2010-10-29T01:07:00.005+03:00

hey gidi blog heyyy...

ben doğum gününü yanlız geçirecek adam değildim aslında ya neyse..

o
alıştırmamışlar bi kere.. doğum gününüz her daim tatil olan bi gün olursa ıska geçmek te mümkün olmuyor.. her doğum günümü iple çekerim.. maksat hediye almak değil tabiki (nan oğlum nasıl yalancısın sen yaa..), tamam tamam biraz da onun payı var.. ama benim gibi evcil adamların en çok sevdiği şey, dostlarıyla olmaktır ve maalesef bu sene bu mümkün olmadı.. ankarada kalan aileden ve türkiye'nin hatta dünyanın dört bi köşesine savrulan dostlardan uzak, somut olarak olmasa da yanlız geçen bi doğum günü..

o
olgunlaştığımızı anladığımızda her şey nasıl da çok farklı oluyor dimi okuyucu..

o
bi kere dünyanın güzel taraflarını çok fazla göremiyoruz ya da gerçek dünyayı görüyoruz,

hatta sorumluluklar altında kalmadan hayatta kalabilmeye çalışıyoruz,

birçok gencin yaptığı gibi ülkenin durumunu es geçmiyor, bunlarla ilgili kafa yoruyoruz,

bir gelecek düşünürken yanında ikinci planları da yapıyoruz,

dostlarınla paylaştığın eskisinden çok daha az olan zamanların değerini daha çok anlıyoruz,

ailen ile geçireceğin zamanların dolu dolu geçmesi için elimizden gelenin yapıyoruz,

ilerisinin de ne olduğunu bilemediğinden her anı daha güzel yaşamak için uğraşıyoruz,

aslında en önemlisi, yanlız bir hayat geçirmemek için çabalıyoruz..

o
en azından ben böyleyim..

sevdiğimle, sevdiklerimle ve ailemle mutlu bir ömür geçirmek için çabalıyorum..

o
hatta bugün hayatımda hiç olmadığım kadar kötü olduğum ve moralimin sıfır olduğu düşünülürse ve ben hala böyle bir yazı yazabiliyorsam, demek ki ben olmuşum arkadaş..

o
amaan, neyse.. iyi ki doğmuşum bee..

o
e hadi sağlıcakla kalın, sevdiklerinizle kalın, mutlu kalın..

o
ps:ben eskiden daha güzel yazardım yaa... işte o yüzden bu yazıdan önce can dündar'ın yazısını paylaştım.. duygularıma tercüman olan çok güzel bir yazı olduğu için..

"huzurlu olgunluk"

2010-10-29T01:04:00.002+03:00

Artık eskisi gibi her haftasonu birileri ile dışarı çıkmak istemiyorum. Beni yoran ilişkiler, yeni tanışmalar, yeni yüzler aramıyorum. Eski dostlukların da özetini çıkarmaya başladım.

o
İlişkilerde tasarrufa gidiyorsun her şeyde olduğu gibi ve gereksiz insanları hayatından atmak istiyorsun.Yapmacık, inanmadan konuşmak istemiyorum artık. Beni anlamayanlarla konuşmak cümle kirliliği yaratıyor ve hak edenlere saklıyorum enerjimi. İstediğime istediğimi deme özgürlüğüne sahibim, eleştirme hakkını oluşturan yaşamışlık ve yeterli yaş faktörü artık bende de var.Ben demiştim sendromunda olanlarla arkadaşlıkları bir kez daha sorguluyorsun.

o

İlişkilerini sadeleştirmeye başlayınca sıra iyi ve kötü gün dostlarını ayıklamaya geliyor. Kötü gün dostlarını belirliyor ve onlara daha çok önem veriyorsun. İyi gün dostu bulmak ne kadar kolaysa kötü gün dostu bulmak bir o kadar zor, biliyorum. Dostlar ihtiyaç olduğunda göçmen kuşlar gibi sıcağa uçuyor ve sadece seninle birlikte sürüden ayrı düşenler kalıyor..

0
Zamanın ne kadar kıymetli olduğunu öğreniyorsun buralara kadar gelirken. Uzun düz otobanlardan olduğu gibi, kestirme bozuk yollardan da ulaşabilirsin hedeflerine. Kestirmeleri de öğrendim gide gele. Boş geçen her saniye değerli artık. Daha yapılacak çok şey var ama çokta yorulmaktan kendimi çokta hırpalamaktan yana değilim. Gerektiğinde hayır demeyi öğrendim ve bu kelime başta karşındakine kırıcı gelse de senin için hayat kurtarıcı olabiliyor.Sevgiye önem vermek gerektiğini, zamanı geldiğinde elinde sadece sevginin kalacağını biliyorum. Sevgi paylaşıldıkça oluşuyor, olgunlaşıyor.

o
Aileme, eşime ve seçtiğim tüm dostlarıma daha önce göstermediğim sevgi ve ilgiyi gösteriyorum. Biliyorsun ki gidenlerin ardında sadece iyilikler kalıyor, ne kadar sevgi dolu olduğu hatırlanıp anılıyor.Bana çok genç olduklarını hatırlatırcasına nedense tecrübelerimi, fikirlerimi sormaya başladılar. Vereceğim cevaplar belki çok anlamsız geliyor ama yine de dinliyorlar ama ben biliyorum ki yaşamadan hiçbir şey öğrenilmiyor. Yaşamışlığın oluşturduğu bir alçakgönüllülükle gülüyorum içimden sadece.Artık daha şık giyiniyorum, senelerle birikmiş dolaplar dolusu kıyafet var ve bunları kendimle paylaşmalıyım.

o
Önce kendine güzel görünmelisin, kokoz da deseler kendi zevkime göre giyinmek istiyorum, böyle hissediyorum. Modaya uymak adına popomun sığmadığı düşük bel pantolonlara sığmıyorum diye kendimi üzme tercihini de kullanabilirim. Ayıp, günah ya da ne derler korkuları çoktan geride kaldı .Dostlarıma, kendimize yemek yapmak hoşuma gidiyor. Mutfak eskiden bir zulüm iken şimdi zevk aldığım mekanlar arasına giriyor. Farklı lezzetler denemek güzel ve kendi lezzetimi kendimde yaratabileceğim belli bir damak zevkim ve mutfak kültürüm oluştu.Sonra Sezen’in şarkısındaki gibi anneni daha sık düşünüyorsun ve hatta anlıyorsun.

o
İşte bu yeni alışmaya başlanan ve giderek hoşa giden yeni duruma olgunluk deniyor. Yaşamışlığın, görmüşlüğün, geride kalmış üflenmiş doğum günü mumlarının bir sonucu kendiliğinden ortaya çıkıyor hayatın bir dönemecinde bu olgunluk. Ne zaman dersen herkese göre, ne kadar dolu yaşadığına göre değişiyor bu olgunluk çağına ermek.İnanın bana hayattaki düşüşler, zor alınan virajlar bu zamanı hızlandırıyor. Kendi dünyanın küçüklüğünü keşfetmek ve buna rağmen kendinin kıymetini bilmek çok işe yarıyor.

o
Bir gün hepinizin bu huzurlu olgunluğu bulmasını diliyorum.

o
Can Dündar

Efsane geri dönüyor..

2010-10-20T21:36:00.007+03:00

(nan oğlum ne megolaman adamım ben, başlığa bak yaa..)

neyse efenim amma sabırsız çıktınız siz de.. geliyorum, tamam, az kaldı.. biliyorum benim yokluğum çok hissedildi.. anlayabiliyorum.. sırf ben yokum diye kaç tane bloger yazmayı bırakmış.. bu kadar mı etkiliyim be kardeşim.. ama işin şakası bi tarafa, çok özledim; yazmayı, okumayı, yorumlamayı ve hatta yorumlanmayı.. şimdi oturup ta size yazacak vaktim yok, sezon sonu raporlarını vermem gerekiyor abime.. ama en yakın zamanda, burda görüşmek üzere.. eliniz boş gelmeyin ama, malum doğum günüm yaklaşıyor.. :P

tamam tamam sonra tabakları dolu geri veririm.. ;)

anaa.. bu arada izleyici sayım 100'ü geçmişşş.. bunun bi prosedürü var mıydı? hediye falan mı alıyordum yoksa o mu veriyordu.. :P

bir de japon mudur nedir manyağın biri bazı yazılarıma yorum bırakmış..

ne diyo acaba..

zeus, çiko, osman, çırpı, tekir... ve ben

2010-06-13T10:34:00.008+03:00

eweeet.. nerde kalmıştık.. sanki ööle bi girdim ki cümleye her gün post girecek mişim gibi.. valla bu pek mümkün görünmüyor..

malumunuz otelimizin başında durmaya geldim gördüğüm en kötü tatil yöresi olan didim'e.. aslında planlarım farklıydı.. biliyordum zaten zamanımın hiç olamayacağını.. o yüzden erken kalkar sabah koşularını yapar, buz gibi denize girer ve işe başlardım diye düşündüm.. ama bunu düşünürken didimdeki köpek popülasyonunun insan popülasyonuyla aynı olduğunu ve ne sokaklarda ne de plajda koşu yapılamadığını bilmiyordum.. anlayacağınız ilk etapta koşu planım yattı.. daha sonraki günlerde de erken kalkma olayının neredeyse mümkün olmadığını anladım.. en azında erken kalkmama rağmen iş dışında birşey yapamadığım belli oldu.

2 aydır her sabah 10 dakikalığına deniz kenarına gidiyorum sabahları, ayaklarımı serin plaj kumunda gezdiriyorum biraz oturup denizi seyrediyoru(z)m.. evet yanlız değil maalesef.. sokağın köpekleri ve kedileriyle birlikte..

yani iki cinsin birbirleriyle bu kadar yakın olabileceğini bir kaç video ve istisna dışında tahmin etmezdim.. ama her plaja gidişimde beni görüp "aha da geliyo bizimki" diyip hep oturduğum yere benden önce oturmaları da ayrı bi konu..

çoğu sokak köpeği ama hepsinin bir ismi var.. ingilizler sağolsun! hepsine bakıyorlar ve artık insanlarla iç içeler.. herşeyinizi onlarla payalaşıyorsunuz.. dediğim gibi sabah duygularınızı bile onlarla paylaşıyorsunuz.. çoğu zaman gözüm doluyo, benim o halimi anlamaları ile kaflarını dizime koymaları bir oluyor.. sanki duygularımı paylaşır gibi, sanki "benim de neler çektiğimi bir bilsen" bakışlarıyla benim de onları teselli etmemi isterler gibi..

özlüyorum. bir çok şeyi ve bir çok kimseyi. ama alıştım artık orasının benim evim olduğunu kendime empoze etmeye çalışıyorum. çevre ediniyorum ki maalesef bazıları saçma sapan iş adamları (mecburen). ama bazıları gerçekten çok güzel iş kadınları (özellikle bankacı olanları).

bu sektörde çalışanları görüyorum. içim acıyor. bana iki seçeneğim olduğunu söylüyorlar. ya otel odalarında bi otelden diğerine gidersin ya da bir yer belirler evlenip yerinde sayarsın.. tabi bu çalışanlar için geçerli. zaten beni tanıyanlar bu iki seçeneğin de benim için mümkün olmadığını bilirler..

ama buraya yerleşmek benim için zor görünüyor.. zaten sıkıcı olan bu yer sevdiğim insanlar olmadan benim için cehennemden farksız olur.. ailemden, dostlarımdan, arkadaşlarımdan ve 'O'ndan ayrı olmuyor.. özlem insanın dikkatini dağıtıyor, verimliliğini azaltıyor.. ve en önemlisi beni çok yoruyor..

herkesi özlüyorum, istisnasız herkesi.. ama bu yalnız kaldığımda açığa çıkıyor.. o yüzden uykusuzluktan ayakta duramadığım zaman çıkabiliyorum odama 4 duvara bakmamak, gözlerim dolmadan uyumak, hemen yarın olsa da işten başka bişey düşünmemek için..

duygusala bağlamadan kapatıyorum ben bu konuyu.. e hadi sağlıcakla kalın.. artık bi sonraki yazı ne zaman gelir bilemem..

bu arada tatil yapmak isteyenlere kapım açık. ama çabuk olun temmuz ağustos doldu.. ;)

ps: foto sabahları her zaman oturduğum yerden çekildi..

haydi abbas, vakit tamam...

2010-04-30T14:24:00.002+03:00

haydi abbas, vakit tamam;
akşam diyordun işte oldu akşam.
kur bakalım çilingir soframızı;
dinsin artık bu kalp ağrısı.
şu ağacın gölgesinde olsun;
tam kenarında havuzun.
aya haber sal çıksın bu gece;
görünsün şöyle gönlümce.
bas kırbacı sihirli seccadeye,
göster hükmettiğini mesafeyeve zamana.
katıp tozu dumana,var git,
böyle ferman etti cahit,
al getir ilk sevgiliyi beşiktaş'ta;
yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan.

Cahit Sıtkı Tarancı

bugün 23 nisan, sinir oluyor insan...

2010-04-23T09:50:00.003+03:00

dünya da çok az liderin yaptığını belki de hiçbir liderin yapmadığını bundan 90 sene önce yapmıştı Atam, çocuklara emanet etmişti bir ülkenin ulusallık simgesi meclisinin kuruluş gününü.. geleceğimiz dediği çocuklara, el üstünde tutulması gereken, en çok değerin verilmesi gereken çocuklara..

bir kaç gündür gazetelerde ve televizyonlarda okuduklarımla ve gördüklerimle bunların hiçbir alakasının olmadığı ne kadar da aşikar.. ne kadar da yolumuzdan sapmışız, insanlığımızdan, namusumuzdan uzaklaşmışız..

başbakanımızın dediği batının ahlaksızlığını almayın lafını, doğunun ahlakını gördükten sonra insan düşünmeye başlıyor, "ahlak" kavramının aslında ne olduğunu.. rızasıyla, severek ve istiyerek istediği yaşta istediği kişiyle sevişen insanlar mı yoksa daha neyin ne olduğunu bilmeyen küçücük çocuklara kimilerinin satın alarak kimilerinin de zorla sahip olması mı..

ne yapacaklar bugün acaba, hangi çocuğun yüzüne bakarak kendi koltuklarına oturtacaklar, hangi çocuğu böyle bir ülkenin yöneticisi yapacaklar, kendi yaşıtları şu an bile kim bilir kimin kötü düşüncelerine maruz kalırken bu çocuklar gerçekten o koltuğa oturmak isteyecekler mi.. sizin ahlak anlayışınız yüzünden kendi aile bireylerindan hamile kalan genç kızların, sakalından utanmayan şeyhlerin ve şıhların zorla sahip olduğu çocukların, kızlarını satan babaların olduğu bir ülkeye bilseler kaç çocuk başbakan veya cumhurbaşkanı diye bir günlük değil bir dakikalık bile oturmaz.. kaç çocuk bu ülkeyi yönetmek için o meclise giren insanları, birbirlerini boğazlarken, üstüne yürürken ya da küfürleşirken görüp o meclise girmek için can atar..

kitaplarını milli eğitim müfredatlarında okuttuğunuz romancıların eserleri dizi olarak seyredilince neden yasaklanıyor. hangi ahlak anlayışını korumuş oluyorsunuz bu şekilde.. amaç çocukları mı korumak yoksa insanınızın aklına fitne fesatı mı sokmamak.. bugün küçücük çocukların giydiği tütülü o şirin mi şirin elbiseleri açık bulan bir zihniyet zaten o 7 çocuğa tecavüz edenle aynı kafadandır.. bundan hiçbir kuşkum yok artık.. zaten bu düşüncenin olduğu bir yerde ne için tartışıyoruz ki.. ne güzel demiş atalarımız, "kişi karşısındakini kendi gibi bilirmiş"

Allah bu ülkedeki tüm çocukların yardımcısı olsun.. ama o çocuklara "nitelikli tecavüz" edenlerin ya da çocukları koruyoruz diye bu yasakları getiren zihniyetin inandığı değil.. benim ve benim gibi düşünenlerin inandığı..

bayramınız kutlu olsun çocuklar...

ya iç sesim beni terk edip, dış sesimi ele geçirirse..

2010-04-15T14:11:00.007+03:00

Yatırım Danışmanı; LA Bey(ki bu ben oluyorum), nasılsınız bugün. dünkü gelişmelerin ışığında ve açıklanacak olan bir kaç rakam doğrultusunda bazı verileri iletmek isterim ben..
LA Bey; buyrun (ışığını yerim senin ettiği lafa bak)

YD; Parite 1.3600 üzerinde hareketine devam ediyor.
LA; hmmm... (ulan pilita pastanesi de ne pasta yapardı beee..)

YD; Bugün veri açısından da yoğun bir gün içerisindeyiz.
LA; ööle mi? (yaa hakkaten çok yoğunum bugün yaa..kısa keser mi acaba)

YD; 12.00’de AB de ticaret dengesi rakamları açıklanacak.
LA; hı hı.. (bak aklıma geldi yine, ne almanyaya gidebildim ne viyanaya..)

YD; 15.30’da ise Amerika piyasası’nın açılmasıyla dolar bölgesi için yoğun....
LA; hı hı.. (kahrolsun amerika.. nooluyo lan..)

YD; NY Eyaleti İmalat Sekt. Ank. Ve Devam Eden İşsizlik.....
LA; hımm.. (yaa bi de Niyorka gitmek lazım yaa..)

YD; 16.00’da net sermaye girişi rakamları, 16.15’te ise kapasite kullanımı...
LA; ewet ewet.. (sermaye giriş, kapasite kullanım.. karı mı satıyorlar acaba..)

YD; 17.00’de Philadelphia FED End. verisi ile devam edecek akış....
LA; hımm... (iverson gittikten sonra filedelfiya takımı toparlanamadı..)

YD; 20.00’de Konut Fiyat End. açıklamasıyla son bulacak...
LA; hı hı.. (ulan 60 m2 daireye 260bin istedi ya herifler bak aklıma geldi yine..)

YD; Veri trafiğinin yoğunluğu nedeniyle tek bir veriden ziyade.....
LA; hah ewet ben de tam onu diyordum ben de çok yoğunum bugün acaba bunları e-mail olarak atabilir misiniz bana?

YD; zaten e-mail olarak da gönderiyoruz bu bilgileri müşterilere..
LA; öyle mii ne güzeel.. (ulan manyak karı, madem öyle ne diye zamanımı alıyon..)

YD; LA Bey bugün çok fazla ekran başında olamayacaksanız tüm pozisyonlarımızı kapatalım derim ben..
LA; aslında doğru diyorsunuz.. (olur canım kapatalım pozisyonları başka zaman sevüşürük..)

evleneceksen eğer...

2010-04-12T14:23:00.006+03:00

ilişkiler ne hale gelmiş be blog.. ben hep kendimi yazdım sana, hep ben ağladım (başkası için ağlayacak değilim ya) ya da güldüm.. kendim için çemkirdim ya da kendim için isyan ettim..

şunu anladım ki gerçekten bi tutku olmayınca aşk olmayınca tolere edilebilme görmezden geline bilme olmuyor.. beğenmek ilgi duymak yetmiyor, bundan 5-10 yıl sonrasını düşünüyorsunuz.. aşkın ve tutkunun sevgiye ve saygıya dönüştüğü zamanları.. bahsettiğim tolere etmenin ve görmezden gelmenin asıl görüleceği zamanları.. işte bu noktada evliliklerin mantık evliliği olmayacağı sonucu çıkıyor.. ya da bu evliliklerin günümüzde uzun süreli olamayacağı..

başka bir taraftan, tutkunun ve aşkın tek taraflı olduğu ilişkiler var.. (benim aşkım ikimize de yeter olanlardan hani) sizce ne kadar sürer bunlar.. bence hiçbir farkı yok.. ilişkinin iki taraflı olduğu düşünülürse ve hiçbir şey tek taraflı olmadığı aşikarken.. bu ihtimalin de sonunun aynı olacağı şüphe götürmez sanırım..

peki bu aşk veya tutku sonradan oluşur mu? yani ilk görüşte oluşan o elektrik (ki oluşmuş ise) aşk mıdır yoksa zamanla yerini aşka dönüştüren bi duygu mudur? birbirini tanıyarak ve hoşlanmalar artarken gitgide bağlanarak oluşan ve tutkuya dönüşen bir duygu mu?

her an onu düşünerek zamanının geçmesini sağlayan,

sadece onunla birlikte vakit geçirecek planlar yaptıran,

geleceği düşündüren ve kalabalıklaştıran,

sıkıntısına ortak olduran,

onun için üzülen veya endişelendiren,

ona dokunmak için can attıran,

kulağına fısıldamasını bekleten

ve eli ellerindeyken vücut ısını arttıran..

bu duygunun adına her ne derseniz deyin.. işte budur bir evliliği uzun kılan..

işte ben bunu arıyorum be blog.. bana bakarken hayranlığını gizlemeyen birini.. sinirliyken suyuma giden, hassasken üstüme gelmeyen, kötü zamanlarımda her şeyi bir kenara bırakıp yanımda olan birini.. güzelliği ile beni hayran bırakan, gözlerine baktıkça içimi eriten birini..

her şeyimle kendimi ona adayacağım birini…

bi kaç soru sorabilir miyim?

2010-04-01T14:20:00.005+03:00

kader nedir?

peki kader diye bir şey var mı?

“benim kaderimde yalnızlık var” demek kaderin tanımına uyuyor mu sizce?

kader denilen şey bizim elimizde değil mi?

yoksa biz çizmiyor muyuz kendi yolumuzu ?

ya da kaderimi ben belirliyorsam sonunda bu kadar çok acı çekeceğim bir yola neden gireyim?

veya madem yolumuz çizilmiş, ben ne kötülük yaptım da bana bu acı dolu yolu çizdin?

ya da yolumuzu çizen kimse yok mu?

o zaman ben neyi göremedim de başta bu yola girdim?

…

her gece bu ve bunun gibi birçok soruya cevap arıyorum.. düşünüyorum.. irdeliyorum.. bi sonuca varmaya çalışıyorum.. yazılar yazıyorum, şiirler bile çıkıyor hatta.. nasıl olduğunu anlamadan.. sabah onları gördüğümde bunları ben mi yazdım diyorum.. yanlız kaldığımda başkalaşıyorum, depresif, mutsuz, asabi, agresif bi adama bürünüyorum.. yada içimdekini çıkarıyorum gün içinde üstünü örttüğüm gerçek beni..

bir yıldır uyuyamıyorum bu sorular kafamda dolandığı için.. uykularıma giriyor, uyandığımda onlarla uyanıyorum ve hep aynı yere varıyorum..

hani iyi insanların başına iyi şeyler gelirdi?

ooo

ps: resim yesariden... ;)

ferhunde ile yan yana emo gençliği arasında bi gece..

2010-03-26T10:57:00.005+02:00

efenim arada kafa dağıtmak iyidir hesabı bülent ortaçgil'e gittik ki daha çok kafa dinlemek için dinlediğimiz parçaları canlı performans eşliğinde dinlemek ayrı bi keyif olur hesabıyla..

tabi hafta içi olması dolayısıyla etraftaki üniversite gençliğinin sayısındaki çokluk gözlerden kaçmıyordu.. çıtır ve birbirinden tatlı kızları sahiplerine bağışladıktan sonra sahneye konsantre olduk. tabi etrafımda hiç bir erkek olmaması, çıtırların seslerinin çok tiz olması ve fiziksel tacizlere maruz kalmam dolayısıyla konsantre sorunu yaşamadık değil hani. iyi bi konserdi ama bazı parçaların sessiz dinlenmesi gerektiğini bilmeyen gençlik parçaların içine edince ortaçgil'den gelen protesto ile en çok istenen 'eylül akşamı' parçasını çalmadı.. bence iyi de etti veletlere..

bulunduğum yer itibariyle hemen sahne önünde olmamız dolayısıyla ışığın vurduğu az sayıdaki insanlardan olmam, fazlacana kesilmemi, ruhumun okşanmasını, keyiflenmemi hatta dötümün bile kalkmasını sağladı ki o esnada başkasının eli dötümdeydi ki umarım erkek eli değildir o el.. bi ara hemen yanımdaki hatunun deniz çakır (nam-ı değer ferhunde) olduğunu bile anlamamamın nedeninin yeteri kadar votkaburn olduğu kanaatindeyim yoksa ben ona gösterirdim gününü.. :P yanlız hakkaten hoş hatunmuş.. kulağının arkasındaki kalemin anlamını anlamadım ama olsun.. yine kimbilir ne hesaplar yapıyordur... :P

gelelim bu emo gençliğinee.. anam noolcak bu kızların hali.. 35 yaşlarında adamın biri ki hakkaten ne tipten ne karakterden eser yok önce önündeki 20 yaşlarındaki emo kızla öpüşmeye başladı ki bence uygunsuz bi hal almaya hatta sevişmeye falan başladılar.. bi ara yanındaki sarışın hatun ki hakkaten hayır denilmeyecek bi hatun bununla yakınlaşmaya başladı.. hayırdır dedim herhalde kardeşidir çok samimiler.. zaten hemen sonra yanındaki herifle öpüşmeye başlayınca dedim ne abiler var bu kadar da geniş olunmazki.. en azından böyle öpülmesine izin vermemeli.. tabi tam bu sırada sarışın hatun sahnenin önüne geçip sarkmış ve açmış koca göğüslerini akın eldesin önüne koyması ve bu sırada elindeki şarabıda gitarın üstüne dökmesiyle ve hemen akabinde mi telinin kopmasıyla dedim bu akşam güzel geçeceeek..

fakaat bizim kro ki elinde rakı bardağı ile ortaçgil dinleyen tek kişidir muhtemelen, ikinci bölüm başladığında, aynı taktiksel öpüşmelerle bu sefer sarışın hatunla sevişmeye başlayınca dedim orda duuur.. tamam rakıyı sek içiyon iyi güzel ama bu hatunları duble götürmek hele ki ulu orata yerde olmuyor.. yani 6-8 kişilik bi grup hepsi birbiriyle gibi iğrenç bi tablo çizmeye başlayınca benim midedeki alkol şişede durduğu sükunette durmamaya başladı tabi.

ben bazı konularda maalesef çok açık görüşlü biri değilimdir. anlayan anlamıştır. bunlar belki hallerinden şikayetçi değillerdir, umursamıyorlardır bu iğrenç ilişkileri ki kendileri memnunlarsa bana laf etmek düşmez ancak ulu orta yerde iki herifin öpüşmesinden bence hiçbir farkları yoktu..

anlayacağınız çok fazla eğlenilmeyen, biraz hayat tecrübesi, biraz kafa dağılması, az biraz sinir ve yeterince alkol ile sonuçlanan bi geceydi..

bi de ben özlemişim yaa buraya yazmayı.. valla bak.. acaba toplantı raporlarını da mı buraya yazsam.. belki daha eğlenceli olabilir.. bi düşüneyim bak bunu..

e hadi ben kaçtım.. daha yapılacak bi dolu işim var.. siz yorumunuzu bırakın yine de ben cevap veririm canım o kadar da değil..

carpe diem...

2010-03-09T13:27:00.005+02:00

animasyon filmlerini çok severim.. beni çok eğlendirirler o mimikler ve tatlılıklar beni hep cezp etmiştir.. bu filmin de öyle olacağını düşünmüştüm.. daha ilk yarım saatinde gözlerimden yaşlar boşaldı.. bir animasyon bu kadar damardan başlamaz ki be kardeşim.. hele ki istediğiniz hayatı karşınızda görünce.. sadece filmlerde mi olacak bu ilişkiler diyorsunuz.. gerçekte hiç yaşayamayacak mıyız bu aşkı, sevgiyi ve en önemlisi saygıyı..

birlikteliklerimizde ne istediğimizi ne hayaller kurduğumuzu o kadar güzel anlatıyor ki.. hele ki aynı hayalleri siz de kurduysanız iki kat etkiliyor insanı..

çoğu zaman sadece sevdiğinizle birlikte olmak başka hiçbir plan yapmamak bile en büyük planınız olabiliyor.. çocuk istemeniz, aile planları yapmanız.. hepsi ikinci plana atılabiliyor.. yeter ki sevdiğim yanımda olsun başka ne isteyeyim diyebiliyorsunuz..

ama geçen gün bu filmi yarısından başlayıp benim veterinerler ve kızları nehirle birlikte izledik.. bambaşka bi film gibiydi.. sadece maceraya atılan adam ve çocuk.. nedeni belli olmadan bişeyler yapan iki insan..
ooo

hayatıma bu şekilde bakmaya çalışsam.. geçmişi hiç düşünmeden önüme baksam, o an yaşadığım şeyleri irdelemeden arkasında neler olduğunu araştırmadan, gelecek planları yapmadan yaşasam daha mı iyi olur acaba..

Carpe Diem.. benim için böyle bir yaşam tarzı olabilir mi...

yorumsuz...

2010-02-19T11:08:00.001+02:00

Tarikatçıların cirit atması için, irticayla mücadele etmeyi suçmuş gibi gösterenlerin...
Haysiyet cellatlarının yargısız infazlarını gülümseyerek seyredenlerin...
Hayatını Cumhuriyet’e adamış komutanları ayağına getirirken,
teröristin ayağına tıpış tıpış mahkeme götürenlerin...
Bu millete verebileceği “hukuk dersi” yoktur.

Yılmaz Özdil

ey hafıza! kanıyor ne varsa süzdüğün...

2010-02-08T10:33:00.003+02:00

aslında winston’ıma ithaf edeceğim bi yazı yazacaktım bugün.. "LA'den de sanat filmi eleştirisi gelir mi?" diye şaşırtacaktım.. güyya.. ama kısmet değilmiş..

burada kısmet kelimesi ne kadar doğru bilmiyorum. yazdığımız bu blogların ne kadar uzun ömürlü olduğunu kimse bilemez. hepsi birgün son bulacak.. ama winston'ımın gitmesi ani oldu, beklemeden oldu, biraz kırdı, haklı sebeplerden sinirlendirdi, oldukça da üzdü…

boşver be toprağım, gurmem, edebiyat aşığı, sanat eleştirmenim.. ne güzel demişsin işte;
o
blogun a.q. sana bişey olmasın winstonım…

kafama takılan bir kaç konu...

2010-02-04T10:17:00.005+02:00

iş yoğunluğu, ev yoğunluğu derken bir de mental olarak da çökünce vücut ilk gelen hastalığı buyur etti bünyemize, hafif bi kırıklık kaldı atlattık neyse ki.. o yüzden blogumdan ve blogerlarımdan uzak kaldım kusura kalmayın emi...

neyse sabah gelirken gözüme takılan ve takılmaması mümkün olmadığı için aklıma da takılan bir kaç durum söz konusu, paylaşayım dedim..

öncelikle ilk gördüğüm hatunla ilgili;

ulan be kadın, o tomruk gibi bacaklarına, koca götüne nasıl bir güvendir ki tayt giydin, bir de çakma UGGlarınla daha da büyük gösterdin, bir de üstüne üstlük giydiğin kısacık montla da kapatamadın.. ve benim tüm iştahımı kapadın daha sabahın 9unda.. haa bi de, benim özenti toplumum şu UGG'ların yağmurda ve karda giyilmeyeceğini öğrenemedi zaten öğrenmesini de beklemiyorum...

gelelim ikinci hatunaa;

tayt mevzuundan başlamışken, taytın nasıl bir vücuda giyileceğine bir örnek de atakulenin önünde gördüm, gerçekten düzgün bir vücut, topuklu kısa çizmeler, üstüne popoyu örtecek boyda palto, o da neee.. kafada türban?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!
biri bana bunu açıklasın...

ben bu yawrudan istiyorum...

2010-01-29T10:34:00.004+02:00

hani öyle deli gibi çaldığımdan da değil,
sesine hayran kaldım canlı dinlediğimde,
çok az kişide olduğundan, aşina değilsinizdir,
ama hayran kaldım bu akustik bas gitara,
sanki bir contrabass çalıyor gibisiniz.
çok güzel naaan...
şimdiden kardeşimle karşılıklı çaldığımı düşünüyorum da... obaaa...
o'nda gitar ben de bas..
bana bunu alsanızaaa...

(lütfen sana bas'ımı verdiler esprisini yapmayalım, liseden beri gına geldi)

bi örnek vereyim dedim çıkardığı ses açısından.. aşağıda çok sevdiğim bi parça var..
umarım beğenirsiniz hani mim üstüne mim yazdık yaa.. size nasıl parçalar daha çok hitap eder derseniz aha da bu tür işte...

RHCP - Road Trippin

al sana bir mim daha...

2010-01-28T11:15:00.006+02:00

eveeet.. okanittom da mimlemiş sağolsun?!?! elden bişey gelmez, bekler şimdi.

nan o değil de.. bu mimleri yaza yaza kendimizi ifşa ediyoruz.. nan bi erkeğin de gizemli bi yanı da kalsın bee dimi ama.. neyse cevaplandıralım soruları bakalım..

sizi ‘en çok’ üzecek olay:
kardeşimi kaybetmek..

nerde yaşamak isterdiniz:
sevdiklerimin olduğu yer benim için yaşanılacak yerdir..

yaşayabileceğiniz en mutlu an:
bunu bir anla sınırlamak çok doğru olmaz sanırım.. her mutluluk bir öncekinden daha iyi olabilir..
osgfhdsfhg
hangi hataları hoşgörüyle karşılayabilirsiniz:
insanın istemeden yaptığı her hatayı hoşgörüyle karşılarım.. sakarlıklar gibi..

en sevdiğiniz erkek/kadin karakter:
Homer Simpson, Al Bundy, Sheldon Cooper, Jeffrey 'Jeff' Murdock, Barney Stinson vs..

en sevdiğiniz ressam:
resim sanatını sevmediğim için sevdiğim de bir ressam yok.. ama dünyanın neredeyse bütün ünlü tablolarını görmüş olmamda çok ironik.. bu bilgiye dayanarak, da vinci’ninkilerde bi gizem olduğu için da vinci diyorum..

bir erkekte/kadinda en sevdiğiniz özellik:
kadın da sıcak kanlı, sevecen ve insancıl oluşu, soğuk kadınlardan nefret ederim..
erkekte ise şımarık ve yumuşak tavırlar hiç hoşuma gitmez..

en sevdiğiniz müzisyen:
öncelikle bi metallica hayranıyım bunu belirteyim, o yüzden müzisyen olarak her bir üyeyi çok beğenirim basçıları hariç, eski basçıları cliff burton bence en iyisiydi..

yapmaktan en mutlu olduğunuz iş:
sevdiğim insanlara hediye almaya bayılırım..

en sevdiğiniz renk:
mavi

en sevdiğiniz çiçek:
sümbül ve nergis

tarihte en sevmediğiniz karakter:
tek bi sevdiğim var geri kalan umurumda olmaz..

nasıl ölmek isterdiniz:
sevdiğim kişinin elini tutup ölmek isterim..

hayattaki sloganınız:
“karma”

şu anki ruh haliniz:
hafif kıpır kıpır sanki…

bu mim biraz ciddi..

2010-01-27T12:04:00.003+02:00

bedardem mimlemiş beni geçenlerde hem de ciddi bir yazıyla. aslında yazacak vaktimiz olmadığında bu mimler bi şekilde itici güç oluyor.. dedim ben de hazır siyasi takılıyoruz bu da üstüne tuz biber olsun da bitirelim bu konuları.

dokunulmazlık konusunda ne düşünüyorsunuz?
insanları suça teşvik eden bir uygulama.. burada söylediğim suç kesinlikle düşünce suçu değildir. o yüzden en azından yargı yolu açık bir dokunulmazlıkları olmalı. suç işledikleri anda yargılanabilmeliler..

seçim barajı kaldırılsın mı ? neden?
tabi ki kaldırılsın. insanların verdiği oyları hiçe sayarak, senin oyunu artık bu partiye veriyorum diyerek tamamen başka düşüncedeki bir partinin fazla milletvekili çıkartması kadar saçma sapsan bir uygulama olamaz.. bu ülkede kim ne düşünüyorsa o düşüncenin bu milletin meclisinde olması gerekiyor.. ama en önemlisi, bu ülkede toplasan en fazla 5-6 tane siyasi görüş varken, 50 den fazla siyasi partinin olması.. insanlar daha bilinçli oy kullanmalılar bence, en ufak fikir ayrılığından parti açan küskünlerin bir şekilde önüne geçilmeli..

adayların belirlenmesinde nasıl bir yol uygulansın?
bu sorunun cevabı çok basit ama uygulamak çok zor.. tabi ki bilgi ve birikim sahibi kişilerin aday olması gerekiyor. en az üniversite mezunu olmalı bence.. ama görüyoruz ki ne üniversite mezunları var konuşamıyor, ne lise mezunları var ülke yönetiyor.. yani gerçekten bilgisine ve birikimine güvenilen kişiler olmalı, parasına ve oy potansiyeline bakılmamalı.. diyorum ama dediğim gibi o kadar zor ve neredeyse imkansız ki bu.. küçük şehirlerde insanlar işlerini yapsın diye milletvekili gönderiyor ankara’ya.. o yüzden kimse ankara’da okumuş bir profesörü kendi milletvekilleri yapmaz.. buradan nereye varıyoruz.. eğitim, eğitim, eğitim…

yargı bağımsızlığı sizin için ne anlam taşıyor?
bir ülkenin bağımsızlığını temsil eder.. adaletin başkalarının elinde olduğu, kişilerin çıkarları doğrultusunda yürütülen bir sistem hiçbir zaman adil olamaz.. adaletin olmadığı bir ülkede, sadece zenginler ve güçlüler kazanır, bu hükümet de olsa, holding patronları da olsa farketmez, kaybeden hep ülke olur..

benim soruma gelince,
neden kimse okumuyor…

bu karanfilleri daha nereye kadar koymaya devam edeceğiz...

2010-01-26T13:20:00.003+02:00

az önce uğur mumcu sokağına uğradım gecikmiş de olsam bir karanfil bıraktım gözlerim biraz dolarak.. ülkenin gittiği karanlığı düşünerek ve bunun için elimden hiçbir şey gelmediğini görerek..

peki nereye kadar sürecek bu.. yıllar önce Abdi İpekçi ile başlayan(hatta kubilay'dan bile başlatabiliriz) bu aydın insanların katledilmeleri hala devam ediyor. her yıl kış aylarına girdiğimiz de içimde bi sıkıntı başlar acaba bu sene kimi öldürecekler diye.. daha ne kadar yere karanfil bırakmaya devam edeceğiz diye.. kubilayın başını kazığa geçiren insanlardan birinin torunu şu an başbakan yardımcısı, madımakta yakılarak katledilen aydın insanların cellatlarını savunan kişi bu ülkenin adalet bakanı oldu, şimdi ise başımızda olan insanların daha önce neler yaptığını söylememe bile gerek yok..

çok iyi biliyorlar bu ülkeyi, çok iyi analiz etmişler. cahiliz, başımızdaki insanlara inanıyoruz çünkü koyundan farkımız yok. Bahriye Üçok, Muammer Aksoy, Turan Dursun, Çetin Emeç, Uğur Mumcu, Ahmet Taner Kışlalı, Necip Hablemitoğlu.. daha aklıma gelmeyen bir çok aydın ve hatta devlet görevlileri.. bu insanlar bu ülkenin durumunun farkında olan ve bu halkı eğitmek için çabalayan gözünü açan insanlardı..

bunların hiçbiri yetmezmiş gibi bir de faşizan hreketler başladı, bu ülkenin sahibi sadece biz değiliz, bu ülkenin topraklarında yaşayan tüm azınlıklar da bu ülkede söz sahibidir. bu ülkeyi düşünen bu ülke için bişeyler yapmaya çalışan herkes bu ülkede yaşamaya ve söz söylemeye hakkı vardır.

bu ülkeyi aydınlık tutan beyinler bir bir söndürülüyor ve maalesef bu ülkeyi kuran ve büyüten parti, bu aydınlara sahip çıkacağına yeni aydınları koruyup kollayacağına, hatta yenilerini çıkarmaya çalışacağına saçma sapan insanların elinde can çekişiyor..

yıllardır dış güçlerin bizi parçalamaya çalıştığından dem vuruyoruz, bunda haklılık payı da var ancak biz iç hesaplaşmamızı bitiremediğimiz için amerika başta olmak üzere her millete fırsat sunuyoruz. git gide içten içe kemiriliyoruz ama maalesef hiçbirşeyden haberimiz yok..

yazık bu güzel ülkeme ve insanlarına...

ps: LA bu yazıyı yazarken çok fazla sansür uyguladı, yazı kuşa döndü bişeye benzemedi..

bilmem anlatabildim mi?

kendimden bişeyler...

2010-01-22T14:13:00.007+02:00

elizam çok önce merak ettiği bazı soruları yöneltmişti bana, iş yoğunluğundan ve benim de biraz sorumsuz davranmamdan cevaplayamadım, prensesimize sonsuz saygılarımı sunuyorum ve umarım bu gecikmeyi affettirebilirim diyorum..

aslında çiçeklere olan merak anneannemden geçti bana. ilkokula kadar bana o baktı. terasında neredeyse bütün çiçekler vardı.. bana daha küçük yaşta öğretmeye başladı bir çiçeğe nasıl bakılacağını.. hatta hep şöyle derdi; "benim sana öğreteceğim her şeyi ileride eşine yap olur mu." yaptım da ne oldu be tontoşum benim.. yaptım da ne oldu.. neyse en sevdiğim çiçekler;

öncelikle sümbül, kokusuyla ve bendeki anısıyla ayrı bi çiçektir benim için..
sonra nergis, mümkün oldukça anneme devamlı aldığım, kokusuna hayran olduğum alırken de genelde sümbülle birlikte aldığım çok güzel bi çiçektir.
ve tabiki lilyum, görüntüsünü ve kokusunu çok beğenirim. eğer hediye göndereceksem her zaman ilk tercihimdir.

gerçekleşmesini istediğim üç hayalim sorusunu bana 1 yıl önce sorsaydın gerçekleşmek üzere derdim 3’ü birden, ama şimdi bambaşka hayaller var.. artık o hayalleri kurmuyorum diyemem ama öncelikler değişti diyebilirim.. illa 3 tane sayacaksam da gerçekleşmesi olası olanları yazayım,

kızım olmasını isterim, her zaman ilk sırada olacak bu hayalim, hayatım da ne olursa olsun..

o
çok küçük bi evim olsun isterim, mümkünse 1+1 stüdyo gibi veya teras katı ve içini tamamen kendim yapayım isterim ( olması en yüksek ihtimalli hayalim bu, neredeyse her yerinin çizimleri hazır çünkü.. ) annem ve babamın rahatsızlıklarından dolayı bunu devamlı erteliyorum, muhtemelen yakın zamanda gerçekleşse bile ben orada çok sık kalmayacağım görünen o..

o
birde fotoğraf makinamla türkiyede ve avrupada gitmediğim yerler önce olmak üzere gezmek ve bunları bi blog açıp paylaşmak.. bu iş temposuyla zor görünüyor ama yapacam..

sevdiğim ve sevmediğim huylarıma gelirsek, çok fazla duygusal olduğum için, değil bu huyumu bazen kendimi bile sevmiyorum, bir de çok merhametli davranıyorum çoğu zaman, bu huyumu da sevmiyorum.. en önemlisi de kin tutarım, intikam alırım. (tabi merhametli olmazsam yine) bana veya sevdiğim birine kötülük yapıldığında asla unutmam..

ama bak çok sabırlı oluşumu severim, sanırım bunda tam 10 ay annemin karnında kalmam neden olmuş olabilir.. sezeryanla almak zorunda kalmışlar beni..

o
duygusallık sanki bende değilmiş gibi çok da soğuk kanlıyımdır. o yüzden doğru karar verebileceğimden hep bana atarlar pası.. panik benim sözlüğümde yoktur yani anlayacağınız..
o

çok insancılımdır, ve yardımseverimdir.. insanları mutlu etmeyi severim. bu huylarımdan ve yaptıklarımdan dolayı da gurur duyuyorum kendimle..

gıcık olduğum çok hareket var aslında, mükemmeliyetçi bi kişiliğim olduğundan fazla eleştirebilirim ve bu yüzden birçok şeye gıcık olabiliyorum. ama en önemlileri;
o
insanların kendilerini olduklarından fazla göstermelerine.. başkalarına yukardan bakmalarına ve aşağılayıcı tavır ve davranışlarla insanlarla konuşmalarına.. pis olmalarına, yere tükürmelerine, çöp atmalarına.. en önemlisi karşısındaki kim olursa olsun saygısız davranmalarına gıcık olurum..

fdgdsfg

ooo.. bugüne kadar olan en kara günüm, dünyanın başıma yıkıldığı ve bir daha ayağa kalkamam diye düşündüğüm olay; çok özel oldu bu bee, çok az kişiyle paylaştım bunu, ama işte yukarıda da bahsettim bir gün var ki, hayallerimin yıkıldığı, gözümle gördüğüme kalbimin ve aklımın inanmadığı bir olay var ki.. işte o zamandan beri eski LA pek yok piyasada.. çok az çıkıyor dışarı..

ohooo komşuda dallas çekiliyomuş haberim yok...

2010-01-18T15:04:00.003+02:00

şok içerisindeyim, hayatım dizilerden farksiz hale geldi ve ben hala gördüklerime inanamıyorum.. geçen aylarda yazdığım şu yazıyı kısaca hatırlatayım buradan..

gecenin bi vakti fok sesiyle uyanmış ve bu sesin aslında komşunun odasından geldiğini anlamış sabah karşılaştığım da ise aslında o seslerin herifin evdeki dadıya ek iş yaptırmasından kaynaklandığını öğrenince şok olmuştum. hatta böle bi hatuna yapılırmıydı bu. ki 40lı yaşlardaki hatunlara olan beğenim dolayısıyla da ayrı bi hayranlığım vardır kendisine..

neyse efenim bugüne gelelim. az önce abim olacak haşmetmaapları büroya gelmeyeceğini ve bazı evrakların alınması gerektiğini söyleyip eve çağırdı. ben de yakın mesafede olduğu için yürüyerek yola koyuldum. hemen bir paralel sokağa geldiğimde hemen tanıdım jeepi bi baktım ki benim hatun yine her zamanki alımlı ve güzel haliyle iniyo jeepten. anam bi de ne göreyim.. yan koltuktan inen herif bunun elinden tuttuğu gibi apartmanın kapısına hızlı adımlarla götürmez mi. kapıyı açarken dudaklarına ööle bir öpücük kondurdu ki dedim bunlar merdivende başlar sevişmeye bari evi zemin katta olsa da bi sıkıntı yaşamasalar..

LA oğlum ne diyon sen.. heriften yana olunacak durum mu şimdi.. hatunu senden yaşı biraz daha geckim biraz daha uzun boylu ama daha az yakışıklı biri, meyve suyu niyetine hüpletiyo sen burada durmuş ne diyon.. ulan zaman da yoktu ki çekeyim fotolarını şantaj yapayım.. tabi laaa.. herife ayrı şantaj yaparım para kazanırım, hatuna ayrı şantaj yaparım…….. ;)

du ben kapsamlı bi plan yapayım bakayım..

çivisi çıkmış bu dünyanın bee.. way anasına beee.. fıstık gibi hatun neden evlendin o zaman o herifle.. hele o herife ne demeli, böle bi hatun bulmuşsun o iğrenç fok balığıyla ne işin var..

yok anam yok.. güvenecek hatun bulmakta zor artık.. polemik açmış olmadım umarım.. :P

aklıma ve kalbime sansür uygulayamadım...

2010-01-12T12:34:00.003+02:00

aslında bi karar almıştım duygusal yoğunluğumun çok fazla olduğu anları ve durumları yazmayacaktım.. kendimi bi depresif gibi göstermeyecektim.. değilim çünkü.. gerçekten..

sadece yanlız kalınca psikolojim tamamen değişiyor o kadar.. ya da iş yoğunluğum olmayınca, aklıma direk 'O' geliyor.. bunun bi süreç olduğunu tabi ki biliyorum.. ama bu süreç duygusal bir insanda maalesef daha uzun sürüyor..

diyeceğim şudur ki; ben 'içimdekiler' i yazmak için açtıysam bu blogu o zaman neden bu filtre koyma çabası.. insanlar beni okumaz kaygısı mı? saçmalık! ben buyum, ilk yazılarım daha mı eğlenceli sanki.. ya da devamlı güldürme garantisi mi verdim insanlara..

bazen seviyor muyum bu acı çektiğim halimi diyorum.. çekip gidiyorum bürodan iniyorum tunalıya, oturuyorum her zamanki yerde, dışarıyı seyrediyorum, elimde mutlaka bir dergiyle, bu bile hoşuma gidiyor bazen, yanlız takılmak.. çevredekilerin çapkın bakışlarına maruz kalmalar bile benim gururumu okşuyor.. ama ileriye hiçbir zaman gidemiyorum, arkadaşlarım o kızları görse kesin beni öldürür salaksın sen diye.. sanırım uzun süre bu işlerle uğraşamayacam, hala her yerde 'O'nu gördükçe, hala insanları 'O'na benzettikçe ve en önemlisi hala 'O'nu sevdikçe bu çok zor olacak benim için..

geçen yıl kullandığım ajanda da bu hafta için bi randevu var, istediği gelinliğin modacısıyla görüşecektim. bize de yapabilir mi diye.. dubai tatilinin rezarvasyonları yapılacakmış bir de.. bunlar hayatımda karşıma çıkmaya devam edecek ve ben bunları her gördüğümde bu psikolojiye gireceğim. bunlardan kaçamayacağım..

belki birazdan yine bişey olacak ve ben inanılmaz geyik bi yazıyla karşınıza çıkacağım.. hayat bu, karşınıza ne zaman neyin çıkacağını bilemiyorsunuz ve dolayısıyla 'içinizde' neler yaşayacağınızı da..

Eğer...

2010-01-11T12:21:00.005+02:00

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,

arkalarında doldurulması mümkün olmayan

boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir,

büyük ayrılıklar bile,

en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,

yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,

çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,

insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,

kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,

öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de

kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,

son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,

meydan savaşlarında korkular,

aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,

beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,

tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,

yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,

son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,

her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,

dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,

namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,

dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,

sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,

kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,

kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,

ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,

kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.

Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,

ya canım ellerini tutmak isterse...

Evet Sevgili,

Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,

kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,

mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!

Can Yücel

anaa 1 yıl olmuş ya la...

2010-01-08T10:22:00.004+02:00

yaw hakkaten zaman aslında çok hızlı ilerliyor.. bir döndüm baktım ki geriye 1 yıl geçmiş, kısa mı uzun mu bilemediğim..

evet bundan tam bir yıl önceydi.. NYGem devamlı söylerdi sen de aç bi blog diye.. ilk düşündüğümde çok farklı bi formatta yazarım diyordum.. sonra kalp kırıklıkları, umutsuz bekleyişler, hayallerimin yok olmaya başlaması.. derken blogu açtım..

ilk başlarda hiç düşünmezdim takip edilecek bir blog olacağını.. depresif yazılardı, iç karartıcıydı.. ama benim birebir yaşadıklarımdı.. günlük mantığıyla kullanmayı düşündüm sonra vazgeçtim.. her şeyi yazamazdım çünkü.. aklımdakileri uygulamak istedim teker teker.. kimini başka yerlerde gördüm kimini kendim düşündüm.. hala yapmak istediklerim yok değil hani blog için..

bi süre sonra izlediğim blog sayısı bi kaç yüzü geçti hepsini favoritese atıyordum hiçbirini direk izlemiyordum beni görmesinler diye.. neden yaptım bunu ben de bilmiyorum.. sonra yavaş yavaş elemeye başladım.. yenilerde katılıyordu ama eskiler daha çok siliniyordu..

hep derim bu blogun bu hale gelmesinde yesunun katkısı büyüktür.. sadece derinliklerde yaşadıklarımızı, üzüntümüzü değil hayatımızdaki ‘an’ları yazmamız gerektiğini gösterdi..

ben hayatı ciddiye aldığım kadar yaşantımı da ti'ye alan biriyimdir. daha sonrasında da zaten oldukça geyik geçen yaşantımı paylaşmaya başladım sizinle.. en ufak anektodu kaçırmamak sizinle paylaşmak istedim..

çoğu zaman dile getiremediklerimi, konuştuğumda ağlayacağımı bildiğim konuları da buradan yazarak ifade ettim.. sanki yazarken ağlamıyormuş gibi..

git gide insanları tanıdım, sadece yazılarından hayatlarını tahmin ediyor, tiplerini düşünüyodum.. iyi dostluklar edindim bu 'sanal' ortamda, gerçeği kadar 'sağlam' olan..

ve dünyanın ne kadar küçük olduğunu, aslında birbirimizi hiç tanımamıza rağmen hayatlarımızın hep bir yerlerde kesiştiğini öğrendim şaşkınlık ve mutlulukla..

bu blog ‘O’nun sayesinde oluştu, NYGem doğurdu, Yesum büyüttü.. sizler de el verdiniz daha büyüsün diye.. yazmam gerektiğini gösterdiniz.. götümü kaldırdınız anlayacağınız, paylaşmanın aslında insanı nasıl rahatlattığını gösterdiniz.. dostlarım kadar olmasa da yakın oldunuz bana..

umarım daha çok yazılar yazarım bu bloga, benim yaşayacağım daha çok şey var (yani inşallah vardır), o yüzden paylaşacak ta çok şey olur..

e hadi duygusala bağlamadan gidin daa.. ama tekrar gelin emi..

son 10 yılın en çok dinlenen parçası...

2010-01-05T12:02:00.004+02:00

Snow Patrol - Chasing Cars

ben de bi kaç sefer dinlemişimdir.. Grey's Anatomy'nin sezon finalinde çalmışlardı..

farklı yerlere götürüyor insanı, ama en çok dinlenen parça olmasını gerektirmiyor bence..

başka bi zevktir ajanda kullanmak...

2010-01-04T13:43:00.009+02:00

yılbaşı gününü hiç sevmem ama bir sonraki güne bayılırım.. hem akşamdan kalan yemeklerin atıştırılması hem de koca bir yılın yorgunluğunu atarcasına evde pineklemek gibisi yoktur..

tabi yılbaşı sonrası büroya ilk geldiğimde de yaptığım ajandamı doldurmak olur.. bayılırım ajanda kullanmaya ve doldurmaya.. bir yıllık süreç içinde unutulmaması gereken yıllık ödemelerden özel günlere, doğum günlerinden yıl dönümlerine bütün önemli günleri özenle yazarak bazı yerlere post-it ler ekleyerek, notlar alarak ajandama yazarım..

gerçi bilenler, "o koca telefon ne işe yarıyor" diyordur şimdi.. her zaman demişimdir, yazmak başka bir güzel.. bilgisayardaki word yerine beyaz kağıda karalamak gibi.. özenle yazdığınızda, kendi yazınızı oluşturup bazı harflere verdiğiniz kıvrımları seyretmek, kimsede olmayan kuyruklara, imrendiğiniz i harfine bakmak.. önemli olan yerlere yıldız koymak.. başka bi duygudur o beee..

teknoloji de bir yere kadar bence.. ve ne kadar ilerlerse ilerlesin, ajanda sektörünü yenemeyecek…

ajandam hakkında bile yazı yazdım yaa hakkaten tebrik ediyorum kendimi..

lan resim de çok fiyakalı olmuş nan.. valla bi tek ajanda kısmı doğru gerisi hikaye resmin ona göre.. :P bu arada herifin tablolar dibe vurmuş hala iphone'la macbook la artislik yapıyoo. lan sen o ajandayı doldursan ne olur be adam, şunun şurasında kalmış iki ayın..

yuhh.. kendi blog resmine bok atan ilk blogerım herhalde.. valla git gide çığır açıyorum..

lan ben bunların yanında normalmişim bee...

2010-01-02T17:08:00.009+02:00

yok anam yok.. bizim halk hakkaten normal değil.. cuma günü öğle saatinde neden bu alışveriş merkezleri doluydu.. kimse mi kutlamadı yılbaşını, iyice yobazlaştık mı yoksa..yoksa herkese ikramiye mi çıktı nan.. ama bize yine amorti vurdu.. way a.q. yaaa...

peki cumartesi sabah panoranın kapısına yapışmak niye be insan evlatları.. iyi ki bi indirim var bee.. nasıl koşa koşa gidiyolar.. anam sanki bedava dağıtıyorlar.. ulan %50 bile değil..

bide hepsi sevgilisiyle gelmiş.. "aşkım bak bu ne güzel olmuştu bana alıyımmııı", "aa bak bitanem bu sana çok yakışır bunu al".. lan oğlum hatun seni gay gibi yapacak başkalarına gidecek haberin olsun.. diye fısıdayasım geldi herifin kulağına.. nıhahaha.. içimden yan yana geldiklerinde kafalarını birbirine vurasım da geldi hani.. şu sıralar hiç çekemiyorum bööl aşk böcüklerini..

neyse baktım ki zarada izdiham söz konusu dedim LA kaçmıyor ya ürünler başka mağazalara, bi baktım massimo dutti de full.. anam nooluyoz dedim hani kimse de para yoktu.. ben anladım ki bana bu gruptan hayır gelmez, önce cilt bakım kremlerim bitmiş ayıptır sölemesi onlardan aldım.. bi baktım benim parfüm indirime girmiş mi.. ondan da torbamıza attıktan sonra doğru pull and bear, daha sonra benetton derken kardeşimden telefon geldi "abi 1 de kızılay gelsenee zaradan bişeyeler beğendim".. ben ani bi manevrayla kızılaya tabi.. benim biraderin beni yolmasından ve bi de karnını doyurduktan sonra ben doğru karuma.. benim elemanlar harıl harıl çalışmakta ve meraklı gözlerle beni beklemekte tabi :P neyse buradan alışverişimizi yapıp tunalı d&r'a haftalık dergilerimizi alıp yeni çıkan ve ilgimizi çeken kitapları internetten almak üzere beynimize kazıdıktan sonra ajanda manyaklığımı zirve yaptıracak ürünleri görünce oracıkta kalakaldım.. bu 'arwey' markasına hayran kaldığım kadar bi de 'moleskine' markasına hayranım. ama 'arwey' bu sefer hakkaten güzel yapmış ajandaları, adeta çocuklar gibi şen bişekilde kasaya gidip alacağımı alıp kahvemi de içince yağmur da hızını artırınca dedim LA bugünlük hatta bu aylık yeter doğru eve..

çok uzun zamandır bu tempoyu tek başıma yapmıyordum ben.. yanlız olunca bi başkaymış tabi.. en azından elindeki torbaları paylaştıracağın kimse yok.. (yuhh be amma ayıymışım..) neyse bööle daha çok ilgileniyorlar.. yağuşukluyuz tabi onun da bi etkisi var yok değil hani.. bu kadar ukalalık yeter.. hatta bu kadar alışveriş de yeter.. ben gideyim de yeni dolap bakayım.. :P ;)

hadi öptüm o güzel yanaklarınızdan.. erkeklere demedim canım sen şööle bi geri de dur bakayım.. allahalaaa hemen uzatıyo yanağını bide yaaa.. lan iyice günlük formatına çevirdim burayı da.. neyse herşey zamanla.. bu da düzelir elbet..

yılbaşı günü yapılır mı lan bu bana...

2009-12-31T14:24:00.005+02:00

yani allah biliyo da beni kız yaratmamış.. anam bi erkekte bu kadar alışveriş merakı olur mu bee(gay miyim nan yoksa, töbe de la..)

daha dün akşam elimde yeni bi çantayla gelince kadın bi isyan etti tabi. iyiki kız doğurmamışız seni diye. bu kadar çanta hangi kızda var oğlum dedi. sonra da odamı görünce yeni bi dolap almalıyız sana sadece aksesuarların bile yetmiyo dolaba diyince bi düşündüm hakkaten nedir bu çılgınlık diye.. bi ara benim fularları bile deniyordu "aa bunu ben de kullanabilirmiyim" diye.. zaten kep ve şapkaları benim biraderden zor koruyorum..

bunların üstüne de indirimleri beklediğim şu sıralar öğrendimki yarın zara grubu indirime giriyor. bu markanın fanatiği olduğumu bilen bilir.. ben ki koca Champs-Élysées de bile gittim zara mağazasına girdim düşünün artık.. tabi en makul fiyatlı mağaza orası olduğu içinde olabilir..

hemen kafada oluşturulan liste açığa çıktı tabi bu haberden sonra.. neler var neler yok bakınırken birden dank etti.. lan yarın yılbaşı bu manyaklar ne diye indirime giriyor.. ben yarın bu yımırta gibi götümü nasıl kaldıracam da gidecem.. ( hee açtın gözleri bakıyorum valla ööle yımırta gibidir küçük yani, kıskananlar çatlasın :P )

şimdi işleri bi kenara bırakıp, benim eşsiz yağuşukluluğumu kullanıp kızlara ürün ayırtmam lazım.. lan bazen içime benim ex hatun mu kaçtı yoksa diyorum.. manyak sabahın 8inde kalkar kapılarına dayanırdı mağazaların..

neyse ben kaçar, millet çok fazla yılbaşı telaşına girmeden ortadan kaybolayım da, sonra mutlu mutlu yılbaşı kutlayan çiftleri gördükçe öldüresim geliyo çünkü..

iyi seneler...

2009-12-31T11:20:00.003+02:00

hayatımın en kötü yılıydı sanırım.. zaten bu yazılarıma da yansıdı. ruh halimin ne zaman nasıl olduğunu anlayabiliyordunuz.. son bir yılda pek çok şey atlattım. hatta bir tanesini hala atlatmak için cebelleşiyorum..

bunları da yaşamamız gerekiyormuş demekki.. bunu da tecrübe etmemiz gerekiyormuş 30 (fazla deşme burayı, 30 dediysek 30) yıllık yaşantımızda..

kendimi olgun ve güçlü bilirdim, çünkü öyle derlerdi, sonuçta kendimi tarif edemem.. ama gördüm ki babamın hastalığında bile sadece bir kaç kere ağlayan ben, çoğu zaman 1-2 saat uyuyan ve buna rağmen hala dimdik ayakta olan ben, sevgilimden ayrılınca yıkıldım. defalarca günlerce ağladım.. bitap düştüm…bi işe yaradı mı hayır sadece kendimi yıprattım o kadar..

yıllardır heyecanla beklediğim yılbaşını ilk defa hiçbir duygu belirtisi olmadan karşılıyorum. 18 yaşımdan beri ilk defa evde ailemle kutluyorum.. buna kutlama denirse tabi..

her yer süslenirken yılbaşı şarkıları çalarken ben anlamsız gözlerle bakıyorum etrafa, hiç ama hiç yılbaşı ruhunu yakalayamadan.

umarım kimse yaşadıklarımı yaşamaz..
umarım yeni yılınız hiç olmadığınız kadar sağlıklı ve mutlu geçer..
umarım herkes istedikleri ve hayal ettikleri şeylere en yakın zamanda kavuşur..

ve umarım bol kazançlı günleriniz olur.. ama piyango bana çıksın.. siz de başka yerden kazanın canım bana ne.. hayret bişi yaa.. o kadar para saydım..

neyse hadi gidin eğlenin.. yeni yılınız kutlu olsun.. ;)

her nevi rol itinayla verilir...

2009-12-30T16:50:00.004+02:00

efenim bazılarınızın bildiği üzere her zamanki gibi yine abim arayıp misafirlerimiz var hazırlık yap diyince, ben de bi şalterler attı önce. ulan her zaman ben bütün ameleliği yapıyorum bunlar gelip kuruluyor diyerek. neyse, misafirler kapıda bir belirdi ki 'ezel akay' ve bir arkadaşı. ben tabi şok. ana dedim alışığım abimin ünlü arkadaşlarına ama bu çok canlı ve ani oldu valla.. benim de hiç aklıma gelmiyo ulan bunlar neden büroda toplandı ne işleri var diye.. neyse bir baktım bunlar hal hatırı geçti, açtılar laptopları başladılar film hakkında konuşmaya senaryodan karakter tahlillerine.. bi dolu şey.. anam bu arada ne zormuş meğerse filmin ana hatlarını ortaya çıkarmak..

neyse baktım ki benim 'her işe atlayan' abim kendi bi öykü yazmış senaryolaştırma aşamasında ve bu filmi çekmek istiyor.. dedim LA benim aklımdan geçeni mi düşünüyorsun.. tabi ben de ampuller yanınca herkes bi gözünü kıstı nooluyoz diye.. nası bi fikir geldiyse bana da ampul değil florasan mubarek..

içimden düşünüyorum lan bu filmi abim yaparsa iki üç rol kadrosunu ben tayin etsem ki onlarda bayan rolleri olsa.. ben ayarlasam kimin oynayacağını.. e annadın sen gerisini daaa.. ulan bu adam şebnem dönmezle birlikte olduysa eğer, ben alayını… öhö öhö... ne diyoduk hah evet.. ben hepsiyle yemeğe çıkabilirim.. tabi yaa.. du bakayım ben piyasada kimlerle birlikte olmak isterim aman yani yemeğe çıkmak isterim onların bi listesini yapayım.. hadi şans dile bana okuyucu.. ana ilk defa kullanıyorum bu kelimeyi.. “okuyucu”.. lan bu yazıdan sonra “silici” olmaz inşallah.. yok yok olmaz.. biliyo benim içimdeki adamı ;) biliyon dimi.. biliyon biliyon..

ufak ama büyük parçalar...

2009-12-28T11:09:00.004+02:00

bazen insanlar konuşamazlar, dillerinin ucundakileri çıkaramazlar ağızlarından.. içine atmayı tercih ederler.. birikmesine engel olmazlar..

gözyaşlarıyla çıkar bu kelimeler, akan her gözyaşı damlasının çıkan en sert kelimeleri yumuşatacağı ümidiyle..

ama zaten o an kelimelerin anlamı o sertliklerindedir.. yumuşadıkça gardını düşürür o insanın.. karşısındakine çoktan yenilmiştir aslında akıttığı her gözyaşıyla..

fark edemez karşısındakinin kelimelerinin yumuşaklığını, halbuki hiçbir gözyaşı yoktur 'O'nda.. yumuşatmamıştır kelimeleri.. zaten öyle çıkmıştır ağızdan..

verdiği değer, aslında karşısındakinde çoktan bitmiştir. sert kelimeler çıkacak kadar umursamıyordur artık. sadece konuşuyordur.. doğru veya yalan..

sen ise kendini yıpratıyorsundur, içindekilerin ne kadar saf ve doğru olduğunu anlatabilmek için.. göremezsin aslında karşında oturanın başkası olduğunu.. sen kendini anlatmakla cebelleşirsin.. ama senin gerçeklerin karşındakinin yalanlarını yenemez..

çekip gidersin, ruhunu orada bırakırcasına, fiziksel olarak bitap düşersin çünkü o vücudu taşıyan ruhun yoktur yanında.. oracıkta bırakmışsındır.

içinden hiçbirşey gelmez artık. zevklerin, beğenilerin hobilerin alışkalıkların yerini birer boşluğa bırakmıştır. çünkü kalmamıştır içinde hiç kimse. gitmiştir 'O'nunla birlikte. sıfırlamıştır bünyeni.. yeniden dolduracaksındır belki de o boşlukları belki de üstüne kapatacaksın bir daha geriye dönmemek adına..

ama her seferinde giden ruhun rahat bırakmayacaktır seni, "beni neden burada bıraktın" diye.. engel olacaktır içindeki yeniye. her yenilendiğinde kendinden bir parça bırakacaktır. bir çeşit lanet gibi. belki orada bıraktığın ruhun bi süre sonra kalmayacaktır, ama parçaları yeni senin içindedir artık.

işte bu parçalardır günümüzü zehir eden, haftasonumuzu bitiren…

ps: resim için yesari'ye teşekkürler...

çeyrek asırlık mutluluğumuz...

2009-12-24T10:41:00.004+02:00

bilen bilir benim kardeşime olan düşkünlüğümü.. onu herkesten ve herşeyden üstün tuttuğumu ve onun için yapamayacağım şeyin olmadığını.. ki yaptığım bi çok kıyaktan birini burada da belirtmiştim.

ben tutturmuşum zaten kardeş isterim diye.. ihtilal sonrası babamla annem de babamın gördüğü işkencelerden dolayı hala “çalışıyor mu” diyerek deniyorlarmış uzun süredir..

birkaç yıl sonra işe yaramış.. doğduğu günü, hastaneye babamın arkasından gizlice girişimi, annemin üstündeki sabahlıktan, beşikte kardeşimi ilk gördüğüm anı ve kucağıma alışımı dün gibi hatırlıyorum henüz 6 yaşında olmama rağmen.

dün de doğum günüydü işte.. annem yıllardır tam doğurduğu saatte öper bizi. benim ki neyse de (akşam 7 olduğu için) kardeşimin ki, onun açısından hep sıkıntı oldu. gecenin 3buçuğunda doğduğu için annemin onu öpmesi bi çok kez sorun yaşatmadı değil hani..

ve dün 25. yaşını kutladık. ne zamandır başımın etini yiyordu "abi plak çalar bozuk", "abi iğne alalım", "abi gidip yaptıralım şu müzik setini" demekten çocuk ta bıktı..

en sonunda argeusuma gelen hediye ile dank etti kafama.. buydu işte istediğim şey.. koşa koşa gittim mağazaya.. eve nasıl sokacağımı bilemedim ama annem sağolsun GS maçına denk getirdi ve girdim içeri ev ahalisi tam arda'ya küfür ederken..

dün gece verdik hediyesini.. anladım ki biraz da kendim için almışım.. tabi babam atladı hemen “salona niye koymuyosun daa.. klasik müzik dinleriz..” şeklinde kendiyle bağdaşmayan bir cümle kurdu, annem de artık eski plaklarını çalabileceği için sevinçliydi tabi.. bir de yeni liste verdi, tamamı zeki müren'lerden oluşan..

anlayacağınız çeyrek asırlık mutluluğumuz dün yine sevinç kaynağımız oldu bizim.. “iyi ki doğurmuşsunuz” dedim dün yine.. ve içimden söyleyerek devam ettim,

“benim yaşama tutunduğum en kalın dalı iyi ki doğurmuşsun anne…”

nan siz benimle dalga mı geçiyorsunuz..

2009-12-22T19:01:00.003+02:00

yaw kardeşim zaten beynim inanılmaz IQsuna (lan ben hala ukalayım nan) rağmen hata vermeye başladı, hangi işi yapacağımı karıştırdım ki bi toplantı sırasında abim sağolsun bambaşka bir konuda mail atarak beynimin sağ lobunu sol lobundan bağımsız çalıştırmaya zorladı..

bu da yetmezmiş gibi sözleşme konusunda amerikalılarla beni muhattap etti.. ki muhattap dediğim gelen bir mail ve o maile cevap vermek olacaktı..

ben de ne güzel kurmuşum cümlelerimi baktım ki mail adreside ester@ diye başlıyo dedim biraz kibar kurayım cümleleri.. yazmışım değişiklikleri göndermişim taş gibi mailimi...

anam bi geldi mail ben şok.. lan küfür mü etmezsin, elindeki kalemimi fırlatmazsın.. zaten akşam olmuş 7 ben hala bürodayım.. sinirlerim bile acıkmış.. herif mi kadın mı ne olduğunu bilmediğim kişi cevap yazıyor..

"sağolun"

lan bi s..tir git yaaa... bi de altında "Sent via BlackBerry from T-Mobile" yazıyo..

lan tam gıcık oldum şimdi haaa.. bende niye yazmıyo bööle ileti yaaa..

ben oynamıyorum yaaa.. çıkıyorum bana ne..

akşam oldu, ezan okundu, annem yemeğe çağırdı, ben hala kimlerle uğraşıyorum..

"minicik" şeyden nasıl da mutlu oldum...

2009-12-21T22:56:00.002+02:00

inanamıyorum yaaa...

ben normalde ayna olmadan yapamam... yani aynaya bakmadan hayatta tutturamam deliği.. en azından uzun zamandır başaramıyorudum.. ya denk gelmiyordu ya da tam denk geldi derken kayıyordu..

sokmayı başarınca da yanlarına çarpıyor, ya acıtıyor ya da kanıyordu.. sinir harbi içinde geçiyodu anlayacağınız "ufacıcık" zevkim...

ama başardım.. az önce banyodan çıktıktan sonra.. tek başıma.. ayna olmadan başardım..

o küpeği kulağıma taktım...

çanlar benim için çalıyor...

2009-12-16T13:48:00.004+02:00

gördüğümde inanamadım.. nasıl olurda bir anda bu kadar çoğalırdı.. hemen kardeşime gösterdim, suratında önce pis bi sırıtma belirdi sonra yerini densiz espriler aldı..

“abi laa, karizmatik oldun bak şimdi.."
"abi laa, haşmet babaoğlu gibisin şerefsizim.."
"abi laa, yaş aralığında genişler senin şimdi..”

yaw bu cümlelerle gururumumu okşadı benimle dalga mı geçti bilemedim..

neyse daha sonra anneme gösterdim “anne baaaak gördün müüü” önce bi şaşkınlık annemde noluyo bu koca herife diye bi bakış gördükten sonra da “e bi zahmet artık” demez mi.. ikinci bi şoku da annemden yemiştim..

babam geldi ne oluyo ne gülüyosunuz diye.. "aha dedim bak ne var buralarda.." alaycı bi ifadeyle bana baktı.. "dalga mı geçiyosun benimle" dedi.. aslında o da haklı onun için çok normal artık bunlar..

farklı bakıyorum artık aynaya.. biraz richard gere, biraz george clooney havasında, ama daha çok ben tabi.. büyüdük artık yaaa ve doğa heryerde yüzüme vuruyor bunu.. devamlı bi sinyal gönderiyor.. hani hoşuma da gitmedi değil yaa..

neyse ben gideyim de yeni tarzımı belirleyeyim bu yeni durumuma göre..

haa bu arada, kırlaşmış sakallar harbi yakıştı bana… ;)

ISO standartlarında müzik dinliyoruz...

2009-12-15T12:22:00.003+02:00

efenim malumunuz iso belgesi günümüzde zorunluluk teşkil eden bir belge.. firmalar pek sallamaz, zaten bazı durumlarda sallanacak gibi değil hakkaten.. gelen denetmenler de bu durumu tersine çevirmek adına çok uğraşıyorlar tabi.. ama bu bize gelenler için geçerli değilmiş..

bugün siyahlara bürünmemden, küpemi bile siyah halkayla değiştirmemden ve sanırım en büyük etkenin büronun sıcak olmasından kelli gömleğimin kollarını kıvırmamdan dolayı açığa çıkan dövmemden ötürü gelen denetmenler, merhabalaşıp hal hatır sorduktan sonra ilk cümleleri şu oldu.

- LA bey crossroad grubunu biliyormusunuz overall da çıkıyorlardı, gerçekten süper bir metal grubudur.
(hönk… nası yani.. kim.. overall derken..)

- sohbetimiz kesilmesin size şu sertifikaları verelim de hemen..
(sohbet derken.. ama klasörler.. denetleme..)

- aslında çok iyi müzisyenler ama maalesef bir çok ankaralı grup gibi harcanıyorlar..
(müzisyen derken.. mühendis olmasın biz de genelde mühendis çalışır..)

- tabi bunda stüdyoların çok iyi olmaması ve parasal mevzularda var..
(stüdyo? valla bizim ofisimiz var.. iyi sayılır ama.. parasal mevzumuz da fena değildir aslında..)

yunanistan turneleri var mesela yakında oraya gidecekler..
(yok bizim yunanistanda bi işimiz.. alman ortak var ama o da sayılmaz herhalde..)

- tabi üç beş kuruş bişey kazanıyorlar müzisyenler o yüzden başka işler de yapıyorlar..
(valla bizim mühendisler üç beş bin alıyorlar bizde kuruş yok..)

- bu arada aklıma gelmişken şu formu da doldurup imzalarsak..
(şükür geliş sebebinle alakalı bi konuşma geçti..)

- imzaların hepsini siz atın önemli değil..
(yuhh artık..)

- tekrar görüşmek üzere LA bey.. dediğim gibi aralarında bazı formları kullanmanızı öneririm yararlı olacaktır sizin için..
(dediğin gibi miii!!.. ne zaman dedin be adam..)

ne o kalite yönetim sertifikamız var.. böyle şirkete böyle denetçi gelirdi zaten..

gözler kalbin aynasıymış...

2009-12-10T12:29:00.007+02:00

sabah yine bi kalp ağrısıyla uyandım.. alıştım artık buna.. mecazi olduğunu sanırdım ama değilmiş. bir yıldır her kalktığımda ‘O’nu düşünüp kalbim ağrıyor ve nefes almakta zorlanıyorum.. geçer dedim ama geçmedi..

yine yarım yamalak bi kahvaltı..

yine aynı düşünceler..

yine aynı yol..

evden çıktıktan sonra perşembe olduğu aklıma gelince atakulenin karşısındaki bayide buldum kendimi. yıllardır hiç üşenmeden her hafta oynadığım iki sayı dizisini karaladım bir umut ve birkaç hayalle..

ödeme yaparken bir bayan ki yaşları 50 den biraz fazla olduğunu düşündüğüm bi bayan devamlı bana bakıyordu. önce "yakışıklıyım ulan" dedim içimden bakıyorlar her yaşta.. sonra fark ettim ki bu başka bi bakış.. tam çıkmak üzereyken bana doğru hamle yaparak kartvizitini uzattı.

- öyle çok acı çekiyorsunuz ki gözlerinizden fışkırıyor.. bunun fiziksel bi acı olmadığı çok aşikar. lütfen müsait olduğunuzda bana uğrayın sizi dinlemek isterim..

o kadar karma karışık duygular geçti ki içimden.. önce şaşkınlık, sonra bu ne cüret diyerek sinirlenme, tam öfkelenip cevap verecekken, söylediğine hak vererek bi duraksama, arkasından bahsettiği acıyı içimde tekrar hissetme ve verdiği karta dikkatli bir bakış..

çok ciddi görünen ama konuşurken çok güleryüzlü bir bayandı. teşekkür ettim ve gittiğim biri olduğunu söyledikten sonra “ama bir gün mutlaka uğrayacağım” dedim.

oradan uzaklaşırken elimde süper loto kuponuyla hayaller ve gerçekler arsında büroma doğru yürümeye başladım. bir gün o hayallerin gerçek, gerçeklerin ise yalan olduğunu umarak…

cumanın hüznü bi başka oluyo beee...

2009-12-04T15:40:00.002+02:00

ooof anam offf… yoruldum anacım… iş olsa bi dert olmasa başka dert.. boş olduğumda sıkılıyorum, iş güç yok diyorum dert yanıyorum.. iş olduğunda canım çalışmak istemiyor çok yoğun oluyorum diye dert yanıyorum.. valla benim de işim zor çevremdekilerin de..

neyse hafta bitti. maalesef insanın arkadaşlarının tamamına yakını öğretim görevlisi olunca bilim ağır bastığı için cuma akşamlarını bile seminerlerde konferanslarda geçiriyorlar.. size de eve gidip boş boş pineklemek düşüyor..

ne zamandır tunalıyı turlamamıştım.. zaradan başlayarak önce bi mini karum turu sonra d&r derken paşabahçe, ordan geri belki gloriada sıcak bi oregon chai, eve giderken elimiz boş gitmesin diye çıtır simite bi ters dönüş, evde beni bekleyen earl grey demlenmiş çay.. nan daha ne isteyim beee… yuhh be oğlum LA

al günlük aha da sana yazı.. yaw düşünüyorum da eskiden günde bir yazı yazardım ne boş adammışım bee.. şimdi kafamı kaşıyacak vaktim yok onun için bile sekreter almayı düşünüyorum.. (yerseniz…)

ben yavaş yavaş çıkar.. hafta biter.. LA’de bi hüzün başlar, tarifi imkansız..

bazen erkek başıma yalnız dolaşmak güzel be diyorum.. sonra bişey beğeniyorum.. yanıma dönüp bu nasıl diyorum.. ama cevap gelmiyoo.. alışmışım anam alışverişe yalnız çıkmamaya.. şimdi bütün çalışan hatunlar biliyolar beni, artık fikirlerini söylüyorlar.. eskiden yemiyodu tabi.. yaklaşamıyorlardı.. tarzımı bile öğrendiler bu size olmaz yeni bişey geldi onu verelim diyolar.. valla hoşuma da gidiyor aslında… ya da kendimi avutuyorum..

ankarada yağmur hafif çiseliyor. seviyorum yağmurun bu halini hem saçlarımı toplu tutuyo, hemde insanı daha dinç yapıyor sanki.. ayaz olmadığı için de bu soğuk güzel geliyo insana.. seviyorum bu şehri yaa.. sevmeyenide sevmiyorum.. bu kadar da açık konuşuyorum..

bu arada bi izmir seyahati planlıyorum fotoğraf makinesını sıfırlayıp alsancak, güzelyalı, asansör gezip fotoğraflamak istiyorum… nerden esti bilmiyorum..

nan yazıyı bitiremiyoruuuum…yaw hadi gittim yeter daaa… uzattıkça uzattım..

bir bayram daha "geçti"

2009-12-01T13:11:00.005+02:00

bu son olsun diyecem ama bilmiyorum olur mu.. bir daha bayramda ankarada durursam 33 olsun.. hatta türkiye de bile durmayacam.. bu ne yaaa..

NYG ve güvercini annesinin hastalığı dolayısıyla bayramda daha çok refakatçi modunda ev ziyaretinde geçirdiler, neyseki soğuk algınlığını aile sıcaklığıyla yenmiş.. baytar ve vet eşi de balıkesirde kaynana ziyaretinde geçirdiler, dünyanın en uyuz arkadaşı argeus’un ne yaptığını bile bilmiyorum tez yazıyorum diyecek biliyorum ama insan bayramda yazmaz bari.. evlerimizin arası 100 metre bile değil düşünün artık.. hiç mi ara vermedin be adam.. insan bi play station oynayalım der be. aleaf 'te bayramda ev hapsinde kalınca bayramını kutlarken bile "elma şekerim nerde" diye bana çemkirdi.. nan millet de sevgilisine kızıyo benden çıkarıyo hıncını..

yani anlayacağınız koca bayram evdeydim ve ilk gün dışında hep aynı geçti. biz ilk günler kabeyi ziyaret eder gibi anneanneme gittiğimiz için ilk günlerin yeri farklıdır.. kabe yerine yemek masası etrafında dönülür ve yer beğenilir.. şeytan taşlama kısmı benim için tatlıların içindeki cevizleri özlem manyağının kafasına atmakla eşdeğerdir..

ama sonraki günler tam bir zülumdu benim için.

sabah kalk, kahvaltı yap, oyun oyna, kitap oku, yemek ye, oyun oyna, kitap oku, yemek ye, oyun oyna, kitap oku, yemek ye, tv seyret uyu…

bu senaryodan hiç sapmadan 3 gün boyunca bunları aynı sırayla yaptım… yani sanat filmi çeksem yeridir. kısa film dalında kesin bi ödül alırdım. konuşma yok, atraksiyon yok, toplumsal mesaj veriyorum devamlı.. iğrençti yani…

anlayacağınız bayram bana “geçti” neyse ki son gün gelen telefon benim biraz yüzümü güldürdü.. istediğim deri ceket sonunda geldi.. bugün gidip alayım da suratsız halimi biraz düzelteyim bari.. gerçi o parayı verince suratım yeniden düşecek gibime geliyo yaa du bakalım.

neyse herkesin geçmiş bayramı kutlu olsun.. hala bu bayramın anlamını anlamayan insanlar olduğunu ve o bakımdan gereksiz olduğunu düşünüyorum o da ayrı konu.. haa bi de pazartesi neden işe başlanmaz ki.. 4. günde bayram kutlamasan ne kaybedersin.. saçmalık.. nasıl birleştiriyorsan tatilleri o şekilde iptal da edebilirsin bence son gününü.. ne uzatıyorsun yani.. pazartesi başlayalım işe işte neden kafa karıştırıyorsun.. hangi gün olduğunu anlayamıyorum anladığımda tekrar haftasonu oluyor. Saçma sapan bi kafa karışıklığı..

nan ne uyuz bi yazı oldu tam dayaklığım haa.. her şeyi beğenmeyen herkese çemkiren bi tip gibi.. neyse yemeğimi yiyimde kendime geleyim.. önce saçma sapan bi toplantı sonra ceket beni bekler.. hadi kendinize iyi davranın benim gibi eziyet etmeyin.. emiii…

bir telefon konuşması...

2009-11-25T15:02:00.008+02:00

bürodayım, kafam anlayamadığım bir meşguliyet içerisinde ve ben de kafamı dağıtmak istedim...
o
tam bu sırada telefon çaldı..

- waaay naber yaaa..

- iyidir senden naber, napiyosun sesin soluğun çıkmıyo..

- yaa ne olsun yaa bürodayım çiçekleri suluyorum..

- yuhh bu saatte… kaç çiçek birden suluyon..

- bu işin saatimi olur oğlum.. 2 tane çiçeğim var onları suluyorum.

- e ben engel olmayayım sonra kouşuruz..

- yok bee saçmalama sonra devam ederim.

- yok yok bırakmaya gelmez sen kaldığın yerden devam et. a.q. bir de nazire yapar gibi iki tane diyon..

- lan ne naziresi ne diyon oğlum… :S yuuhhhh puhahahahahahahahaha...

- ne gülüyon laan. yalan mı biz rakıyı sek içemiyoruz sen karıyı duble götürüyon…

- puhahahahaha… lan oğlum ben gerçek çiçeklerden bahsediyorum..

- puhahahahahahahahahaha lan bildiğimiz çiçek mi suluyosun.. gay misin lan..

- yok lan asabiyim.. rahatlıyorum..

ps: aslında bu geyiğin dibine vuracak kapasitede biri olmama rağmen anlayamamış olmam benim gerçekten iyi olmadığımı gösterir zanlımca..

çocuklar büyüdükçe çocuk sayısı bir artar mı?

2009-11-18T12:16:00.006+02:00

maalesef teyzemin rahatsızlığından dolayı hastaneye yatması sonucu annemin refakatçi kalmasıyla bi kaç gündür 3 erkek bekar hayatı yaşıyoruz.. normalde yemek yaparım ama nedense hiç içimden gelmediği için hazır gıdayla besleniyoruz..

dün de pederin "evde bişey yok akşam ne yiyecez, bişeyler alalım" önerisini kardeşimin iştahla karşılaması herhalde çocukcağız hazır gıdadan bıktı dedirtti bana..

akşam 3 erkek migrosun yolunu tuttuğumuzda başıma geleceklerden habersiz kafamda ne alsak diye saf saf düşünüyordum..

kapıdan girer girmez kardeşimin dergi reyonuna yönelip GS dergisini alması, babamın "kuruyemiş reyonu nerdeydi" diyerek hızlı adımlarla o reyona doğru ilerlemesi ile bendeniz kapının girişinde ‘şey’ gibi kaldım afedersiniz. sağıma bakıp meyve-sebze reyonunu görüp “ben de bari meyva alayım sonra buluşuruz” demem ve bunu duyan tek kişinin yanımdan geçen 60 yaşlarındaki bir kadının olması ve pis bir tebessümle beni onaylaması ile "nooluyoz nan" diyerek kendime geldim. hemen meyve reyonuna kafamı sokup aklıma gelenleri aldım.

sonra şarküteri kısmına geçtiğimde üçümüzün elinde de dolu sepetleri görünce aha dedim bu alışveriş bitmez.. neyse kardeşimi çikolata, babamı da içki reyonundan topladıktan sonra sepetlerde gördüklerim beni bi şoke etti zaten.. kardeşim çıkarken kaba bi hesabını yaptığım 18 liralık çikolata almıştı ve babamda bi elinde bilimum kan yapan ve güç veren kuru meyveler diğer elinde de doluca şarap şişesiyle “kırmızı şarap bitti evde daaa..” seslenişiyle beni bitirdiler zaten. "hayırdır baba son kan tahlilinde alkol seviyesi normalin altında mı çıktı yoksa" dedim ama pek oralı olmadı tabi..

kasaya doğru ilerlerken babamın günün sorusunu kasanın önünde sormasıyla ben de ipler koptu zaten.. “eee akşama ne yiyecez” hah işte ben de tam sebebi ziyaretimizden bahsedecektim baba gerçi yarım saat geçti ama olsun... kardeşimin "sucuklu yumurta yapalım" demesiyle neyseki ortam bir anda yumuşadı ve çıkarken 1 torba çikolata, 2 torba içki, iki torba meyve ve 1 torba kuruyemişle birlikte son anda aldığı iki ekmeği guvuvla taşıyan babamı ve daha kasada kız barkotunu okuturken bile çikolataları yemeye başlayan kardeşimi görünce dedim annem çocuklarım büyüdü diye seviniyo ama üstüne bi çocuk daha olmuş haberi yok..

hee asıl komedi eve gelince yumurta ve sucuğun bitmiş olmasıydı.. paşa paşa oturup peynir, zeytin yedik yine tıpkı önceki günler gibi.. ne o biz migros alışverişi yaptık. afferim bize.

kim istemez ki...

2009-11-16T13:57:00.005+02:00

bugün öğle saatlerinde “farabi sokak” otobüsüyle apar topar çıktığım büroya dönüyorum.. arkamda kuğulu parktan benimle birlikte otobüse binen çok tatlı bir çift (yaşları en az 70) akşam planlarını konuşuyorlar otobüste kaldıkları 3 duraklık mesafede..

- fikret iyi oldu bunu hallettiğimiz.. içimiz rahat olacak..
- evet canım. faturaların da hepsini yatırdım çıkmayız uzun süre..
- ay evet iyi oldu. iyice soğuyo hava, mustafa efendiye bi söyle bakalım kaçta yakıyormuş kaloriferleri.
- tamam canım konuşurum ben bu akşam..
- ay bak aklıma ne geldi kestaneler güzelleşmiştir iyice, alalım mı akşama yaparız..
- olur canım. ne zamandır yapmıyorduk bak iyi olur, televizyonda birşey var mı akşam..
- bugün pazartesi “kapalı çarşı” var.
- hah iyi akşam yemekten sonra yaparım ben. diziyle birlikte yeriz..
- ay bu akşam çay demleyelim mi fikret güzel olur.
- olur canım içeriz birer bardak..
- çocukları arasak mı.. gelirler mi ki..
- yok canım hafta içi arama yorgun oluyorlar işleri vardır. zorlamış gibi oluyoruz hem. sonra biz üzülmeyelim diye geliyorlar, yorgun argın. hafta sonu ararız..
- hatırlat da cumadan arayayım o zaman.
- peki canım.

ben mi çok duygusallaştım bilmiyorum ama ofise kendimi attığımda ağlamamak için kendimi zor tuttum.. sabah NYGmin benim için yazdığı posttan sonra bir de bu diyalogla karşılaşınca taş olan erir sanırım. ileride ben de böyle olmak isterim. belli bir yaşa gelmiş, her şeyden elini eteğini çekmiş, sevdiğimle ölüme yavaş yavaş ilerlemek..

09:05

2009-11-10T10:10:00.004+02:00

ankara'nın yarısını neredeyse tamamen gören balkonumdayım, çalan sirenlerin ona eşlik eden kornaların çıkardığı dünyanın en acı ve en duygusal sesini dinliyorum…

yarısı ( ! ) durdu araçların, insanlar indi ve alabildiğine bastılar kornalarına, neden gittin der gibi... seslerini duyurmak istercesine... isyanlarını kornalardan çıkardılar… peki geri kalanlar... kimi bekledi sakince olanları kendi içinde tartışırcasına.. kimi işine gücüne gitmek için asabileşti, sinirlendi bastı kornaya (?) trafik gitse de işime yetişeyim diye..

eskiden trafiğe çıkmazlardı bu saatte, sonra çoğaldılar, şimdi de neredeyse durmadan devam edecekler, umursamadan... yılda bir gün bile olsa bir dakika düşünüp nereden nereye geldik demeden devam edecekler sonu karanlığa giden yollarında..

sadece 1 dakika düşünün nereden nereye getirdiğini...
0
sonra 1 dakika daha düşünün nereye doğru gittiğimizi.…

kodlama hatası var ama DNA kodunda...

2009-11-09T11:41:00.007+02:00

sevgili günlük, malum yoğunum.. o yüzden üstün körü geçiyorum, zaten amaç da bu değil mi günlük tutmanın.. neyse yaa tartışmayacam bu konuyu seninle..

ne diyoduk, hah ewet yoğun bir haftaydı, baştan sona işsel bi yoğunluk varken sonunda duygusal bi yoğunluk da eklendi..

neyse konumuza dönelim, güneydoğulularla çalışmanın hem iyi hem kötü yönleri vardır.. genelde eğlenirsiniz.. saf ve temizdirler, çoğu zaman da cahil (maalesef) o zaman da çıldırtırlar.. geçen gün bana gönderilecek kargo için karşılıklı anlaşmaya çalıştık.. karşıdaki diyarbakırdaki şirketimizde muhasebeci, yani ön muhasebeci, gerçi bi düşündüm de bu adamı ne kadar arkaya koysak yeridir bunu bi ara görüşeyim ben. bana bi dosya gönderiyor ve hemen elimde olması için otobüse veriyordu ve verdikten sonra da terminalden beni arayıp otobüsü tarif ediyor. ewet ewet yanlış duymadınız. tarif ediyor..

- abim benim, ben zülküf. şimdi özdiyarbakıra verdim, böle beyaz bi araba arkasında dicitürk yazıyo hani maçları seyrediyoruz yaa hah ondan.. heryerinde mavili kırmızılı şekiller var..
(bu arada arkada da otobüs muaviniyle mi ne konuşuyor..)
- kardeş bu mercedes kaç oluyoo..

tabi karşıdaki adam da bu muhabbeti sonlandırmak adına;

- kardeşim plakayı söylense ne otobüsü tarif ediyon dedi..

(işte dedim bi kafası çalışan )

- ağbim benim ben sana plakayı söylüyorum,

dedi.. ve koptuğum anlar başladı..

- abicim plakayı veriyoruum (sanki bana milli piyango çekilişi yapıyo). 21 EP 111

tabi ben bulunduğum ortamdan ve amcanın belli ki türkçeyi sonra öğrenmesinden ve gün içinde part time kullanmasından kelli anlamadım ve kodlamasını istedim..

herifte bi devreler attı gibi oldu aha dedim sıçtım.. ve günün hatta ayın diyalogu başladı,

- kodlayımmmııı ?? eee 21, diyarbakır plakası yani.. ( :S yok canııım )

- eee.. E harfi P harfi ve bir bir bir, 111 yani.. ( :S şaka bu dimi )

tebrik ediyorum.. yani insanı hiç gülmeyeceği zamanda güldürüyo bu insanlar yaa..

neyse paket elime ulaştı tabi ben dosya beklerken muavin bana koca bi kutuyu uzatınca şaşırdım. nan bu kadar evrak ne için dememe kalmadı ki ikinci kolide inince aşağı, dedim tamam yine yapmışlar yapacaklarını. salçalar, bulgurlar, kurutulmuş biberler… daha neler neler..

anlayacağınız benim evraklar meyhane pilavı eşliğinde geldi. ironiye bakın ki bu evraklar tunalının hatta ankaranın en ünlü fasıl meyhanelerinden birini almamız dolayısıyla geldi.. ve geldiği gibi hayır oldu gitti..

ps: bu konuşmaya bir de şive ekleyip, benim durumumu bir daha düşünün...

unused desktop icons! please, clean desktop now...

2009-11-03T12:00:00.004+02:00

çoook yoğunum çoook.. valla bakın bloga giremiyorum o derece.. elizam mimlemiş yazamıyorum oturup ciddi ciddi yazmam lazım bu mimi baştan sağma yapmamam lazım ama kafamı toplayıp başlayamıyorum.. “e şimdi ne yapiyon post yazıyon” diyeceksiniz.. haklısınız ama şu anı yazıyorum.. içerik yok yani yazıda..

efenim malumatınız yoğun bi tempodayım ve bi kaç haftadır da ofise hızla gelip koşarak çıkıyorum. e bu durumda da masa her defasında dağınık kalıyor.. bu gün en sonunda toplayım dedim.. neden ki şimdi derseniz.. masanın üstündeki starbucks bardağını görünce ve içindeki bakteri kolonisinin, kapağını açınca beni tanrı sanıp tapmaya başlamalarıyla dedim; “LA masanın temizlenme zamanı gelmiş” 2 hafta öncesinden kalma Chai Tea Latteyi usulca poşete koyduktan sonra biriken faksları, aldığım notları, yemek şirketlerinin kolonyalı mendillerini ve 75D beden sütyeni (:S nasıl yaa bu nerden çıktı.. yuhhh ) öhö öhö ewet ne diyoduk hah kalemleri ve sonunda da ajandamı bulduktan sonra ki ajandanın hali perişan; kendimi dinlenmeye verdim…

yaw ööle demeyin ama yaklaşık 2 metre masa valla yoruldum… bi ucundan bi ucuna gidene kadar kaç tomar kağıt birikti bilmiyosunuz tabi.. neyse bugünü de böle geçirdik yoğunluktan uzak, tamamen ıvır zıvıra ayırdım.. odamdaki çiçekler de suuu suuu diye can çekişiyorlardı.. dedim vurun bunları acı çekmesinler.. birini bıraktım ama.. çok güzel bakıyodu dayanamadım.. birde odama kaktüs mü alsam herkesin odasında var.. vardır bi anlamı herhalde.. odada da rahat durmuyorum ki kıçıma başıma batsa bir de onunla uğraş.. neyse bugün böle geçecek anlayacağınız..

haa bir de söylemeyi unutuyordum; hay beni bu farmville’e bulaştıranın…

bir cumhuriyet çocuğu olmanın ayrıcalığı...

2009-10-29T09:28:00.004+02:00

açılım falan yok bu yazıda şimdiden söyleyeyim..

hee bana açacak varsa kabul ederim bak.. doğum günüm uleeeeen... puhahahahaha..

(ciddi ol LA) ıhım ıhım ewet... ne diyoduk.. hah açılım yok..

aslında bu tür konulara asıl yorum yapacak kişilerdenim belki de babası kürt annesi türk olan biri olarak.. ama o kadar at gözlüklü o kadar düşüncesiz yazılar var ki bu konuda görüş belirtmek bile hata olurdu..

ben tam bir türkiyenin gerçeği olarak; tek gerçek olarak benimsediğim atatürk ilkelerini örnek aldım, onları savundum ve onları benimsedim.. hiçbir zaman milliyetçiliği faşizme dönüştürmedim, ulusalcılığı kominizme olarak algılamadım ya da laikliği ateizm gibi benimsemedim (onlara da saygı duydum), sanırım en önemlisi kürtlüğümü bölücülüğe dönüştürmedim.. kürt kanımdan dolayı azınlık olduğumu kabullendim, türk kanımdan dolayı mutlu oldum..

bugün de başka bir mutluluk ve biraz da hüzün var.. geçen yıl 31 yaşından aldığım günleri geri veriyorum.. ewet 30 um ulan var mı.. yerseniz.. iyi ki doğmuşum bee.. valla bak.. bu suratsız ve ciddi dünyaya neşe getirmeye çalışıyorum elimden geldiğince.. kendime yapılmasını istemediğim şeyleri başkasına yapmıyorum, iyilik yapıp iyilik bulacağıma inanıyorum... bu hayat felsefesiyle yaşıyorum.. bu felsefeyi aşılamaya çalışıyorum..

ve herkesin cumhuriyet bayramını kutluyorum.. bu bayramın ne demek olduğunu anlayan insanların da artık yaşananlara seyirci kalmamasını ümit ediyorum..

ne mutlu bu ülkede yaşayanlara, ne mutlu türküm diyene, kürtüm diyene, lazım diyene...

fear factor...

2009-10-27T15:19:00.003+02:00

şu son bir yılda içine girdiğim psikolojiden beni çıkarabilene aşk olsun.. bu psikolojiyle yazdım buhran ve depresif yazılar, sonra sıyrıldım kendimden yazdım sonra tekrar girdim sonra tekrar çıktım sonra tekrar...

aslında hayatımın hiç bir döneminde girmedim böyle bir psikolojiye, girenlere öğütler verdim şimdi hiçbirini uygula(ya)madığım öğütler.. veya yol gösterdim, benim giremediğim yolları..

şimdi yine bir düşünce aldı beni tıpkı üniversite sondaki gibi bir yol ayrımı var karşımda.. bir yanda fransa veya londrada fizik üzerine okumaya devam etmek (ki bunlar torpille olacaktı) veya burda kalmak ve aile şirketinde devam etmek... o zamanlar birinin sonu belliydi ama zordu emek istiyordu, diğerinin yolu rahattı ama sonu görünmüyordu..

ben rahat ve sonu görünmeyeni seçtim yani aile şirketinde kaldım.. bunların nedenleri çok açıktı aslında aşırı duygusal yapım, bırakın ailemi, sevgilimi, arkadaşlarımı bırakmayı ankarayı bile bırakamadı.. rahatı seçti bir de hayatımda ilk kez aşık olmuştum.. ve 'O'nu bırakmak aklımın ucundan bile geçmiyordu. rahat para kazanacaktım ve istediğim hayatı istediğim kişiyle istediğim yerde kuracaktım.

şimdiki ise aslında ilki kadar karmaşık değil, buldunda bunuyon mu derler hatta o derece.. didimdeki otelden sorumlu olacağım, devamlı gidip gelecek uzun süre uzak kalacağım.. ve bende yine aynı psikoloji; 'nasıl bırakırım sevdiklerimi..' onlarsız olmak kendimi yanlız hissetmek veya yanlız kalmak hayatta en çok korktuğum şeydir belki de.. bazen bunun, 'geride bıraktıklarımı döndüğümde bulamayacağımdan korktuğumda dolayı' olduğunu düşünüyorum.. bu korku, endişe -artık ne derseniz işte- hayatımı hep yönlendirdi, yine yönlendiriyor.

hayatıma aldığım çok az özel insanı kaybetmek, onlardan uzak kalmak, istediğimde erişememek beni gerçekten korkutuyor ve anladım ki ben hayatımı bu korku üzerine kurmuşum.. ne paranın, ne rahatın, ne kariyerin.. sadece sevdiklerini kaybetme korkusu üzerine..

sanırım insanın doğum günü yaklaştıkça devamlı bir geriye dönüp bakma isteği uyanıyor. kendiyle, ne yaptım ne yapacam sohpetleri ediyor.

haa bir de; allah kimseyi bu kadar duygusal yapmasın...

ölü gibiler...

2009-10-19T23:19:00.003+03:00

ite-kaka nereye kadar...

birileri şunların üstündeki ölü toprağını alsın artık...

Galatasaray : 4 - 3 : Trabzonspor

alpaslan'la 5 dakika...

2009-10-16T15:52:00.003+03:00

- ooo ufaklık kaça gidiyosun bakayım sen
- 1’e gidiyorum, sen haça gidiyorsun amca (haç mı? amca mı? :S sakal bırakmayacam bundan sonra)
- ben gitmiyorum artık bitirdim, darısı senin başına…
- ne benim başıma?
- eee boşver.. adın ne?
- alpaslan. amca neden canın sıhhın hi. yengeylemi tartıştın..
- (sıhhın hi ne lan ) yok lan ne yengesi. darısı kelimesini bilmiyon ama yengenin ne olduğunu öğrenmişsin hemen..
- hee ewet biliyom. yengen arhadaşlarıma böle tanıştırmamı istedi..
- kim? :S (yuh bee velet 7 yaşında sevgili yapmış).
- yengen, yengen. adı azize müge bahh fotoğrafı..
- ( :S yok artık..) oda mı senin sınıfında…
- yohh o bi üst sınıfta, aşkımız geçen sene başladıydı. ama daha önceye dayanıyo haa..
- yok canııım… nasıl?
- bizim mahallede oda biliyon mu.. (nerden biliyim ulan) oynarken birbirimize bakınıyoduk..
- bakınıyodunuz (la havle yaaa…) eee…
- işte ööle çok önce bakınıyoduk, sonra o okula başlayınca abim dedi ki "okulda sevdiğini elaleme yem etme, başı boş gezmesin kaparlar" dediydi. ben de okula başladığı gün eve dönerkene dedim ki “müge sen benin sevgilim olur musun?”
- yok canım… o ne dedi peki..
- ne desin, görmüyon mu şu tipi.. tamam dedi tabihi. (way a.q.) hep ben götürüp getirdim ohula haa.. şimdide birlihte gidip geliyoz..
- waay.. onu mu bekliyosun şimdi..
- hee edüdü varmış geç çıkacahmış..
- helal sana.. way be o zamandan beri çıkıyosunuz yani.
- biz o helimeyi hullanmıyoruz. azize müge sevmiyo. birlihteyiz yada sevgiliyiz
- (şimdi çakacam bi tane.. ) afferim size.. neden iki ismi birden kullanıyosun o'mu istiyo böyle demeni?
- yohh. ben mügeyi seviyorum o azizeyi. harar aldık ihisini birden söyliyom.
- birlikte karar aldınız demek. afferim size bee.. gelecek planları yapıyomusunuz..
- hee yaptıhh..
- yaptınız mı? :S nedir öğrenebilirmiyim..
- önce ohulu bitirecez. ben onun liseden sonra okumasını istemiyom. abim orospu oluyolar dedi yüniversitedehi hızlar.
- :S yok canııım.. abin üniversitede mi okuyoo..
- yohh o liseyi de ohumamış.. asherden geldi iş arıyo..
- hmmm anladım belli.. eee..
- işte sonra bende iş bulup çalışacam. sonra da evlenecez zaten.
- onun çalışmasını istemiyomusun?
- bilmem. farh etmez. eve yahın biyerde çalışsın ama..
- iyi hadi bakalım olur inşallah istedikleriniz..
- inşallah amca.. ( la havleee.. ) senin canın neden sıhkın dıy ki..
- yok keyfim yerine geldi sayende sağol.. kendine iyi bak alpaslan. azize mügeye de..
- bakacam allahın izniyle..
- :) sen yine de allaha minnet etmeden bak emi...

yazık bu ülkeye...

2009-10-12T13:58:00.004+03:00

artık haber seyredemez oldum.. inanılır gibi değil ama maalesef her akşam tecavüz vakası, çocuk kaçırma, cinayetler, cinnetler.. nooluyoz kuzum.. yani bunlar hep oluyordu da bize mi yansıtılmıyordu, yoksa gerçekten bu ülkenin çivisi çıkmaya mı başladı.

yani kafa kesen çocuğu es geçiyorum atık, küçük erkek çocuklarını pazarlamak, kız çoğunu kaçırıp öldürmek, hele ki sabahta bir dayının yeğenine yaptıklarını duyunca hele ki bu dayının bir de kız çocuğu olduğunu öğrendiğimde bende artık şalterler attı. bu ülkeye ciddi anlamda bi ceza sistemi lazım, ki bunlardan biri de idam cezası olmalı. bir canı alan insanın canını alacaksın bu insan da olsa hayvan da olsa hatta bir ormanı bile yaksa bu adamı asacaksınız. bu ülkede sırf ülkesinin geleceğini düşündüğü için idam edilen gençleri düşündükçe bu insanların birkaç yıl yatıp çıkmaları bana gerçekten çok koyuyor.

çok katı bi düşünceye sahip olabilirim bu konuda ama ben kendimi bildim bileli bu insanların öldürülmesinden yanayım.. yani 10 yaşında kızı olan biri bunu yapabiliyorsa, kocaman adamlar küçücük erkek çocuklarını satabiliyorlarsa, anneler kızlarını pazarlamaya başladıysa bu ülkede bir şeyler yolunda değil demektir. ve kimse kusura bakmasın ama bu ülkenin bu halinde baştakiler dışında kimse sorumlu değildir. zamanında her köşeye cami yapacaklarına okul yapıp bu çocukları okula gönderselerdi bunların çoğu olmayacaktı bu ülkede..

cehalet bu ülkeyi içten bitiriyor. bu işin dini imanı olmadığını seyrettiğim haberlerin tamamında aileleri görünce anlıyorsunuz.

yazık. o çocuklara, gençliğe, bu ülkenin geleceğine yazık..

kimse beni durdurmasın...

2009-10-07T10:11:00.007+03:00

efenim bi liste yapmışım ööle bööle değil...
listemden biraz bahsetmek istiyorum...

çizme, ayakkabı, kot pantalon, kumaş pantalon, sweat, gömlek, kazak, süveter, deri ceket, spor ceket, saat, çanta, fular, şapka...

tabi bide benim biraderin istedikleri var ki maaşallah.. beyfendi yeni müzik seti ve odasına kitaplık ve masa istiyor..

neyse yapılan listeden çıkan sonuç makul çıkınca kolları sıvamaya karar verdim, dün de biraz bakınayım dedim ne var ne yok diye. yeni gelenler, bitenler, d&r derken eve geldiğimde elimdekini anneme doğrultup düğmeye bastım ve 'ciyuuuv'.. annem şaşkın tabi,

"aa bune fener mi"

diye sordu.. ben de,

"yok, ışın kılıcı obi van kenobi kullanıyodu ya, sonra luc skywalker da kullandı.."

"kim kullandı.."

"kim değil onun adı leia, prenses leai, o kullanmadı ama"

"yaaa memo bunlar benimle dalga geçiyoo"

diye bi haykırma duyuldu annemden.. babamda,

"hay ben onların babasının geçmişini"

diyerek, gönlümün içinden geçenlere ortak oldu..

sonuç; listeden bi kaç parça temin edildi, bugün yarın diğerleride temin edildikten sonra kışa hazır ve nazır olarak girebilirim.. hee bide zara bööle güzel ürünler getirmeye devam ettikçe ben bu listeyi daha çoook yaparım ben size diyim...

ps: allahtan anam beni kız doğurmamış... yazık olurdu bu aileye..

öfkeyle kalktım, elimde torbalarla oturacam...

2009-10-06T15:16:00.006+03:00

çok sinirliyim, ama gerçekten çok sinirliyim.. öööle böööle değil hani... yani ben tasarruf yapalım diyorum ama bizimkiler ohooooo.. bi kulağında giriyo ki girdiğine bile şüpheliyim başka bi tarafından çıkıyo ki beni sinirlendiren de diğer kulağından çıkacağına başka yerden çıkması.

efenim dün muhasebicelerle yaptığım toplantıdan çıkan sonuç;
"abiniz çok para harcıyoo.."
hmmm, ulan patron o, sana ne be adam sana neee... bu muhasebecilere de oldum olası gıcığım zaten. kendi şirketleri gibi görüp bu harcama neden yapıldı diye telefon açtıklarında ağzıma geleni söyledikten sonra hiçbişi olmamış gibi "aman fatura almayı unutmayalım diye hatırlatmak istemiştim" diyo ya.. ahhh ahhhhhh.. oracıkta gırtlaklayacam...

neyse bu seferki beni de bile çıldırttı ama. efenim bizim amca oğullarından en aklı bir karış havada olanını istanbul bilgi üniversitesine yazdırmışlar. geçen ayki harcamaları görünce şok oldum. tabi ben tatildeyken başlamışlar, dönüşte ben ankara moduna girene kadar bize giren girmiş.

ulan bu çocuk allahın diyarbakırında aklı bir karış (yok beş karış ewet ewet beş karış) havadayken bile zar zor bitirdi liseyi istanbulda iliğimizi kurutur. daha şimdiden alınan bilgisayarın yapılan alışverişin haddi hesabı yok.. ulan ahada buraya yazıyorum. ben de kış alışverişine çıkmazsam bana da LA demesinler.

nerde benim dergilerim getirin ulan liste yapacam…

çarşambanın gelişi,perşembeden bellidir...

2009-10-05T12:13:00.002+03:00

Ankaragücü : 3 - 0 : Galatasaray

"geri" kalıyoruz...

2009-10-02T11:25:00.004+03:00

efenim son günlerde gazete okurken sakinleştirici alıyorum resmen. malumunuz ülkenin cılkı çıktı ve baştakilerin beyinlerinin örümcek ağlarıyla dolu olmasıda bunda en büyük etken. üst üste gelen felaketler, ölümler sonrasında yapılan açıklamalarda olanların "allahın hikmeti" noktasına getirtilmesi de cabası.

bu milleti ne kadar cahil ve aptal gördükleri devamlı getirilen yasaklardan belli, o siteye girmesin kötü şeyler var, yok o diziyi seyretmesin kötü örnek oluyo.. sağolsunlar hep bizi düşünüyorlar yada kendi bağlı oldukları topluluklara benzetiyorlar. tabi onlara oy verenler cahil ve koyun oldukları için birilerinin onları gütmesi gerekiyor.

son günlerde bir de dizilere gelecek yasaklardan bahsediliyor. sevişme sahnelerinin, öpüşme sahnelerinin toplumu kötü etkilediğinden..

ki oturup düşününce haklı olduklarına karar kıldım, düşünsenize kadın eşinin yanında bu sahneyi seyrederken “bak herif gör, elalem nasıl sevişiyo” diyerek adamı rezil edebilir. tabi adamımız biraz öküzse “ulan benim yatağımda ööle bişey olsa ben de ööle sevişirim” diyerek büyük baş hayvana yakışır bir cevap ta verebilir.

acaba o yüzden mi her 100 aileden 36sınde tecavüz vakası var bu ülkede.. gerçi oranda ilginç %36 son seçimlerde alınan oya ne kadar yakın.. ama alakası yoktur tabi..

birde diğer diziler var tabi. kötü örnek olmayan, her bölüm en az 10 kişinin öldüğü diziler, heryerin kan gölüne döndüğü diziler. gösterilen sahnelerin daha sonra gazetelerde insanların ölüm şekilleriyle uyuştuğu sahnelerin olduğu diziler..

ben çevremde kimseyi tanımıyorum bu dizileri seyrettikten sonra gidip birine saldıran ya da öldüren. hatta çevremdekilerin çevrelerindekiler de yapmıyor. peki kim yapıyor.

ne kadar ilginçtir ki bu olayları yapanların hepsinin eğitimsiz olması. kardeşim insanların göz zevkine engel olacağınıza okula gönderin, eğitin, öğretin, daha kendini bilmeden kuran öğreterek bir insana eğitim veremezsiniz, en fazla öldürürken kelime-i şahadet getirtir aldığı eğitim gereği ya da tecavüz edip "allah beni affeder" diyebilir, yine aldığı eğitim gereği. 18ine kadar mecbursunuz insanları okula götürmeye, mecbursunuz okutmaya, meslek erbabı yapmaya.. yasak getirteceğinize insanınızı eğitin be.

bunları yapmazsanız, ortalarda gezinen saçma sapan insanlar oldukça, tecavüzde olur boş yere adam da öldürürülür. siz yasakladıklarınızla kalırsınız bu dünya modernleşip ilerlerken senin insanın dünyadan bihaber geri kalan bi toplum olur.

kim ne derse desin,

ben batının ahlaksızlığını almaya razıyım, doğunun yobazlığını almaktansa...

Diziler ve Melekler #5

2009-10-02T11:04:00.004+03:00

bir dizi düşünün ki seyrederken ve sonrasında insanlara hareketlerini ve yaptıklarını sorgulatsın. insanlara bakışlarınızı değiştirtsin gördüklerinizi farklı yorumlatsın. CSI böyle bir dizi işte, acaba ilerde bir suç işlesem nelere dikkat etmeliyim bile dedirtiyor. kullanılan tüm malzemeler amerikan criminal laboratuarlarında varmış. zaten amerikan hükümeti tarafından projelendirilip yapılmaya başlanmış bu dizi. tabiki bu diziyi yaratan 'jerry burackheimmer' efsanesine asıl lafı getirmek gerekiyor. belkide dünyanın en iyi yapımcısı yaptığı filmler milyonlarca dolara mal oluyor ve hepsinden para kazanıyor. ilk hatırladıklarım National Treasure serisi, Pirates of the Caribbean serisi, Deja Vu, King Arthur, Bad Boys serisi, Black hawk Down, Pearl Harbor, Armageddon... ve daha adını hatırlamadığım biçoğu ben ilk hatırladıklarımı yazdım. ayrıca csi lar dışında cold case ve without a trace gibi dizileride hala tv de dönüyor.

dizide ki meleğe gelinceee. hiçbir şey demiyecem Emily Proctor için. sadece fotoyu yayınlıyorum. ve allahın beni neden amerikada doğurmadığını daha çok anlıyorum.

sabıır sabııır yaaa sabııır...

2009-10-02T10:34:00.006+03:00

birilerinin;

ciddiyetsiz ve tempusuz oynarak kupa kazanılamayacağını söylemesi...

hiçbir takımı küçümsememeleri gerektiğini söylemesi...

sabriyi bi temiz dövmesi...

gerekiyor...
o

Galatasaray : 1 - 1 : Strum Graz

düşünüyorum öyleyse...

2009-09-28T12:02:00.005+03:00

bazen insan kendini sorgular, çevresini, arkadaşlarını, sevgilisini, geleceğini sorgular.. yani umarım sorguluyosunuzdur bir ben değilim dimi.. neyse ööle olduğunu farz ediyorum..

şu sıralar o dönemin içindeyim işte, sorgulama, geleceği görme (yok çüşşş daha neler, yani öngörme), yanlışlıklar, bana yapılanlar yada benim yaptıklarım, kin ve nefretin sonuçlarının ne zaman dışarı çıkacağını merak etmenin yanı sıra, ilk defa bir akrep erkeği olmanın sonuçlarını görmem hepsi bu dönemde.. yoğunum yani anlayacağınız.. mental bir yoğunluk bu tabi, kafa meşgul devamlı, sabah yine bankadan çıkarken bi arabanın altında kalıyordum, artık ne düşünüyorsam, karşıdan karşıya geçtiğimi bile fark etmemişim…

aslında iyi oluyo böle dönemlerden geçmek, hiç geçmemiştim şimdiye kadar, aslında lisedeyken geçmiştim, batağın içindeyken, her şeyin farkına varmış ve bir yılda kendimi toplamıştım, üniversiteyi ilk yıl kazanamamıştım belki ama hayatımı geri kazanmıştım.

sanırım insanın hayatının nasıl olacağını arkadaş çevresi belirliyor. şu 30 yıllık hayatımda onu anladım. gerçekten iyi arkadaşlıklar edindim. üniversite sonrasından bahsediyorum tabi, zaten bu arkadaşlıkların meyvelerini yiyorum hala..

asıl merak ettiğim neden bu kadar benciliz.. yada bencil mi olmamız lazım..

hangisi doğru…

yada ben neden bencil olamıyorum… kendimi düşünemiyorum…

ne demiştik daha önce...

2009-09-28T11:11:00.004+03:00

ders çıkarmak lazım demiştik...

umarım bu sefer çıkarmışlardır...

alpaslanın anısına, olmadı bu beraberlik...

Galatasaray : 1 - 1 : Eskişehirspor

çok meşgulüm, hayal kuruyorum...

2009-09-24T14:49:00.004+03:00

aslında bu kadar başım ağrımasa işime gücüme bakacam ama şimdi koltuğumda uzanıp dinleniyorum ve her zamanki gibi biraz rüya görüyorum biraz da hayal ediyorum.

dün alışverişte gördüğüm küçük elbiseler her zaman beni alıp götürmüştür başka yerlere, geleceğe, olmasını istediğim zamana.. bilen bilir.. hep bi kızım olsun isterim. gerçi bizim gibi adamlara en büyük cezadır bi kız çocuk sahibi olmak. yaptıklarımızı düşündükçe ben kafayı yerdim herhalde büyüyünce.. ama seviyorum işte, onu süslemeyi annesiyle aynı kıyafeti giydirip gezdirmeyi hep istemişidir hayal etmişimdir. öyle olacak inşallah kızım veya oğlum olsun fark etmez tabi sağlıklı bi çocuktan başka ne istenirki. ama oğlum olsa kesin bana benzeyecek ve o zaman benim bittiğim andır işte..

ama kızım olsa, onu gerçekten rahat yetiştirmek istiyorum, istediğini yapsın hep bi baba kalkanında yaşamasın istiyorum, gerçi böle konuşması kolay, olduktan sonra ne olur bilemem ama benim kızım rahat yetişecek, istediğini yapacak ama her şeyden haberi olacak, yaptığının farkında olacak sonuçlarını bilecek ve benimle sinirli agresif bi baba gibi değil onunla devamlı rock konserlerine gelen bi arkadaş gibi olacak, hiçbirşeyden eksik kalmayacak, şımarık bi kız olacak belki de ama bilgili olacak, kültürlü olacak, bana şımarsın benim için sorun değil, erkek arkadaşı düşünsün gerisini banane..

çok yakın ve çok sevdiğim bi dostum “yaşlılık zor hocam, o yüzden çocuk şart” demişti bi sohpet sırasında. bizim veterinerler nehirlerini büyütürken gördüklerim beni çok korkutmuştu aslında vazgeçme noktasına getirmişti neredeyse ama işte bu cümle beni belki biraz bencil bi düşünceyle vazgeçirdi. babamın rahatsızlığında yaptıklarımız, annemin göz problemi yüzünden devamlı bizimle birlikte bir yerlere gitmesi gerekmesi.. bunların hepsi benim tüm düşüncelerimin değişmesini sağladı.

ve birde 'insanlar hayalleriyle yaşarmış'...

gerçi önemli olan bunları gerçeğe dönüştürebilmek...

sende mi brütüs...

2009-09-23T13:46:00.004+03:00

yaw bu erkek milletinin başına ne geliyosa aha da bu hatun gısmısı yüzünden geliyo.. haa suç biz de hiç mi yok var tabi olma mı ama acık var.. geçen gün can dündarın fotoğrafını gördüm. sevgili yapmış kendine. hemde hayran olduğum adam, aile kavrımına inanan, dünya görüşünü örnek aldığım adam olan can dündar yapıyor bunu.

peki bu adam bile yapıyorsa diye bişey yok aslında. serde erkeklik var. ve karşında da sana kendini açmak için çabalayan bi hatun. peki bu durum nasıl böyle oldu yani kim kimi baştan çıkardı. tabiki hatun gısmısı. evli olduğunu bildiği bir erkeğe devamlı yaklaşmalar, buluşmalar ki eminim eşine bile selam söylemiştir başlarda ve devamlı birlikte olmanın verdiği sonuçla bir elektriklenme. peki suçu tamamen hatuna atmak ne kadar doğru. valla çok doğru değil kabul ediyorum zaten 8 de 8 suçlu da demiyorum. 8 de 7 olmadı 6 hani çok zorlarsan 5 ki zorlamayalım bence...

bunlara göz yummayacak erkek kısmı aslında baştan kesecek münasebeti, evli olduğunu hatırlatmasına rağmen hatunun bunu takmaması, işte erkekte en büyük çekiciliği yaratan bu. zamanında hiç mi bize de göz koymadılar, hiç mi yemek teklifi almadık hiçmi evlere çağrılmadık. söylenecek bir kelimeyle (ki bu kelime; hayır) bunların üstesinden gelmek varken neden bu noktaya getiriliyor. (haa charlise theron çağırsın alayını tanımam oda ayrı tabi.. mmm megan fox ta olabilir.. eva mendeste olur bak.. heee bide halle barry var.. dur yaa napiyom ben aile babasını oynuyorum şu an, bunları unutun unutun, okuma burayı okuma...) çok büyük konuşmak doğru değilmiş bunu en yakından gören anlayan ve bilen biri olarak söylüyorum.. ister kızın ister bağırın ister işte naaparsanız yapın başımın üstünde yeriniz var.. ama şunu bilin bir aldatmada en büyük suçlu her zaman hatun gısmısıdır (istisnalar kaideyi bozmaz…)

yaa yorum yaparken çok kızmayın olur muuu.

ne dersem diyeyim siz yine de beni seviiin.. : )

ders çıkarmak lazım...

2009-09-23T13:06:00.004+03:00

büyük takım olduğunu bazen sahadakilerle değil,

kenardan gelenlerle de göstermek gerekiyor.

bu maçtan çıkarılacak çok sonuç var tabi;

rakibi küçümsemeyeceksin, kıçın başın oynamayacak.. bunlardan bi kaçı..

ama bizim acil şu bekleri düzeltmemiz, olmadı yontmamız,

hiç olmadı değiştirmemiz gerekiyor.

Kasımpaşa : 1 - 3 : Galatasaray

toplantım var, kebap yiyecem...

2009-09-18T14:05:00.005+03:00

efenim malumatınız bir aile şirketi bizimkisi. yani şirketteki her pozisyonda mutlaka bizim soyadından biri var. toplantılarımızda maalesef kurumsallaşmaktan tamamen uzak ve hatta bihaber bi şekilde ciddiyetsiz ve kısa geçiyor.

ama yabancı konuklar gelince anam abim o bünyeden çıkıyo yerine donald trump giriyor sanki. bi ciddiyet, bi resmiyet, toplantı odasının dekorasyonu, bardaklar, tabaklar, kuru pastalar… allahım neredeyim ben oluyorum…

fakaaat… aramızda bir toplantı yapmamız gerektiğinde, ki hala anlamış değilim bu buluşmaya neden toplantı diyoruz ve neden toplanıyoruz... geçen gün yine abim tutturdu LA bi toplantı yapmamız gerekiyor öğlen birde hazır bulun.. ok dedim neymiş bu seferki derdi acep diye bekledim. babam da geldi. haa dedim demekki olay diğer şirketlerle de alakalı işin boyutu büyüdü.. dedim dedim ama büyümek kelimesinin zamanla ters orantılı olduğunu bilmiyordum.

abimin odasında toplandık (koltuklarda yayıldık) "saat 13:15"
gelen ikramlardan aldık (oturup çay içtik)

toplantıya katılanlar söz aldı (herkes birbirine nasıl gidiyo dedi)
günün önemli gelişmelerinden bahsettik (abimin kızı hasta olmuş)
abim konuya girdi (Amerikalılarla ortak oluyoruz dedi)
toplantıya katılanlar söz alıp fikirlerini belirtti (peki dedik)
abim toplantı bitiş konuşmasını yaptı (hadi yemeğe çıkalım) "saat 13:30"

bir de ISO kayıtlarını inceleyenler toplantı tutanaklarını soruyor. anam bizim 10 yıllık toplantı tutanağımız bir A4 kağıdı sen ne kayıdından bahsediyosun daha.. allahım şu şirketin kurumsallaştığı gün şirkete sabah 8 de gelip akşam 7 de çıkacam (off çok zorladım) yada sabah 9 akşam 6 olsun ewet ewet bu iyi... ne yapalım canım o kadar da taviz verecez artık..

birisi cehennem mi dedi...

2009-09-18T10:39:00.004+03:00

efenim öncelikle şunu belirteyim;

şans, talih, kader, kısmet kelimelerini bi kenara bırakın..

atak oynadıktan sonra, golü düşündükten sonra..

su akar, yolunu bulur demişler...

Panathinaikos : 1 - 3 : Galatasaray

ps: allah nazarlardan saklasın.. tü tü tü maaşallaaah... tahtaya vur çabuk, çabuk!!...

Bir reklam...

2009-09-17T10:36:00.003+03:00

aslında bu reklamı yapmama gerek yok. çünkü onlar radyo kültürü olan insanların birçoğunun bildiği kişiler. capitol radio'dan özgür ve kaandan bahsediyorum.

hatırlıyorum da lise yıllarındaydı. henüz liseye yeni başlamıştım ve metal müzikle tanışmıştım. o zamanlar metallica'nın guns’r roses'ın megadeth'lerin slayer'ların top olduğu yıllar.. hayata bakışımın, yaşam tarzımın değiştiği yıllardı. geceleri beklerdik trt4 mtv'ye geçsin diye. yurtdışından videolar getirtirdik. ve o zamanlar başladı bendeki radyo sevdası. lise sona doğru capitol radio artık hayatıma tamamen girmişti. sadece metal değil tabi, yabancı ve kaliteli müzik yaparak girdi. o kadar katı değildim yani metalciyim başka şey dinlemem demedim hiçbir zaman. (belki ilk başlar olabülüüü).

sonraları gitgide hayatımda çıktı radyo, teknolojinin ve mp3 kültürünün girmesiyle yok oldu nerdeyse. üniversite bittiğinde yıllara dayanan dostluğumuz olan özgürüm sabah programlarına başladı capitol da. işte o zaman yeniden başlamıştı bendeki capitol sevdası. her sabah dinlerdim arada direk bana şarkılar gönderirdi. tabiki bayan vokaller olurdu bunlar her zaman (sabah sabah ne dinleyecem elin erkeklerinin seslerini yaa)

şimdi capitol satıldıktan sonra kaanla özgür yeni bi radyo kurdular. MaxFM. dediğim gibi aslında reklama ihtiyaçları yok ama ben yinede her yıl en iyi sabah programı ödülünü egeyle birlikte toplayan özgürümü ve bir radyo duayeni haline gelen kaanın yeni yerlerini size hatırlatmak istedim. tarzları tamamen rock formunda, soft, pop, alternative, akustic yani rock müziğin her formunu bulabileceğiniz çok sıcak bi radyo, bir de bir ofisleri var, valla şirketten istifa edip çaycı olarak girmeyi düşünüyorum o derece.. e dinleyin anacım. her sabahta benim adımı da duyarsınız böölece ;)

bak yine kendime pay çıkardım.. allahım ben hiç değişmeyecem dimi... peki…

kocan seni aldatıyo.. imza:sende benimle aldat..

2009-09-16T12:30:00.004+03:00

efenim dün de her zamanki gibi yemek yiyip maç seyrettikten sonra, yeni video portalı facebookta bikaç video seyredip kitap okumaya daldım. taki uykum gelene kadar. iyice uykum geldiğinde de koydum kafamı yastığa başladım havuza atlayan victoria's secret mankenlerini saymaya (koyun sayacak değildim herhalde)...

tam uykuya dalacaktım ki.. komşudan gelen sesle irkildim. önce anlamadım boğuk ve uzun çıkan bi sesti. lan komşu fok mu beslemeye başladı dememe fırsat olmadan benim tüm ampüller yandı. bizim komşular gecenin 2 sinde mesai yapıyorlardı. hiç şimdiye kadar karşılaşmamıştım bu durumla şaşırdım tabi ne yapılır acaba diye düşündüm.. hayır çıkan sesler o kadar iğrençtiki o güzelim kadının içine fok balığı nasıl girmiş anlayamadım.. üstelik yıllardır ilk defa duyuyordum lan hiç mi sevişmiyorlardı bunlar diye aklımdan geçirmedim değil hani.. ne yaptım ettim uyudum bi şekilde..

sabah işe gitmek üzere apartmandan çıkarken bir de ne göreyim bizim komşu kızıyla jeepinden iniyor. selamlaşıp hal hatır sorduktan sonra "bizde kızımla dün annemi eskişehirdeki evine bıraktık bugün de erkenden döndük" demez mi!!.. bir anda bende dün yanan ampüller bu sefer patlarcasına yanmaya başladı. dün akşam üstü karşılaşmıştım ve elinde valizle annesini bindiriyordu jeepe. bu sahneyi hatırlarken apartman kapısında beliren dadı bir anda bende soğuk duş etkisi yaratmıştı. kucağındaki bebekle "bak anne gelmiiiş" diyerek en yavşak, en sahte, en sevimsiz haliyle kapıda belirmişti. dadıyı süzerken o fok sesinin bu bedenden çıktığını düşündükçe ne kadar haklı olduğumu anladım..

inanamadım, hala şoktayım. bizim komşuyu hep beğenmişimdir inanılmaz bakımlı ve çok hoş bi hatundur. italyan kadınlarına benzetmişimdir her seferinde. ikinci kocasıydı bu ve bildiğiniz öküzdü. nasıl buluyorlar birbirlerini bu ceylanlarla öküzler hiç anlamamışımdır zaten... bundan sonra nasıl bir tavır sergilerim bilemiyorum. ama o dadıyı gördükçe midem kalkıyo orası kesin.

adama gelince, ulan şantaj mı yapsam acaba diye düşünmüyo değilim...

ne dersiniz ;)

bizi sevenleri üzmeyelim baba...

2009-09-14T13:19:00.003+03:00

demişti taçsız kral, profesyonelliği bir kenara bırakıp...

en kötü günümüz böyle olsun denir ya hani...

işte öyle bir gündü kötüydük ama daha büyüktük...

sizi sevenleri siz de üzmeyin aslanlarım yola devam edin...

Galarasaray : 3 - 0 : Beşiktaş

bir yıl önceydi...

2009-09-11T15:06:00.003+03:00

ewet bir yıl.. tam bir yıl önceydi babamı apar topar hastaneye kaldırışım.. doktorun muayene ederken ne duruyoruz hemen hastaneye deyişinden itibaren, ne olduğunu anlamadan hiç hazırlık yapmadan hastaneye gidişimizden itibaren, dünyalar tatlısı bi doktorun bizi karşılamasından ve o kızın babamın yıllardır görmediği arkadaşının kızı olduğunu öğrenmesinden itibaren tam bir yıl..

karnı çok şişmişti ve rahatsız ediyordu artık babamı, başkentin en iyi yerinde, çankaya'da özel bir kliniğe gittik acilen ve “dahiliye” doktoru “gazdır” diyerek babamın akciğerlerini hiç dinlemeyerek gönderdi bizi elimizde gaz ilaçlarıyla.. bir hafta sonra bugüne denk gelen günde hastaneye kaldırıldığında bize bir kaç gün sonra söylenecek ve hayatımda bir daha asla unutmayacağım o hastalığın adını söyledi “mezotelyoma”

akciğer kanseriydi ve erken teşhisti doktorların dediğine göre, akciğerden ses gelmiyormuş, 7 litre su çektiler tamamen su dolan sağ akciğerinden “hiçbir doktor anlamadı mı bunu” dedi gelen doktor. sizden önce 2 doktora gittik dedim biri hiç dinlemedi diğeride akciğerde bir sorun olabilir deyip size gönderdi dedim, meğer o doktorlar diploma almış insan müsvetteleriymiş.. geçirdiğim o yorucu günleri haftaları hatta ayları unuttum nerdeyse.. ama o doktorları asla unutmayacam.

bir yıldır beslenme şeklimizden hijyen alışkanlıklarımıza kadar her şey değişti hayatımızda. sadece babama değil kendimize de bakar olduk. günde iki paket sigara içen hergün içki alan babam artık çevresinde sigara dumanına bile tahammül edemiyor, kebaptan ve etten başka hiçbir şey yemezken artık sebzenin her türünü yer oldu.

babam şimdi gayet iyi. katır gibi denir ya aynı ondan.. ama şuna inandırdı hayat beni son bir yılda yaşadıklarımdan, hayatın gerçekten kısa olduğuna ve bu dünyada hiçbir şeyin ertelenmemesi gerektiğine.. ve bir de her doktora güvenilmemesi gerektiğine inandırdı tabi.. ki sadece doktor değil kimseye güvenmemem gerektiğini de öğrendim bu arada.

içinde olduğumuzdan ve gördüklerimden ötürü bu ülkenin sağlık sistemine de birkaç laf etmek istiyorum. paran yoksa öl mantığıyla çalışan, senin hasta olman beni ilgilendirmez cebindeki paraya bakarım ben diyen bir sağlık sistemi ve bu sisteme bağlı gözünü para bürümüş doktorlar yığınından bahsedecem. oldukça hasta bir adama 6 ay sonrasına röntgen randevusu veren bir ülke, 90 lira verirsen haftaya çekerim diyebiliyorsa, o insan 3 ay sonra ölünce hiçbir sorumluluk almayıp bir de hastane masrafı çıkarıyorsa, o ülkenin başındakilerin insanlıklarından ve şereflerinden şüphe ederim. daha ağır da konuşurdum ama size de söyleyecek birkaç laf bırakmak istedim…

brotherhood

2009-09-10T15:52:00.007+03:00

benim işimde zor be yaw. devamlı ciks yerlere git, iyi görün, modaya uy, marka olsun her şeyin, düzgün giyin.. ohooo.. zor valla..

geçen de kardeşimle gittim ööle ciks bi yere, bi şarap menüsü geldi normal menüde o kadar çeşit yok , dedim “içkilerin arasına aparatif mi veriyosun yemekleri”, güldü tabi garson. baktım olacak gibi değil, e şimdi restaurantta da 'cumartesi' istenmez, “size bırakıyorum ne önerirsiniz, kırmızı et yiyecez” dedim, bu da dedi “boğazkere öküzgözü olabilir”. dedim bende "4 olabilir". bu bi şaşırdı tabi. kardeşim yarılıyo gülmekten ama içinden güldüğü için yer de kısıtlı tabi o kadar kahkaha içeri sığmıyo çıktı çıkacak dışarı doğru belli. garson anlamadı tabi "4 kadeh mi istiyosunuz anlamadım" dedi. dedim "yok, sen bana çarpım tablosundan soru sormayı bırakta bi kayra öküzgözü getir". anlamadı tabi hala peki dedi siparişleri aldı gitti.

neyse yedik yemekleri, sanattan (porno filmlerden) siyasete (berlusconinin yediği haltlardan), spordan (kadın çamur güreşlerinden) hatunlara (bak bu konuda konuşmadık işte) her şeyi konuştuk, genelde kardeşimin maddi istekleri yer tuttu konuşmada ama olsun canı sağolsun.. baktık ses çıkmaya başladı konuşurken, dedik muhabbetin dibine vuruyoruz kalkalım..

piyasanın en yoğun olduğu bir mekanda kahveleri çayları içmeye geldi sıra. ama ne piyasa, ankara dolmuş belli. en azından hatunlar dönmüş en esmer halleriyle, tüm dekoltelerini açarak, içtikleri kahvelere nazire yaparcasına daha sıcak bir görünüme kavuşmuşlar. bizimde gözümüz açıldı fakat gönlümüz başka yerlerde olduğundan açılmadan aralıktan bakmakla yetindi. (ben bile yemedim bu cümleyi bee) birkaç kesişme sonrasında kendimizi tatmin edip ayrıldık mekandan, bir kere daha çek etmiş olduk;

“yakışıklıyız, kesiliyoruz, e allahta bizi kahretmesin emi… :P

bir yazı bu kadar da ukalaca bitirilmez allah beni gerçekten kahretmesin emi…

Bir sonbahar hikayesi benimkisi...

2009-09-09T11:49:00.005+03:00

dışarı çıkmaya üşenmek, evde izlediğin filmlerde 'O'nu görmek,
ya da dışarı atmak kendini, hafif üşüyerek dolaşmak sokaklarda,
sadece sıkıca tuttuğun kahveyle ısınmak ister sokakta ister cafede,

elinde makinayla anı yakalamak, yada bir an yaratmak kendine...

düşen sarımsı turuncu yapraklarda görmek 'O'nu,
yada ısıtmayan güneşte hissetmek,
yağan yağmurda ıslanmak, gözyaşlarını kamufle etmek belkide,

bulutların arkasından çıkmasını izlemek güneşin, bir umut beklemek...

insanları izlemek, kiminin acısını kiminin neşesini yakalamak,
yada mevsimi hissedip hüzünle bakmak etrafa, herkesi öyle görmek,
kuğuluda oturmak, etraftaki çiftleri izlemek, bir bardak çayla,
yada ağaçların arasından süzülen güneşi beklemek, elinde makinayla...

griye bürünen ankaraya inat, ağaçlar direniyor yapraklarıyla,
sarıdan yeşile her tonu etrafa salıyor, bir umutla griyi yenmek adına
adı gibi son baharımızı yaşarcasına hüzünlere ve düşüncelere mi dalmak,
yoksa adına inat son baharımızcasına hayatı mı yaşamak...

neeerde galmışdık...

2009-09-02T14:28:00.004+03:00

aha da döndüm, çabuk oldu ama olsun döndüm işte naaparsınız...

arınmış, temizlenmiş, daha dinç, daha enerjik, kafasını dağıtmış ve daha seksi olarak döndüm hemi de (yaw yanık ten bi adama bu kadar mı yakışır beee...)

bi kaç teşekkür etmem gerekiyor;

tatilde bile işle güçle uğraşmamı sağlayan ve erkenden dönmeme neden olan ağabeyime, (içimden geçenleri bi yazabilsem ahh bi yazabilseeeem...)

devamlı ben ve kardeşimi arayıp uslu durup durmadığımızı merak eden, açık büfenin tam önündeyken çok yemeğin diyen anneme, (ahh be anam beee...)

evde lig tv varken telefonla bize devamlı maç skoru soran babama, (la havleee...lan buda ağzıma yapıştı iyi mi...)

Moldovyalı animatörle muhabbetimizin “tavan” yapmasını sağlayan özlem ablama, (bak bu spesial thanks işte)

kocasının ve kızının yanında bana asılan abartıp telefonumda daki mp3 listemi merak edip soran ve kocası gittikten sonra benimle birlikte müzik dinleyen Rus’a, (aha bu da spesial thanks)

her akşam benim karşımdaki masaya oturup giydiği dekolteli elbiselerle devamlı frikik verip beni kesen İranlıya, (iğrennnç...)

bütün gün ip bikinileriyle üstsüz dolaşan Fransız hatunlara, (bi ara cennetteyim sandım)

inanılmaz güzellikleriyle beni mest eden Hollandalı kızlara, (sizi yaradana kurban olurum ben yaaa.. nasıl bir ırktır bu...)

turistlerin devamlı benim makineme poz vermesinden dolayı beni kıskanan otelin fotoğrafçısına (nıhahaha...çok tatlıyım, çok şekerim, çok yakışıklıyım... ooof ooof offf)

ve turist kalmamış gibi İranlı kafile getiren lanet tur operatörlerine tatilimi renklerdirdikleri için sonzuz teşekkür ederim..

ayrıca merakla ve sabırla beni bekleyen siz sevgili okuyucularıma, ben yokken bile beni izlemeye alanlara ayrıca teşekkür ederim tabiki…

ps: resimdeki kardeşim, ama çeken benim ;)

Yayınımıza Bir Süre Ara Vermiş Bulunmaktayız

2009-08-20T15:19:00.005+03:00

! YASAL UYARI !

2009-08-19T23:14:00.007+03:00

yazarımız artık canımıza tak ettirdiğinden,
yaptıkları bizim buramıza getirdiğinden,
psikoloğa git diye gönderip;
kanepede psikologla seviştiğinden,
antideprasan alsın diye verdiğimiz paraları;
rus hatunlarla yediğinden,
bloga giriş çıkış saatlerine uymadığından,
gün içinde 4 defa yemek molası verdiğinden,
bloga malzeme bakacam diyerek çıkıp;
kız kesmekten başka bişey yapmadığından,
blogun parasıyla alışveriş yaptığından,
blogun adını kullanıp;
başka sosyal ortamlarda takıldığından,
başka bloglardan da şikayet aldığımızdan,
ve bunun gibi bir çok rezillikten kelli,
kendilerini geçici bir süre* blogtan uzaklaştırmış bulunmaktayız...

bu süre zarfında blogta her hangibir işlem yapılmayacağını ve 20 ağustos saat 17:00 itibariyle blogun yayın trafiğine kapatılacağını siz sevgili okurlarımıza karmaşık duygular içerisinde duyururuz...

* bu allahın cezası yazar, ramazanda kendini toplayıp bayrama dönerse bizde blogu açarız... o kadar rus, alman ve fransızın arasında biz hiç umutlu değiliz ama yapacak bişey yok.. bundan iyi karın tokluğuna çalışan yazar bulamayız. gerçi karnı da doymuyo bunun ama neyse...

o kadar tepkiyi boşa mı verdim?

2009-08-18T13:21:00.010+03:00

ne zamandır tatile gitmek istiyordum

ama işten güçten gidemiyordum..

küçük patronuz yaaa..

babamın hastalığından sonra

herşey benim ve abimin üstüne kaldı..

güyyaaaa..

neden güyya dedim, çünkü

en güzel işlerle o ilgileniyoo

geri kalan ıvır zıvırlarla LA ilgilensin..

bu sabah çok kararlıydım ama,
karşılarına geçecektim ve
çatır çatır konuşacaktım..

ilginçtir kolay uyandım.. tuvalette de çok kalmadım.. banyoda da oyalanmadım..

hemen giyindim bu sefer yarım saat kıyafet beğenmekle geçmedi…

kahvaltımı sağlam yaptım. hiçbir yere uğramadan büroya geldim..
o

başka kimse yoktu tabi. odamda kendimi hazırladım. konuşmamı tekrarladım..

hemen geldiler. abim odasına babam odasına. ben de içtim çayımı gittim yanlarına..

dedim "hele bi oturun bakayım şu koltuklara…"

geçtiler karşıma..

"ben bu şirketin neyiyim".. “her şeyisin” dediler.. dedim afferim…

"peki ben ne istersem o olmazmı bu şirkette.." , “tabiki” dediler..

"o zaman ben tatile çıkıyorum kardeşimmm". dedim..

"ben ne istersem o olursa istediğim zaman tatile çıkarım o kadar.." dedim..

onlarda biraz tırstılar, büzüldüler falan tabi..

sen bizim her şeyimizsin sen olmazsan olmaz falan filan dediler..

haa şööle ama fazla abartmayın beni övmeyin ööle dedim. sevmem...

"şimdi ben çıkıyorum hazırlık yapacam" deyip ayağa kalktım..

ayağa kalkmamla kafamı komidine çarpmam bir oldu… :S

rüyaymışşş a.q. her şeyin düzgün gitmesinden belliydi..

iğrenç bi baş ağrısıyla uyandım, zar zor tuvalete gittim, yarım saat banyoda yarım saat giyinirken oyalandım, doğru düzgün kahvaltı etmedim, giderken bankalara gittim, bankacı hatunlarla oyalandım çaylarını içtim, sonra büroya gittim, odama geçtim. bekledim gelsinler diye.. geldiler de.. gittim konuştum..

- tatile çıkmak istiyorum..
- peki çık..
- ok sağol..

bu kadarmışşş… :S

örtmenim ben cevap verebilirmiyiiim...

2009-08-18T11:20:00.004+03:00

yaw başlıkta atladık ben cevap vereyim diye ama hani öğretmenler parmak kaldırmayanları kaldırırdı tahtaya..

eliza taaa amsterdamdan mimlemiş beni, ilk defa mim yazıyorum, bundan önceki denemelerde gerek tehtid gerekse zor kullanmayla bana mim yollamayın demiştim ama bak uzaktan bana bişey yapamaz diyerek mim yolladı hatun..

neyse buyrunuz efenim...

Hangi şehirde yaşıyorsun?
Ankara…
( 9… haydaaa neden.. deniz yok çünkü.. ha siktir beee..)

Mesleğin?
Mühendis hemide fizik mühendisi
( olmadı 7 .. ana neden bee.. işte sevmedim.. hönk…)

Blog yazmaya başlama kararını nasıl aldın?
hayal kırıklıkları yüzünden..
( waow güzeldi 10.. hehe :P )

Ne kadar süredir blog yazıyosun?
kırıldığımdan beri (puhahahaha) yani ocaktan beri..
( 5.. yaa neden.. cıvıttın diye.. pırrrt)

Bloğunu hangi sıklıkla ziyaret edersin?
ziyaret saatleri hafta içi 10.00 – 17.00 haftasonu 11.00-13.00
(8... olsun buda bişeydir…)

Pc açıldığında bloğunu açmak kaçıncı sıradaki iştir?
hmmm önce onu açsam sonra ona baksam en sonda ona baktıktan sonra.. ewet ewet 1.
(8… hayda neden bee 1. dedik işte… yalan söylüyosun… peki tamam önce çıplak kızlara bakıyom… vazgeçtim 1… yaaa…)

Başka bir blog sayfasında görüp aldığın birşey yada gittiğin bir yer oldu mu?
yemek gördüm gidip yedim, adriana limayı gördüm gittim ama alamadım..
( 5… ya bi git yaaa…)

Bloğunda hangi konulardan bahsetmek seni mutlu eder?
beni çıldırtan, sinir eden, deli eden konulardan… ama mutlu eden konularıda yazarım bazen…
( güzel 8… hee iyi…)

Bloglarda gördüğün diğer blog arkadaşlarını eklemekte seni cezbeden ne olur?
okuduğum yazı ilgimi çektiyse beni güldürdüyse, samimi geldiyse, birde bana yaptığı yorumları beğendiysem.. tabi bunlar için temanın da güzel olması lazım..
( peki 9… 1 puan neden kırdın yaaa… teman güzel değil… :S )

Blog aracılığıyla para kazanma fikrine nasıl bakıyorsun?
nasıl yaaa.. ne parası… valla çok güzel bakarım üstüne para vereceklerse.. ışıl ışıl yaparım…
( 6… haydaaa ne dedim şimdi… ciddiyetsizsin… hıh… )

Blog arkadaşlarınla buluşma, biraraya gelme fikrine ne dersin?
hmmm düşünmem lazım hazır değilim sanırsam. Ama amsterdamda buluşacaksak alayını tanımam koşa koşa gelirim, ayrıca baştan da sööyleyim ben redlight districte gitmeeem…
( otur 5… hayda niye yaa.. onlarda çok meraklıydı senle buluşmaya.. ama ama.. sus bide redlight diyo pis sapık.. :S )

ben bu işten 'zara'rlı çıkacam ben size diyim...

2009-08-17T21:03:00.010+03:00

efenim malumatınız, bugün öğleden sonra işlerim olduğu gerekçesiyle işten ayrılıp bir daha kendimden haber alamadım..

neden derseniz ben zaraya girince kendimi kaybediyorum.. ewet ewet bu kesin artık, bunu da öğrendiler tabi, ben girince hemen bir ilgi bir alaka, neymiş efendim yeni çantalar gelmiş.. bak bak bak... seni serserii nasıl da biliyoo neyle ilgilendiğimi, hee birde benim favori çalışanım var tabi.. allahım bu nasıl bir şirinlik aynı anda güzellik bir o kadar seksilik, benim hatun onu görünce beni postalardı hadi canım sen başka mağazaya diyerekten. oda haklı bundan 4-5 sene önce hatun beni gördükten sonra benim hatuna gidip "pardon arkadaşınızı tanıyor gibiyim adanalı mı" diye sorunca bizimkinde bütün şalterler atmış üstüne üstlük trafoyu bile patlatmıştı..

neyse yine birbirinden güzel yeni sezon ürünlerini görüp fiyatlarıyla iç geçirip üstümde hayal ederek (ki ben dayanamam en geç bi haftaya gider alırım) kendimi tatmin ederekten tunalıya doğru yol aldık.. her zamanki gibi D&R ziyaretimi yapmalıydım tabikine, güvenlik görevlilerinin bile artık beni tanıması iyi bişey mi bilmiyorum ama sanırım artık tunalıda beni tanımayan kalmadı, neyse dergilerin içinde kendimi kayedip, kapaklardaki hatunlarla değişik fanteziler kurarkene kıçıma yediğim çimdikle kendime geldim. hee ewet bizim hatun elimde FHM in yeni sayısıyla ne yaptığımı sorarken ben elimde atlas dergisi var zannedip "yeni rotalar varmış onlara bakıyorum" diyince yediğim bokun farkına varmak 3-5 saniyemi aldı. ulan başka cümle bulamadın mı çıplak hatunlara bakıp yeni rotalardan bahsediyosun.. tabi bizimkinde dil bu kadar olduğu için (aha tam bu kadar) yapıştırdı cevabı "ulan gidecek kaç yol varki yeni rota bakıyon manyak" demezmi.. bende bir gülme, bir sinir, bir bir o rotaları tekrar gözden geçirme, zorlu yollarda geçirdiğimiz günler derken bir şaplak daha yememle kendime geldim.. neyse biz yeni çıkan fotoğrafçılık dergilerini alıp yolumuzu salata yemek için otantiğe çevirdik.

ben dil sürçmesi yüzünden barbekü tavuk yerine kıtır tavuk dediğimden (aklım nerdeyse) sevmeden sevmeden yediğimiz salata sonrası starbucks semalarında tiky hatunları kesmeye koyulduk. (ben kesecem tabi ama o da onay verecek "hee iyiymiş gideri var bunun" diye).. ki yol boyunca gördüğümüz cillop gibi hatunların haddi hesabının olmaması onda bir sinir ben de bir zevk patlaması yaşatmadı değil hani.. (yaw bu arada mangonun yeni yüzü scarlet johanson olmuş.. gerçi yeni yüzü dedim ama yüzüne hiç bakmadım oda ayrı konu :P ) fırapiçinolarımızı dişlerimiz dökülmeden hemen önce bitirip yola koyulurken tam da günümün kazasız belasız geçtiği için sevinirken bizimkinin MAC mağazasına girmesiyle benim sevincim kursağımda takılı kaldı.

içeri girer girmez "bembe rujlu" jöleli, dikenli saçlı, sakallı bir "şey" bizi karşılayınca benim tepkim "one laaan" olarak kayıtlara geçti hemen. üstüne üstlük bu tepkime nazire yaparcasına benim hatuna dönüp "bakın sürdüğüm ruj bu denemek istermisiniz" demez mi. bendeki sinir katsayısı değil şalterleri tunalıdaki trafoyu bile patlatacak düzeye gelince, benimki kolumdan tutup dışarı çıkarırken aynı zamanda "ne sürecem lan o ağzına sürdüğün şeyi dudaklarıma" diye mırıldanarak benim göğüsü denizli horozundan daha beter kabartmaz mı... çok katı görünmek istemem ama bazıları gerçekten iğrenç oluyor...

neyseki benimkini eve postalayıp günü yine kazasız belasız atlattık.. valla bendeki bu sinir bigün beni ewe götürmez ben size diyim...

ben bi açılım yapıp geliyorum...

2009-08-17T13:25:00.005+03:00

ewet haklısınız çok ihmal ettim blogu, yaw ama walla yoğundum, sadece iş vardı hayatımda ve buda beni akşam yorup yatağa yığıyodu. bi baktım bu hafta ajanda boş (3 tane evlilik yıldönümü tebriği var sadece, düşünün geçen yıl benden bir haftada çıkan altın parasını).. dedim ben artık ankaranın altını üstüne getiririm bişeyler çıkarırım.. (görende ankarayı geziyo sanır.. yine tunalıya inecem yine bi kaç avm gezecem... pehhh) gerçi ankaradan gidesim de var ama..

neyse.. bulacam bişeyler.. şimdi ben hayatı yaşamaya çıkıyorum, biraz insan (dişi yani) keseyim, tükkan gezeyim (diyeceksiniz ulan hergün alışveriş mi yapıyon, he valla yapıyom bayılıyorum naapiyım), sonra size anlatırım ne yaptım ne ettim nerelerde kimleri gördüm (keşke makine de yanımda olsaydı beee). diyeceğim odur ki beni izlemeye devam edin anacım… valla darılırım bak bi yere gitmeyin, yorumdan posttan kesilirim ona göre...

ps: bu arada kimse benden açılım yazısı beklemesin, bu ülkede önyargılı, at gözlüğüyle dünyaya bakan, empati kuramayan, objektif olamayan insanlar oldukça, boşa konuşacaz, boşa yazacaz...

gümbür gümbür geliyorlar...

2009-08-17T12:37:00.003+03:00

Galatasaray : 4 - 1 : Denizlispor

gitgide daha iyiye gidiyorlar...

yedeklerle bu kadar yapabildiler tabi... :P

yaw tahtaya vurun tahtaya... allah bozmasın...

bakın size kimleri getirdiiim...

2009-08-11T13:31:00.013+03:00

efenim geçen bi yazı okuyorum içimdeki kadınlar diye KKAPF yazmış (ulan güyya kısalttık, isme bak örgüt adı gibi oldu..), ben de şööle bi düşündüm ulan benim de içimde neler var diye.. (erkeklerden bahsediyorum kardeşim erkeklerden ne kadını yaaw ohooooo..) ewet içimdeki erkekler.. heee işte onları topladım bu hafta. zor oldu ama e malum kimi tırsmış (yaw gel buraya bişey yapmayacak diyorum), kimi sinmiş, kiminin zamanı yok çıkmaya, dominant olan var (bırak o silahı elinden manyakmısın be yaaaw), işini bilip bazen açığa çıkan var… onları topladım işte, birbiriyle konuşmayan var, birbirini sevmeyen var, (yaw çekme arkadaşının saçını kocaman adam oldunuz yaaa...) neyse hemen tanıtayım size yoksa zapt edemiyorum bunları..

aha da ilk konuğumuz, mahmut;

ewet mahmut tam bir anadolu delikanlısı, saf ve temiz yüreğiyle dürüstlüğü ve çalışkanlığı örnek edinmiş bi ağabeyimiz, e bazı yıkılmaz örf ve adetleri var tabi, allahtan sadece yaşadığı bölgeye gidince açığa çıkıyor, birde kendi insanıyla karşılaşınca, genelde hep içeride derinlerde öööle oturuyor, geyik muhabbetlerinde çıkıyo bi selam verip gidiyoo, kibar çocuk nede olsa (oğlum otur ilk defa mı kadın gördün, misafir o, ayıp..). farklı yeri onun diğerleri arasında, fazla saf olduğu için onu bulaştırmıyorlar işlere, o hep arka planda, hep en son çıkıyor. iyi ve saf yüzü mahmut bu bünyenin..

aaa ikinci konuğumuz gelmiş; berkecan;

heee ewet beğenemedin mi, bööle koymuşlar ismini neden ööle diyosun ki, çok tiki bu yaa, şımarık, bide nasıl concon anlatamam.. (çıkar o sakızı, çıkar çabuk..) hep lüks mekanlarda bu, fazla çapkın, ukala, kendini beğenmiş.. serserilikleride yok değil hani.. fazla umursamaz bi tip.. yalnızken açığa çıkıyor o yüzden son zamanlar fazla dışarıda yani, tabi sevmiyor bizim ortamı ona göre değil, mütevazi, aklı başında, geyik yapan ama düzgün konuşan bi kitle var dışarıda, onun yayvan ağzı amerikalı kalıyo bunların yanında, dışarı çok çıkmıyo ama içeride mahmutla da hiç anlaşamıyoo hep ayrılar (oynama adamın bıyığıyla yaa..). hiç birlikte göremezsiniz. acaip bi köpek düşkünlüğü var, daha önceki deneyimden ders almamış belli ki o yüzden de susturuyorlar hemen köpek deyince. hiper aktif bide kanı kaynıyo yerinde duramıyor (lan otur bi iki dakika yaa..) diğerleri tarafında çok eziliyor, yakında da hiç dışarı çıkmaz zaten.. pek sevilmiyor bu bünyede, anlayacağınız.. (s*kt*r git nereye gidiyosan şimdi, serseriii...)

hah geldi benimki, kürşat;

valla ben koymadım bu ismi ööle geldi, hiç te sevmem ama naaparsın kendi kişiliğin atsan atılmaz satsan satılmaz, zaten pek cesarette edemiyorlar, yemiyoo yani, kendileri çok agresif, fazla delikanlı, yada fazla kabadayı (oynama şeyinle milletin içinde yaaa...), sık sık çıkıyo dışarı “nooluyo laan” diyerek giriyor olaya sonra etraf sakinleşince "pıyyyy" ortada yok, eli çok ağırmış, ööle diyolar mümkün oldukça o varken sevgi gösterisinde bulunmuyorum, dövülmekten beter oluyo hatunlar, seven var sevmeyen var dimi ama.. asayiş berkemal olduğunda giriyo içeri. kapıyo kapılarını ama pencere hep açık her şeyi duymak için, anında bitecek yaa.. berkecana kıl oluyo ama mahmutu kolluyo, hep birlikteler zaten (bak yine dövüyo çocuğu, bırak şunu yaa...). futbolu seviyor, ama 90 dakika sonunda hemen gidiveriyo, güven duygusuda neredeyse sıfır, hatun zevkide farklı, nasıl beğeniyor onları anlamak mümkün değil, (bakma öööle misafir o kızlar gelmeyecekler bi daha yaa) bide fazla otoriter yapılmayacak, giyilmeyecek dediğinde geri çeviremiyorsun, ama dediğinin yapılmadığını görünce orada olmayın.. allahtan çok fazla kalmıyo dışarıda..

ve asıl konuğumuz, baran;

bu ismi ben koydum çok seviyorum çünkü, efendim kendisi biraz romantik, düşünceli, saygılı, kibar, eğlenceli modern bi beyefendi (lan ne övdüm kendimi bee.. öööle ama ne diyim şimdi). ama kürşat çok sık hırpalıyo bu çocuğu "gir lan içeri, ben hallederim" diyo ve olaya karışıyor, çocukta bişey yapamıyo garibim, naapsın koca herife.. çok direniyoo ama sonunda pes ediyor. onunda işine geliyo nede olsa. en çok birlikte görünen de bunlar. alışveriş meraklısı bizimki bazen berkecan la çıkıyorlar, piyasa bile yapıyoo serseriler, düzenli tertipli bi herif, çok bilgili bide, okuyo tabi zeki çocuk (indir o götü, indir..). tenis oynamaya bayılıyor, fotoğraf meraklısı devamlı çekiyor, kedilere bi düşkünlüğü var, kızlarından ötürü, bide sevdimi tam seviyor bağlanıyor, gözü görmüyor başkalarını (bakma o kıza bakma, ben nediyom bu naapioo yaa), çok fazla güveniyor sevdiklerine... mahmutu çok seviyor, mahmut ta bunu seviyor tabi, ayrı onların ilişkisi,

diyeceksiniz biz kiminle muhatap olduk, çoğu zaman baran, bazen kürşat, arada bir berkecan, çok nadiren mahmut..

(hadi dağılın. tamam işim bitti sizinle, mahmut sen gel canım...)

ps: lan allahtan falso birisi çıkmadı bak, valla rezil olurduk elaleme..

petrol ihalesi ama benzin, "kurşunlu"

2009-08-10T15:45:00.007+03:00

walla zordur mafya olmak, yada onları taklit etmek, hatta onlarla aynı ortamda bulunmak dahi zordur. farklı işler beyinleri anlamazsınız neye kızıp neyin hoşlarını gittiğini..

son yıllarda çok fazla bulunmaya başladım bööle ortamlarda, tabi her seferinde tek başıma gidip bir anda her iki yanımda oturan yusuf ve yusuf ile birbirimize bakar buldum kendimi.

geçen yine bööle bir ortamdayız. 4-5 grup 10ar kişilik gruplarla gelmişler, biz de naçizane ben dahil 8 kişiyle (düşünün bizdeki potansiyeli, grubun içinde ben varım) orada bulunmaktayız.

sohpet başladı gruplar arasında, ulan benim yanımda da o kadar kişi arasında en uzun olan herif var, hayır boy tamam uzun da o bıyıklar neden o kadar aşağı inmiş onu anlamadım, ki zaten sonradan silahlar toplatılırken kolum kadar tabancayı çıkardığında "tüfek mi o" diyesim geldi de ihalenin ciddiyetini bozmayayım dedim. birde herif geyik kavramından habersizse, beni geyik gibi avlardı ki geyik kadar hızlı koşamıyorum.. bir kaç yerden de sıçmak istemem açıkçası biri yetiyo bana..

konuşma sırasında devamlı bir inceden inceden üstün görmeler, bu ihaleyi biz alırız gerisine karışmayız tavırları, benim içinde çok malzeme çıkıyordu ama maalesef içim içimi yiyodu bi laf edemiyordum. taa kii bir amcanın dövmemi görüp bana;

- o şimdi sen ölene kadar kolunda mı kalacak? sorusuna kadar..

(ölene kadar derken...!? :S )

bir an çevreme baktım, bozukluk sesi duyar gibi oldum ama değilmiş benden düşen 3,5larmış..

sonra bi sıcaklık geldi, ne bileyim altıma etmiş olabilirim, vurulmuş olabilir ve kanın sıcaklığı vücudumu sarmış olabilir ama değilmişş.. ben korkudan salak gibi çay ocağının yanına sindiğimden ocağın sıcaklığını hissediyomuşum..(gülme kardeşim sıkarım topuklarına bak.. benim sıkacağım şey en fazla bahçedeki hortumla su olur ama neyse..) tabi bu arada hem silahlı bir amca hemde cümlenin içinde ölüm kelimesi geçince ben bildiğim tüm duaları okumaya başladım...

tam hee diyecem "ölene kadar orada kalacak" ses çikmadı. ulan herifin karşısında da tiz bi sesle konuşursam, benimle orada voleybol oynarlar, bizimkilerde seyredip tempo tutarlar diye düşündüm ve hemen bi ses tahlili yaptıktan sonra "hee valla ölene kadar duracak" dedim.

ve hiç beklemediğim bi cevap aldım,

- ulan allahtan başka bi iğne olmaktan tırsıyorum iyimi,
- buraya şööle kızımın fotoğrafını yaptırmak istiyorum..

demez mi, kolunu açıp..

layn ben neymişim beee oldum bi anda.. "hele şööle çekil bakayım geçeyim ben biraz açıklığa" da diyemedim tabi. allahtan o sırada ihaleye çağırdılar da muhabbet benim en doruk seviyede olduğum bir anda bitti.. sanki 10 santim daha boyum uzamışçasına girdim ihaleye..

14 şirketin girdiği bir ihaleye 85 kişi katılıyor ve bunlardan 65 tabanca toplanıyor..
sonuç; zararına alınan ve sadece gösteriş olsun diye işletilecek bir mekan..

hee sonuçta ben çıkarken diğer gruplar "kardaşımızı bi tebrik edelim" diyolardı ama ben koşar adım çıktığım için tebriklerini "medeni" olarak mı yoksa "madeni" olarak mı sundular bilemedim.. bende beklerdim de otobüsü kaçıracaktım o yüzden... :P

ulan o kadar karizma yaptık son cümleye bak.. otobüsü kaçıracaktım.. pehhh..

daha bu başlangıç...

2009-08-09T22:47:00.004+03:00

Gaziantepspor : 2 - 3 : Galatasaray

10 numara görevini yaptı

1 Gol , 2 Asist

izlemeye devam edin...

salla başı al maaşı...

2009-08-06T10:06:00.013+03:00

efenim aslında konuya baştan başlamak lazım;
o
dünya toz ve gaz bulutuykene..
(yok çüşşş bu kadar değil..)
alp arslan 1071 de malazgirtte..
(yok burada değil..)
29 ekim 1923 te Atatürk..
(tamam tamam geldik..)
bendeniz ihale dosyası için TPAO'ya gittim..
(hah bura işte, durduralım uğurcum..)

ve maalesef dosyayı verecek amcayı 4 binada da bulamadıktan sonra peşinden dolaşmayı bırakıp odasında oturmaya karar verdim. her 5 dakikada bir odadaki arkadaşı tarafından aranıp her defasında başka bir binada olması da dikkatimi hemen çekti tabiki.. argeusumun dışarıda beklemesinden gayri fazla dayanamadan dosyayı almadan çıktım. tabiki sinir katsayım pi sayısından oldukça yüksek bir şekilde.. yarım saaat sonra tekrar geldiğimde beyfendi yerindeydiii...

bir ezilmeler bir büzülmeler, bir de bi o kadar tatlı.. allahım ben buna nasıl kızacam şimdi. ki kızamadım da.. bu arada darmadağın masasında istediği hiç bir belgeyi bulamıyor tabiki.. 5 dakikada bir gelen her telefon, ondan bir yazı istendiğinde her defasında aynı tepkiyi veriyordu,

- lan ben o yazıyı yazmadım a.q.

- lan ben o yazıyı da yazmadım a.q.

ve en son müdür arayıp bir evrakın hemen önüne gelmesini istediğini ve o yüzden elden takip edip hemen getirmesini söyleyince, elemanımızdan günün repliği bir daha geldi,

- eee ben o yazıyı daha yazmadım ki a.q.

amcanın devlet dairesinde koymadığı *m kalmadı, ama yazdığı bir tane yazı yok..

işte size bir devlet dairesi, herif öğle saatinde çıkıyor ve bir daha kendisinden haber alınamıyor, nerde peki her binadaki arkadaşlarını ziyaret edip çay içiyor... afferiiim... hepsini satacaksın devlet kurumlarının bak gör bakayım yerlerinden kalkabiliyorlarmı..

ööle bir boyuta gelmişki demek ki, bizimki en ufak bir şey için bile masasından kalktığında oda arkadaşı aman sen otur ben getiririm diyodu. demek ki herif kıçını kaldırdığı anda bir daha oturamıyor masaya.. bir de bana eski günlerini anlatıyor.. bu kadar işin gücün araasında,

- ben eskiden güneydoğuda petrol kuyularında çalışırdım, ne elektrik vardı ne su, kuyulardan su içerdik, içinde beele beele kurtlar yüzerdi görürdükte, üstüne tülbent koyar içerdik...

hah dedim amcanın beyninin neden olmadığı ortaya çıktııı.. kurtlar yemiş 20 yıl önceee...

neyseciğime, geçen gün ihaleye girdim ve bilin bakalım yanıma kim oturduuu.. ewet doğru tahmin.. ama ne puan verecem ne ödül maalesef.. bunun görevide ihale zarfından çıkan evrakları adam okuduktan sonra önündeki forma yazıp teyit etmek. lan bi baktım bu önceden tik atıyoo, şööle bi baktım buna ne dese beyenirsiniz, ( ha bence beyenilecek bi yan yok ama siz kesin beyenirsiniz)

- ben tanıyorum bu şirketleri sağlam çalışırlar yoktur bi eksikleri...

lan oğlum bi s*kt*r git yaaa.. allah aşkına bi s*kt*r git.. (ahhh.. diyemedim işte..)
bu neee... trilyonluk devlet ihalesine bööle bi adam sokulurmu yaaa..
bide utanmadan ihalenin ortasından başkana ne diyo bak,
o
- başkanım bi çay söyleyelim mi arkadaşlara..
o
hah afferiiim, senden beklenen davranışta bu olurdu zaten..
artık eminim çay ocağının gizli ortağı bu adam.. evet evet kesin..

zaten bende de ipler kopmuş, ihalede bizde kalmadı, ama bir canlı daha tanıdım şu 30 yıllık ömrümde, etrafta insan kılığında gezen, bu dünyaya çocuk yapıp kendi gibi yaratıklar salan bir canlı..

ps: walla foto amcaya çok benziyodu o yüzden koydum :P

tunalıda "kesişleme" rüzgarı esiyo...

2009-08-02T14:45:00.013+03:00

eweeet uzun süre sonra döndüm ama tam dönüş değil tabi akşamın bu saati oldu hala büroda çalşıyorum. ihale falan koşturmaca derken unuttum valla günlükmüş blogmuş ama yorumlarımı eksik etmemeye gayret gösterdim tabikine... ama ben bu ihaleleri bi kazanayım, alayınızı tanımam ona göre..

sonra dersiniz bir gün fakir ama guvuvlu bi bloger vardı, paranın dibine vurdu "guvuvunda fakirliğinde a.q." dedi ve gitti dersiniz.. benim o kadar parayla kaçacağım yer bir ege kasabası olur anca oda ayrı mevzu tabi...

neyse konumuz, geçen gün tunalıda geziyorum. (saçma oldu tabi, burdan başka bi konu çıkaracam)

zor valla tunalıda bekar gezmek, hele bir de yakışıklıysanız(allahım bu nasıl bir ukalalıktır bööle), iki kat daha zor..

bi kere, malumatınız tunalıdaki (bilmeyenler için ist. Bağdat Caddesinin minik bir kopyası)hatunlar güzellikte bakımda ve endamda doruk seviyedeler. e durum böyle olunca da göz zevkimiz tavan yapıyor. pekiii bunlardan birini beğendiniz diyelim, ki oda sizi beğendiyse(ulan benim gibi herifi beğenmeyecek var mıdır beee.. pehhh..), 10 metrelik bir alanda birbirinize doğru yaklaşırken (fizik sorusu gibi oldu leyn) göz temasıyla başlayan ön sevişmeden hallice cilmeleşmeden kellice yapılan kesişmelerde yanyana geldiğinizde sanki "one night stand" hesabı işiniz bitmiş te hiç birşey olmadan devam etmişiz gibi davranmak kadar abes ve saçma sapan bişey yoktur herhalde..

pekiii burada herzaman erkek tarafımı ilk adımı atmalı diye düşünmüyor değilim.. bu her zaman böyle olmuştur. ya da olacaktır..yüksek ihtimal tabi.. yani sadece fiziklerini beğenip te ilk buluşmayı yol ortasında alan kaç kişi vardır bilemem.. ama ben böyle birşey asla yapmam, haa bana bööle bi teklif gelse kabul ederim o ayrı bak. tabi benim de hatunu beğenmem gerekiyor, daha yeni bi balık etli hatun vakası atlattım zaten.. (balinalar memeliydi değil mi.. neyse.. aklıma geldi birden...)

diyeceğim odur ki bu tür caddelerde zordur yanlız gezmek sadece erkek için demiyorum tabiki hatun gısmısıda bizim zorluğun en az iki katını çekiyorlardır. diyeceksiniz "ne zorluğu varmış sizin işin nan".. e ama ööle demeyin "nan", onlarca hatun aynı anda üstünüze geliyo saniyeler için birini kesmeye karar vermek durumundasınız. herkes yapamaz bu işi.. :P ;) anlıktır bu tür kararlar..

amaaa yaz vakti hele bir de her yer tabiri caiz ise “gaynıyoken” yanlız gezmek gibi felaket bişey yoktur be yaaaw (sanki benim hatunla gezerken rahattım birlikte bakıyorduk beee.. bendeki de laf işte..pehhh..), hele birde şu meşhur kahve zincirlerinden herhangi birinde tek oturduysanız amanııın... allah kolaylık versin.. hem size hem de bize..

eee.. yazı bitti.. havada mı kaldı lan yazı.. yaw akşam akşam beyin uyuşukluğu içinde bu kadar çıkıyo napabilirim.. hadi gidin dağılın artık ben çalışacam daha..

idare edin bi kaç gün daa.. :P

desperate househusband...

2009-08-01T22:47:00.009+03:00

başlıktan da anlaşılacağı üzere evde tek başımaydım ve tüm gün iş yaptım. haa güzelmiydi? değildi tabiki, bomboş saçma sapan bi gündü anlayacağınız.. ev işi yaptım gün boyu.. bide yemek yatım tabi..

hee ne mi yaptım, kol böreği.. hee vallaha.. aha da nah kolum kadardı. içine koydum annecağızımın haşladı ıspanakları, sonracığıma yuvarladım yufkaları, koydum tepsiye, verdim fırına.. haa bi de bu arada da öğle yemeğini yaptım tabi.. mönümüzde, sarımsaklı yoğurtlu zeytinyağlı börülcemiz ile yanında kavalyeleri spagetti napoliten.. domatesleride doğramış en söğüşünden, "icetea"mide koymuşum en “ice”inden...

zor anam ev erkeği olmak. alışık değil bünye. bir ara masaya oturdum yemekleri bekliyorum düşünün artık.. naapiyon dedim yaaa. kimse yok oluuum.. sen koyacan paşa paşa.. salak salak bakıyosun masaya yaaa. yuhhh bana...

neyse yemeğimizi yedikten sonra çınk eden fırınımızdan çıkardığımız böreğimizin üstüne hafif hafif su gezdirdikten sonra (benim hatundan öğrenmiştim bunu ;) şiii... ), iki gömleğimizi ütüleyip odamızı da temizlemeye mütakip çamışır makinasının durduğunu fark ettim. çamaşırları da çıkarıp astıktan sonraaa..

törpümü aldım tırnaklarıma bakım yapıyorum felan işte... nooluyo leeeyn ..

yok ööle bişey kardeşim.. yazı saptırıyor konuyu ben değil... neyse nerde kalmıştık.. hah...

çayımı da koymuşum o sırada soğuyan böreğimden almışım tepsinin 8de birini yumulmuşum dev ekran televizyonun önüne başlamış seyretmeye. açtım laptopu da arada bloga bakıyorum, msn'i kontrol ediyorum, mutafağa gidiyorum, facebookta video seyrediyorum, alışveriş sitelerinde indirimli ürünlere bakıyorum, mutfağa gidiyorum, idefixten fafori listeme kitap ekliyorum (ama hala aldığım yok) gazeteleri açıyorum, en "megazihinsel" cıbıl fotolarına bakıyorum, mutfağa gidiyorum, sonra oyun açıyorum biraz oyun oynuyorum, ekşi sözlüğe bakıyorum, mutfağa gidiyorum.. bu arada tv de 28 kere seyrettiğim da vinci şifresi oynuyor, arada ona bakıp bir sonraki sahneyi hatırlayıp, “salak langdon eğil ateş edecek” diyerek langdon'ı uyarıyorum kiii nasıl uyarıyorum, plazmaya fındık fıstık atarak... bu son harekette benim nasıl bir evde tek başıma olamayacağımın kanıtıydı sanırım.. en son bir elimde çerez diğerinde meyve kucağımda börek tabağını görüp aynı anda çay ile birlikte limonata ve icetea bardağımı sehpada görünce... dedim hele bi duuur.

LA oğlum, sen sakın yanlız kalma... yoksa bu bana göt ve göbek olarak geri dönecek bu biiir ayrıca erken yaşta andropoza girecem buda ikiii..

o yüzden napiyosun hemen eve moldovyalı bi yardımcı alıyosun..

hee ewet ne olduki.. valla kimse kusuruma bakmasın ben bu yazıdan bu sonucu çıkardım.. hıh...

ps: yaw bu arada fotodaki aynı ben yaa.. yani bide saçı uzun olsa demekki, vallahi ben sanacaklar.. görüyomusun sen şu allahın işini..

Diziler ve Melekler #4

2009-08-01T16:14:00.004+03:00

bir diziden bahsetmeyecem... yani dizi olduğu, bas bas bağıran, saçma sapan senaryolu dizilerden bahsetmeyecem... sanki bir hayat bu dizi. gizli kameraların yerleştirildiği bir hayat. senaryonun olmadığı, hiçbirşeyin kurgulanmadığı, eğlencenin, gülmenin, sıkıntının, stresin duygusalllığın ve romantizmin (hatta seksin) maksimumda yaşandığı bir hayat. "seattle grey's" de geçen bir hayat. tüm duyguların aynı anda aynı yerde yaşandığı yegane yer olan hastanede geçen bir hayat.

sanki konuşmalardan hayat dersi çıkarıyorsunuz grey’s anatomy’de. elbette o mesajlar için yapılıyor o diyaloglar ama dedim ya sanki dizi seyretmiyorum, o an oradayım ve o konuşmalara şahit oluyorum. hatta bazen doktorlardan birini ben de boş bi odaya kapatmak istiyorum..(o derece yani düşün)

belki birçok kez de o diyaloglardan ders çıkarmışımdır, beni alıp götürmüştür, çoğu zaman eğlendirmiş hatta duygusallaştırmıştır ve bazı yazılarım da o diyologlardan çıkmıştır.

ve bu hayattaki melekler.. standart bir amerikan güzeli Katherine Heigl (Izzy Stevens) ve standart olmayan çekiciliği ve güzelliğiyle Ellen Pompeo (Meredith Grey)... birçok kişinin sadece bu iki güzel için değil tabiki birkaç yakışıklı erkek için de (herifleri de anlatacak değilim herhalde, yok artık yaa…) seyrettiği bir dizi..

bu güzelliklerin yanında kimi zaman gösterdikleri mükemmel seattle görüntüleriyle oraya gidesi geliyor insanın.. biraz Londra biraz Boston havası olan bu şehre (çok biliyormuş gibi demeyin..), dünyada yaşanılacak 10 şehir arasında gösterilen bu şehre...

yani saçma sapan türk dizileriyle vakit öldüreceğinize, oturun bu diziyi seyredin derim… ve sonra da iyi ki LA yı dinlemişim diyeceksiniz.

aha da buraya yazıyorum..

yeni formalar da takım da hazır sayılır...

2009-07-30T11:14:00.011+03:00

Netanya : 1 - 4 : Galatasaray

hazır sayılırlar ama yeterli değiller,

bir de son transfer de bomba etkisi yapınca..

hadi aslanlarım kuş yuvasına döndürmeyin şu ligi...

haa bir kaç kelam da şu formalar için edeyim...

aldığım bilgiye göre galatasarayımın en az bir forması sponsorumuz, yeşil sermayenin dauyeni olan ülker firmasının istekleri doğrultusunda tasarlanıyormuş.. isteyen istediğini desin ben geçen seneki çokonatlı gofreti de beğendim, bu sene ki alpella çikolatayı da..

ama her zaman derim;

o renklerdir taraftara heyecan veren,

birini görünce yanına diğer rengi koyan,

doğada o renkleri arayan, o renklerle neşelenen,

moralsizken o renklerdir seni güldüren, havaya sokan,

hayatında herhangibir yerde karşılaştığında duygulandıran,

desteklerken o renklerden güç alan, totem yapan, şans dileyen,

üzüldüğünde yine o renklerdir teselli bulduran, o renklerdir sığınılan,

sinirlendiğinde o renklerdir sitem edilen, yada o renklerdir umut olan,

sevdiğimizi o renklere bağlayan, o renklerdir aşkımızı katlayan...

hangi renk yaparsanız yapın;

armamızdaki renklerdir bizi tutkuyla bu takıma bağlayan...

yok anam yoook.. ben kaşınıyorum...

2009-07-29T11:33:00.005+03:00

efenim malumatınız tenis oynuyorum ve yeri geldiğinde de hocalık yapıyorum. ki dün de yeri geldi. hatunumuz benim özlem manyağının hastaneden doktor arkadaşı. özlem bahsedince benden, atlamış bu hemen, “ay bende öğrendim baya ama maç yapmak istiyorum, yapar mı benle acaba” diyerekten en yavşak halini almış. tabi özlem hemen telefonla bana ulaşıyor ve “LA elimden çok temiz bi hatun var ne diyosun” diye. tamam dedim akşam 6 uygun bana, şartlarımı söyle ama; “evli ise mümkün olduğunca kapalı değil ise mini etek ve askılı şartı aranmakta”. özlem, “ok bu tam senlik pişman olacaksın” dediğinde ben bu cümleden anlamalıydım başıma gelecekleri aslında..
(yuhh.. yaw şu cümleleri okuyanda karı satıyoruz sanar...)

akşam 6 da korttaydık, anam oda neee… bu ısınıyoo ama etek bildiğin miniciklerden, bunun baş aşağıda bacaklarının arasından bize bakıyor, belini esnetiyo belli ki, tamam da ablacım ısınıyon iyi güzelde o döt ne ööle millet seyrediyoo.. döndüm özleme “lan bu neee” dedim. “Sen dur daha sen duuur” dedi ve bende o an ipler kopmaya başladııı. tanışma seramonisi tam bir komediydi, bu beni görünce ağzından çıkan cümlelerle beni yormaya başladı zaten,

“ayy çok şeker yaa, saçlar falan da uzun amaaan iyi hadi çok güzel maç olacak”

bu ne yaaa.. şeker miii?!?! o şekerin şu an aklından geçen atraksiyonları bi bilsen şeker kelimesini bi daha kullanmazdın bu bünye için, ayrıca ne maçı ulan, saçlarla ne alakası var, sevişecezde benim mi haberim yok..

neyse, bu tutturdu maç yapalım diye. ok dedim. hevesle başladı maça ama nasıl vuruyor köşelere. dedim ben bunu bi yıpratayım. bir o köşeye bir bu köşeye derken 4. oyunda file önünde kapaklandı. tabi o D beden göğüsler fırladı. ben biraz utangaç ama genelde meraklı bakışlarla kaldırdım bunu yerden, hatunumuz sanırım benim utangaç bakışlı halime denk gelmiş ki “ayy canım utanma eminim görmüşsündür göğüs napalım kaza oldu işte” dedi ve hiçbişi olmamış gibi devam eti maça.. ben hayatımda böyle vurdumduymaz hatun görmedim ne yalan söyleyim. bendeki şaşkınlık doruk noktasına ulaştığında özleme dönüp baktığımda pis pis gülüyodu ki ben anladım nasıl bir belaya bulaştığıma..

efenim maçımız gerek benim onun sayı almasına izin vermemle gerekse de hanfendinin her oyundan sonra 5 dakika dinlenmesiyle 2 saat sürdü. her 3 oyunda bir elma yiyerek te beni yeteri kadar çıldırttı zaten. Neymiş efendim diyetisyeni az ama sık ye demiş.. iyide 2 saatte 1 kilo elma yersen o döt erimeeez…

maç sonrası hatunumuzun hala benimle tatlım şekerim diye konuşmasından bıkan özlem manyağı hatuna yaşıt olduğumuzu söyleyince yaşadığı şoku şu cümleyle dile getirdi;

“ayy bide göğüslerimi falan gördü keşke buralarda ööle görmeseydi” :S?!:S?!

ne demek bu yaaa.. yatakta mı görsem daha iyiydi.. bunu mu demek istedi acaba.. ewet ewet bunu demek istedi..özlem naaaptın yaaa.. ooof offf…

ewet maalesef bir belalım var.. hemide babası arayınca;

“tamam baba daha hava kararmadı gelicem birazdan” diyen 30 yaşında bir doktor…

ben bu hallere düşecek adamıydım beee…

"dart" night

2009-07-28T12:15:00.004+03:00

her zaman arkadaş seçimimle guvuv duymuşumdur... birbirinden kaliteli olması bir yana, geyik kapasiteleri dünyanın en büyük boynuzlusuyla yarışacak düzeyde olmalarıda benim için cabasıdır. dün de bu geyiklerin en irisi olan NYGmin doğum günüydü.

güvercini şehir dışında olduğunda bize emanat ettiği eşine elimizden geldiğince sevgi ve şevkat aşılamaya çalıştık. ekstra bi kutlama yaptık. (asıl kutlama güvercin yuvaya dönünce... )

4.müz olan baytarımızın dötü patladığından aramızda olamadı, acile gitmiş beyfendi ishal oldum diye.. yuhh dedim tabi.. insan o halde hemşire karşısına çıkarmı hiç.. hayır serum taktılar da kendime geldim diyor bide.. anam ishalsin sen, serumu dötüne mi taktılar da kendine geldin.. o küçücük döt biraz kendine gelmiştir te eşide nasiplenir bu durumdan... :P

neyse bizde argeusumla birlikte yemekleri yedikten sonra tuttuk tunalının yolunu, herzamanki mekanda, herzamanki içkilerle, başladık kollaları çalıştırmaya. kazanan tabiki doğum günü çocuğuydu.. ama bu ona yapılan bi kıyak değildi tabi.. kendisi "spartalı" gibi ok attığı için bizimde bi şansımız kalmıyor maalesef..

yaaa aslında, çok basit ve kısa da olsa arkadaşlarla geçen zamanlar ömre bedeldir,
hele ki arkadaşlarınız böyleyse, sonsuzluk kadar değerlidir sizin için...
( ooo mesaj kaygısı içinde gördüm kendimi, hayırdır inşallah... )

ps: bak çeteleyide resimde gösteriyorum, yenilmiş olabiliriz ama ezilmedik...

buruş buruş olacam yakında...

2009-07-26T21:54:00.010+03:00

yok yok.. ben kesin çürürüm bu bozkırda...

anam sabah kalkıyorum hemen duşa, yani imkan verseler küvette yatacam..

öğlen oluyor bende terler boşalmaya başlıyor, doğru duşa tabi. e dereceye bakıyorum, ki oda isyanlarda "bende bi dereceye kadar gösterebilirim " diyor, 40tan sonrası yok melette oda haklı..

akşam oluyor güneş gitmesine rağmen öğle saatinden akşama kadarki tüm atraksiyonlarımız kıçımızdan sıvı olarak çıkıyor.. tabi ben doooğru duşa..

e malum gece geç saatlere kadar bilgisayar başında oturunca da yatmadan almak gerekiyor.. bendeniz yine doooğru duşa..

diyeceksiniz neden bu kadar duş alıyosun..(evde duş kalmamış o yüzden çok aldım deeermişiiim :P inanmıyorum yaaa, bu cümleyi kim yazdı buraya..tüüü rezil olduk...)

ve bugün sabah yine aldım.. yaw tatilde insanın bünyesi kaldırıyor da bu kadar suyu.. bozkırın ortasında olmuyo be anacım..

ama en çok sevdiğim yanı, bu kadar saç hemencecik kuruyo yaa... çok şahane oluyo...

"kurban"

2009-07-24T12:47:00.010+03:00

beeen;

bunu yaradana, gurban olurkene...

siiiz;
bunu yaratana, bunu kurban verin emi...

az kaldı...

2009-07-24T12:06:00.006+03:00

sistem oturmamış,

oyuncular form tutamamış,

takım daha takım olamamış,

yabancılar takıma daha girememiş..
o

şimdiye kadar formamız yetti, ya bundan sonra...

çalışın aslanlarım... çalışın...

İzmir'e koşarak gitsek verir miyiz bu kiloları...

2009-07-23T14:47:00.006+03:00

kendini kilolu görmeyen annem geçen ay kardeşimin mezuniyetini tv de seyrederken kendini görüp şoka girdi.. televizyonun dev ebatlarından ve basıklığından kelli biraz daha kilolu görününce annemde moraller bir alt komşuya kadar indi.

hayır normalde bir daha yemek yemiyecem denmesi gerekirken benim annem neden kendini yemeğe verdi onu da anlamadım ya neyse.. "anne bak izmire gidecez düğünde giyeceğin elbiseye sığamayacan" dedim. mırındı kırındı derken anladım ben demek istediğini "tamam" dedim "elbise benden". yeni alırım ben sana.. sanırım ondan da aldığı gazla bu diğer ekmek diliminide indirdi mideye..(tanıdık geldi bu hareketler ya dur bakalım)

yukarıdaki paragraflarda yazar, izmire gideceklerinden ve annesinin kilolarından dem vuruyor... (yok bu çok ciddi oldu)

ewet yakında izmir seyahatimiz olacak, annemin "yılmaz özdil"in yazısından sonra gözyaşlarına boğulmasından gitme vaktimizin geldiğini anlamıştık zaten. benim kuzende evlenince tam denk geldi. "düğünde en güzel sen olacaksın" lafımdan sonra anneme söz verdiğim elbiseyi almak için dışarı çıktık..

malum annemiz tombik bişi olunca elbise almasıda zor oluyor.. tabi beden de büyük olunca ankaradaki AVMlerde bulmak imkansız hale geldi. hayır görende ankarada mankenlerden başka kimse yaşamıyo sanır (off nasıl bir kennt olurdu ööle yaa bildiğin cennet cennet). neyse biz de kızılayın yolunu tuttuuk. girdik bi büyük beden dükkana. annem beğendi beğenmesine de beden yok. "anam büyük beden mağazasındada bulamayacaksak yandık" dedim. hayır annem de zorluyoo giymek için. ama girmiyor işte anne dedim iki tane alalım birini bi bacağına bi koluna diğerini diğer bacağına ve koluna giyersin.. yok espri kaldırcak durumda değil, ağladı ağlayacak. tezgahtar kızı çağırdım "getirin hepsinden bedeni olanları teker teker deniyoruz" dedim.

( haa bu arada büyük beden mağazasına alınacak daha zayıf kız bulamadınız mı be yaaw, kızın bedeni sıfır bile değil insanın moralini bozar, bir ara kız nerde dedimde, annemin arkasından çıktı ceketi düzenliyomuş o derece yani..)
o

olmadı tabi bulamadık. moral bozukluğu içinde tatlı yemeğe gittik.. ewet yanlış yazmadım. hanımefendinin morali bozulunca tatlı yemeğe gittik. he morali neden bozulmuştu; elbise girmemişti. o zaman iyi yapmışız tatlı yemekle. afferim bize..

ooof offf... telaş ve sevinçle annem şafak sayıyo uzun zamandır görmediği izmiri için. devamlı sayıklıyoo karşıyakaya gideriz evimizi görürüz vapura bineriz, kordonda gezeriz vs.. vs.. bi sürprizde ben yapıyım diyorum, oradan da adaya gideriz, biraz daha tatil yaparız ama bakalım iş güç izin verebilecekmi.

son zamanlarda anladım ki benim genler anneden geliyoo.. hele ki iştah geni diye bişey varsa o kesin ondan gelmiş.. eminim artık..

ama ben izmirde zeytinyağlının dibine vurmazmıyım.. hemide yanında balıkla.. allahallaah..

bekle bizi izmir geliyoruz... hemide en iştahlı halimizle... nıhahahahaha...

ps: bu arada iki tane takım bulduk ki ne siz sorun ne ben söyleyim...

yarı erotik yarı egzotik bir yazı...

2009-07-22T14:59:00.008+03:00

eweeet, yoğun telefonlardan (ki 1 tane oda en yakın arkadaşım "o post ne lan a.q." diye aradı), bir sürü mektuptan (haa bunlar faturaymış) ve gelen yoğun maillerden dolayı sevenlerim ve izleyenlerim için uzun bir aradan (ki tam 23 saat) sonra dönmek zorunda kaldım.

oof offf... çok sevenim var, çok hayranım var, üstümde şeytan tüylerinden yapılmış post var mübarek, allah beni kahretmesin emi... eweeet dötümüzü tavandan indirdikten sonra konumuza dönelim, ki konumuzda bir döt olacak ama naaparsın, denk geldi... :P

bu g-string çıktı çıkalı, bazı ikilemlerde kalmadım değil hani. bazen güzel bi hatunda oluşan frikikte görüldüğünde erkek gısmısının yüreğinin hop hop, bazı yerlerinin zıp zıp ettiği olmuyo değil hani.. hele ki benim hatunda gördüğümde o hoplamalar tavan, zıplamalar ise zirve yapıyordu.
o

ancaaak...
o

bugün gördüğüm de hiç te ööle bir durum yoktu. çiçek göndermek için her zamanki çiçekçime gittiğimde çalışan kız oldukça paspal bir halde beni karşıladı. "anam kim dağıttı seni bööle" diyecektim de neyse dedim bu kadar samimi olmayalım. oldukça düşük bel bir eşofman altı ki bence düşük değil bildiğin "düşmüş bel"di o, üstüne de askılı beyaz bir bluz, yok atlet. ewet ewet atlet diyelim... biraz çekiştirse yada azcık eğilse göğüsler tamamen fırlayacak çünkü.. içimden de dua ediyorum sabah sabah önümde eğilmesin diye.. ( kimse yemedi sanırım bunu )

neyse ormandan hallice koru olmaya yüz tutmuş bir çiçekçidir burası, yani ağaç bile satıyorlar o derece. zaten sahibi olan amcacım da maymundan biraz daha az kıllı olduğu için çok yadırgamıyorum hani doğal ortamıdır haklıdır diyorum.

çeşit çeşit çiçek arasından beğendim çiçeği hemen hazırlayalım dedim. bizimki başladı hazırlamaya bende bu sırada adresi falan yazıyorum. anam birde ne göreyim. dualarım kabul olmuş, pardon yani olmamış. fakat o neee... iyide ben duayı ön tarafı için yapmıştım. yani yanlış tarafı bana dönük. bi baktım ki.. bi döt. ama nasıl bi döt. len bizim kız altına giymesin mi g-string. yani lafın gelişi bu kadar uyar bir cümleye. "giymesin g-string" ewet ewet kesinlikle bu kız altına g-sting giymesiiin. yani buradan polemik yaratmak istemiyorum ama, bir bayanda o kadar kıl nasıl olur be yaaaw...hiç mi kendine bakmazsın sen yaa.. hani siyah giyse g-stringide göremeyecem o derece. eğildikçe eğildi, eğildikçe eğildi, tabi bu arada benim midem de kalktıkça kalktı, kalktıkça kalktı(bak mide kelimesini özellikle bold yazıyorum, aman haa deyim sana). sabah yediğim nutellalar midemde beyinden aldıkları sinyaller doğrultusunda dışarı çıkmaya çalışıyorlar "bizde görecez bizde görecez" diye. ben hemen arkamı döndüm formu doldurmaya devam ettim, (valla bak arkamı döndüm yaa) ama gözlerime de inanamıyorum çok uzun sürmedi tekrar bi bakayım dedim, ki bu ikinci bakış kesinlikle gerçek mi bu gördüğüm bakışıydı ve ewet maalesef gerçekti ve benim bütün iştahım daha sabahın 10unda kapandı.

baktım olmuyo (yani cümlenin gidişatı böyle başlıyo hay ben bu türkçeye), "ben yazdım formu, parayı nereye bırakayım" dedim. anam sormaz olaydım. ben nasıl bilebilirim ööle bir cevap geleceğini. eliyle arkasındaki küçük sehpadan bozma masa olmaya çalışan mobilyayı gösterip "şöle arkama koyabilirsiniz" demez miii. (aha da sana bit türkçe katliamı daha)

o parayı oraya nasıl bıraktım, o dükkandan nasıl çıktım bilmiyorum ama ben bidaha o "kıllı mama" nın işlettiği dükkana gitmem kardeşim. hem göz zevkime etti hem de daha sabah vakti en değer verdiğim şeyi aldı benden.

"iştahımı"

Yasal uyarı!!!

2009-07-22T11:56:00.006+03:00

şu sıralar beynimdeki loblar arasındaki çatışmalardan dolayı IQ'mun EQ'm ile olan savaşta ağır yaralar almasından kelli, hem yazarın hem de okuyucuların akıl sağlıkları dikkate alınarak bu blogta post yayınlaması geçici bir süre* durdurulmuştur.

* ha bu süre 3 dakikada olabülü, 3 günde olabülü, olmayadabülü. bi bekleyip görelim...

Aşk nedir? #17

2009-07-21T00:27:00.004+03:00

'O'nsuz keyif alamamak mı?

biri beni durdursun...

2009-07-20T13:57:00.015+03:00

tülin şahin bacım şööle buyurmuş;

"kral gibi sabah kahvaltısı,
prens gibi öğle yemeği,
yoksul gibi akşam yemeği yiyiniz."

bu yapılmazsa kilo sorunumuz tavan yaparmış..
hah işte, sıçtığımın belgesidir..
o
peki ben napiyorum;

köy ağası gibi kahvaltı,
mangalcılar gibi öğle yemeği,
müteahhitler gibi akşam yemeği yiyorum...

ooof offf.. kendimi diyete ve ota vermem gerekiyooor...

gerçi bazen düşünüyorum da hayatı boyunca ot yiyen bir panda bile benden daha ayı olabiliyorsa endişelenmemem gerekir ama...
o
bunu düşünürken alkollümüydüm ben yaaa... :S

Diziler ve Melekler #3

2009-07-18T12:05:00.003+03:00

bu diziyi anlatacak değilim size, izlemeyen yoktur sanırım.(zaten ben hatun için yazıyom yazıyı) sevmeyen bile “herkes seyretmiş bende seyredecem” diye seyretmiştir. her sahnesinde kafayı yedirten, “ne oldu lan demin” dedirten manyak iki yapımcının yaptığı bu dizide tabi ki beni en çok etkileyen bir hatunun güzelliği oldu.

aslında güzel kavramı az kalır “evangeline lilly” için, olağan üstü demek lazım, gözlerinin güzelliğinde “Lost”oluyorsunuz adeta. vücudunun narinliğinden hiç konuşmuyorum bile , zaten oldum olası tatlı gelmiştir bana çilli ve kıvırcık hatunlar.

bu sene de bitirdik sezonu, bir adada bu kadar olay nasıl dönebiliyor dedirten ve gitgide sarpa saran bir dizi bu. 5 yıl öncesinden bu sezonun senaryosu yazılmış. işte o yüzden sizi daha çok şaşırtıyor, flash back ve flash forwardlar bu kadar başarılı oluyor. 2 sene sonra tuttu bu dizi devam edelim diye çekilmemiş, başlarken 6 sezonluk senaryo yazılmış.. neyse diziyi övmeme gerek yok şimdi, bana düşmez..

bak aklıma geldi, bir adaya düşsem yanımda alacağım üç şey yada kişi ne olurduuu…

hmmm…

bir doktor, bir profesyonel asker bir de charlize theron olurdu herhalde.. ;)

ps: tabiki doktor ve asker de bayan olacak soru mu bu şimdi… :P

CEO'luk ta yaparım, menemen de

2009-07-17T14:42:00.002+03:00

canım acaip menemen çekti bugün.. önce benim teyzem olacak özlem manyağıyla konuştum, "geliyorum, bana hastanenin en güzel yemeklerinden ısmarlayacan ona göre" dedim.. ok dedi.. (beni reddeden olmadı ki ömrü hayatımda nasıl bir şeytan tüyüdür allah kahretmesin)

msn penceresini kapadıktan 1 dakika geçti geçmedi, gözümün önünden domates, biber ve yumurtalardan oluşan bir kortej geçiyordu.. "nasıl yaaa" dedim.. daha içmeye başlamadım, eee güneş te yok başıma geçecek, tek bir seçenek kalıyordu; “menemen krizi”

evet maalesef. bilmeyenler için söylüyor büyük krizdir bu. insana acı çektirir. yemeden içmeden keser. eller titrer, ağızlar sulanır..

e tabi şirkette beli bir ağırlığımız var, ama işte bu kriz hiçbir şey dinlemez. hemen bana “4 domates 4 biber 2 yumurta bir de mutfağı hazırlayın” dedim.. patronum ulan istediğimi yaparım.. hayret bişi..

o hazırlama süreci benim için iki kat zordur. herkes bilir LA’nın menemenini, güzel yaparım şimdi Allah için. yok gerçi hep kendim ve arkadaşlarım için yaptım ama, bir gün karşısına çıktığımda "hele bir de bana yap" der herhalde.. neyse benim eller titriyo tabi, artık heyecan mı dersiniz açlık mı bilemem, 30 dakika sonra, önüme o tavayı alıp bir sanatçının eserine bakar gibi menemene bakar buldum kendimi..

getirdikleri yarım ata ekmeğinin son kırıntısına kadar sildim tavayı..

zevk budur işte.. mevki makam gözetmeksizin, istediğini istediğin zaman istediğin yerde yapmaktır.

keyif adamıyım ben, keyfimi ancak başka bir keyif bozabilir... (bu laf olmadı galiba)

ps: resim yok, malum bazıları yumurtanın adından bile tiksiniyor.

zor iştir mankenle çıkmak, herkes taşıyamaz ööle...

2009-07-16T13:00:00.006+03:00

geçen gün d&r da bir mankenle karşılaştım, dergi alıyordum oda yanımdaydı valla bak aha da böle yanı başımda. kol kola gibi arada kolu koluma değdi falan... (tabi anladı yumuşacık teni hissetmek istedi çakaaal) ben tanımadım tabi benim hatun yanımdaydı “bu müjde uzman, yüz güzeli” dedi. anam onu demene gerek yok zaten dedim, yüz değil bir içim su. o nasıl bir burun nasıl bir dudak, gözler nasıl bakıyor öyle.. vücutta iyiydi hani. boyuda boyuma hani, malum bunlar deveden hallice zürafadan hanice oldukları için. pek denk gelmez boyumuza uygun manken… hatta dur bi antrekot anlatayım, neydi yaw o kelime. ( antrekot ne beee, acıktım galiba :S ) hah anektot...

üniversitedeyim bir bar açılışı vardı, manyak teyzemle gitmiştik, 4-5 manken çağırmışlar bunlar içeri bir girdi.. anam ne olduğunu anlamadan gözümün önünden göğüsler geçmeye başladı, nooluyoo bee dedim içimden, elimdeki kadehe baktım daha yarısı bile gelmedi yeni başladım bu ne çabuk böle dedim, çıplak mı görmeye başladım yoksa.. sonra başımı hafif kaldırdım ki, çağla şikel, selin toktay, sema şimşek ve asuman krause ayaklarındaki 10 cm topuklarla nispet yaparcasına yürüdüler önümden. unutulacak bi sahne değil tabi bak yazarken bile ellerim titredi... (yaw neyse yine göt göbek karıştı yazıya yaaa...)

nerde kalmıştık, hah müjdeciğimde kalmıştık. e samimiyiz tabi artık tenlerimiz değmiş birbirine, daha ötesi mi var… var da o kadar derine girmeyelim özelimiz sonuçta.. hoş kaçmaz… ;)

neyse, elinde de bir valiz pek anlam veremedim, "lan ne çabuk bana mı kaçtı yoksa" dedim hatta.. fazla oralı olmadım aldım alacağım dergileri sıraya girdim, müjdeciğim de önümde, anam tezgahın üstü silme dergi.. nasıl yaa dedim hepsini bu mu aldı. kasiyer kız toplam 400 TL lik bir hesap çıkardıki benim müjdeciğimin güzelliğinden dolayı akan salyalarım oracıkta kurudu. valiz de belli oldu ne diye alındığı.

demekki marjinal yaşamak, ünlü olmak böyle bişey, dergi alacaksan da böle alacaksın işte.. her dergiden her konudan.. bokunu çıkaracaksın yani.. bide düşünün hatunun sadece dergi masrafı ayda 400 liracık :S bide dergilerin içindekileri görecek tutturacak bunu alalım diyee.. amaaan zor bee. ayrıldım oracıkta zaten.. üzüldü tabi ama gelemem bööle hatunlara ben uğraşamam yani :P

valla etrafta da o kadar paparazzi aradım görseler de çekseler diye ama yoktu... zaten ihtiyacın olduğunda hiçbiri olmaz bunların :P

mahallede şanım yürürdü bee, deme ööle..